തതോഽസ്യ പ്രദദൌ കാലേ വ്രതം വിപ്രജനോചിതമ്
ശരിയായ സമയത്ത്, ബ്രാഹ്മണര്ക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു വ്രതം അവന് നല്കി.
സ ചാപി ചതുരോ വേദാന്ബ്രഹ്മചാരിവ്രതേ സ്ഥിതഃ
ബ്രഹ്മചാരിവ്രതത്തില് ഉറച്ചുനിന്ന്, അവന് നാല് വേദങ്ങളും പൂര്ണമായി പഠിച്ചു.
തതോ യൌവനമാസാദ്യ ഭൂമിപാലാനശേഷതഃ
പിന്നീട് യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോള്, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കളെയും അവന് കീഴടക്കി.
തതശ്ചേംദ്രജയാകാംക്ഷീ സമാസായ സുരാലയമ് ൬.൮.
ഇന്ദ്രനെ ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, അവന് ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
അഥ തേന സമം വജ്രീ ചക്രേഽഷ്ടാദശ സംയുഗാന്
അതിനുശേഷം, അവനോടൊപ്പം വജ്രായുധധാരിയായ ഇന്ദ്രന് പതിനെട്ടു യുദ്ധങ്ങള് നടത്തി.
ഹതശേഷൈഃ സുരൈഃ സാര്ധം സര്വാംഗക്ഷതവിക്ഷതൈഃ
ശരീരമാകെ പരിക്കുകളും മുറിവുകളും ഏറ്റു ശേഷിച്ച ദേവന്മാരുമായി ചേര്ന്ന് അവര് വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
വൃത്രോഽപി ബുഭുജേ കൃത്സ്നം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
വൃത്രന് മൂവായിരം ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളെയും ഉള്പ്പെടുത്തി ആധിപത്യം ആസ്വദിച്ചു.
യജ്ഞഭാഗഭുജശ്ചക്രേ ദാനവാന്ബല ഗര്വിതാന്
യജ്ഞഫലങ്ങള് ദാനവന്മാര്ക്കും പങ്കിടാന് അവന് അവരെ നിര്ബന്ധിച്ചു.
ഏവം ത്രൈലോക്യരാജ്യേഽപി ലബ്ധേ തസ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ മൂവായിരം ലോകങ്ങളുടെ രാജ്യം നേടിയിട്ടും, മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ദ്വിജന്മാരേ,
തതഃ ശുക്രം സമാഹൂയ പ്രോവാച മധുരം വചഃ
അവന് ശുക്രനെ വിളിച്ചു, മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
കഥം ഗതിര്ഭവേത്തത്ര മമ ബ്രൂഹി യഥാതഥമ്
എനിക്ക് ആ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താന് എങ്ങനെ സാധിക്കും എന്ന് സത്യമായി പറയൂ.
യേന ശക്രം വിരംചിം ച സൂദയിഷ്യേ തഥാഖിലമ്
അതിലൂടെ ശക്രനെയും, ബ്രഹ്മാവിനെയും, മറ്റെല്ലാവരെയും ഞാന് നശിപ്പിക്കുമല്ലോ.
തസ്മാത്ത്രൈലോക്യരാജ്യേന സംതോഷം കര്തുമ ര്ഹസി
അതുകൊണ്ട്, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ആധിപത്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ നീ സംതൃപ്തനാകണം.
തസ്മാന്നിഷ്കംടകാര്ഥായ യതിഷ്യേഽഹം ദ്വിജോത്തമ ॥ ൬.൮.
അതിനാൽ, കഠിനതകളും തടസ്സങ്ങളും ഇല്ലാത്ത ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനായി ഞാൻ പരിശ്രമിക്കും, മഹാനായ ദ്വിജനേ.
കഥം ശക്രസ്യ സംജാതാ ഗതിസ്തത്ര ഭൃഗൂദ്വഹ
ഭൃഗുവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠനേ, ശക്രന് ആ സ്ഥിതി എങ്ങനെ ലഭിച്ചു എന്ന് പറയാമോ?
യാവദ്വര്ഷസഹസ്രാംതം ധ്യായമാനേന ശംകരമ്
ആയിരം വർഷം ശങ്കരനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിലൂടെ,
തത്പ്രഭാവാദ്ഗതിസ്തസ്യ തത്ര ജാതാ സദൈവ ഹി
അവന്റെ ശക്തിയാൽ ആ സ്ഥിതി അവിടെയെപ്പോഴും ഉറപ്പായിരുന്നു.
യോഽന്യോഽപി നൈമിഷാരണ്യേ തദ്രൂപം കുരുതേ തപഃ
നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ മറ്റാരെങ്കിലും അങ്ങനെ തപസ്സ് ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ,
തപശ്ചക്രേ തതസ്തീവ്രം ധ്യായമാനോ മഹേശ്വരമ്
അവൻ മഹേശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് നടത്തി.
ത്രൈലോക്യരക്ഷണാര്ഥായ സംനിരൂപ്യ ദനൂത്ത മാന്
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കാൻ ഏറ്റവും നല്ല ദാനവനെ പരിഗണിച്ച ശേഷം,
വര്ഷാസ്വാകാശസ്ഥായീ സ ഹേമന്തേ സലിലാശ്രയഃ
മഴക്കാലത്ത് ആകാശത്ത് തന്നെ നിന്നു; ശീതകാലത്ത് വെള്ളത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു.
ഏവം തസ്യ വ്രതസ്ഥസ്യ ജഗ്മുര്വര്ഷശതാനി ച
അങ്ങനെ, വ്രതം പാലിച്ച അവനു നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി.
ചക്രുശ്ച സതതം മംത്രം തദ്വിനാശായ കേവലമ്
അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ മാത്രം അവർ എപ്പോഴും ഒരു മന്ത്രം ജപിച്ചു.
അഥാബ്രവീത്സ്വയം വിഷ്ണുശ്ചിരം നിശ്ചിത്യ ചേതസാ ॥ വധോപായം സമാലോക്യ വൃത്രസ്യ പ്രമുദാന്വിതഃ । ൬.൮.
അപ്പോൾ വിഷ്ണു ദീർഘമായി ആലോചിച്ച്, വൃത്രനെ സംഹരിക്കാൻ മാർഗ്ഗം കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു:
തച്ഛ്രുത്വാ കുരു ശീഘ്രം ത്വമുപായോ നാസ്തി കശ്ചന
ഇത് കേട്ടാൽ നീ വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കണം; മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമൊന്നുമില്ല.
അവധ്യഃ സര്വശസ്ത്രാണാം സ കൃതഃ ശൂലപാണിനാ
ശൂലധാരിയായവൻ അവനെ എല്ലാ ആയുധങ്ങൾക്കും അതിജീവനീയനാക്കിയാണ്.
ഗജസ്യ ശരഭസ്യാഥ കിം വാന്യസ്യ വദസ്വ മേ
ആയിരം, ശരഭം, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ആണോ എന്ന് എനിക്കു പറയൂ.
മധ്യേ ക്ഷാമം തു പാര്ശ്വാഭ്യാം സ്ഥൂലം രൌദ്രസമാകൃതി
മധ്യഭാഗം ക്ഷീണമായും, ഇരുവശങ്ങളും കട്ടിയുള്ളതുമായ, ഭയങ്കരമായ രൂപം ഉള്ളവൻ,
യസ്യാസ്ഥിഭിര്വിധീയേത വജമേവംവിധാകൃതി
അവന്റെ അസ്ഥികളിൽ നിന്നു മാത്രം അത്തരം ഒരു വജ്രം നിർമ്മിക്കാൻ കഴിയും.
ദ്വിഗുണം ച തഥാ ദീര്ഘഃ സരസ്വത്യാം കൃതാശ്രമഃ
രണ്ടിരട്ടി നീളവും ഉയരവുമുള്ള അവൻ, ശരസ്വതീ തീരത്ത് തപസ്സ് നടത്തി.