നിയതാ നിയതാഹാരാ സ്നാനജപ്യപരായണാ
അവൾ നിയന്ത്രിതയായും, അളവിലുള്ള ഭക്ഷണവും, നിത്യസ്നാനവും ജപവും അനുഷ്ഠിച്ചവളായിരുന്നു.
തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ തസ്യാസ്തുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
അങ്ങനെ, ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹേശ്വരൻ അവളിൽ സന്തോഷിച്ചു.
സാ വവ്രേ മമ പുത്രോഽസ്തു ഭഗവംസ്ത്വത്പ്രസാദതഃ
അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു: 'പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ എനിക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കട്ടെ.'
വേദാധ്യയന സംപന്നോ യജ്ഞകര്മസമുദ്യതഃ ൬.൮.
വേദപാഠത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും യാഗകർമങ്ങളിൽ താല്പര്യവും ഉള്ളവനായി.
അവധ്യഃ സര്വശസ്ത്രാണാം മഹാതേജോഭിരന്വിതഃ
അവന് എല്ലാ ആയുധങ്ങള്ക്കും അതിജീവനശേഷിയുള്ളവനും അത്യന്തം പ്രകാശവും തേജസ്സും നിറഞ്ഞവനുമായിരുന്നു.
യജ്വാ ദാനപതിഃ ശൂരോ വേദവേദാംഗപാരഗഃ അജേയഃ സംഗരേ ചൈവ കൃത്സ്നൈരപി സുരാസുരൈഃ
യജ്ഞങ്ങള് നടത്തുകയും, ദാനങ്ങളില് പ്രധാനിയാവുകയും, ധൈര്യശാലിയായിരിക്കുകയും, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂര്ണമായി പഠിച്ചവനുമായിരുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒന്നിച്ച് വന്നാലും യുദ്ധത്തില് അവനെ ജയിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ സ ദേവേശസ്തതശ്ചാദര്ശനം ഗതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദേവന്മാരുടെ അധിപന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തതശ്ച സുഷുവേ പുത്രം ദശമേ മാസി ശോഭനമ്
അതിനുശേഷം പത്താം മാസത്തില് അവള് ഒരു മനോഹരനായ പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.
തസ്യ ചക്രേ പിതാ നാമ പ്രാപ്തേ ദ്വാദശമേ ദിനേ ॥। പ്രസിദ്ധം വൃത്ര ഇത്യേവ പൂജയിത്വാ ദ്വിജോത്തമാന്
പിറവിയുടെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, അച്ഛന് ദ്വിജന്മാരെ ആദരിക്കുകയും, പ്രസിദ്ധമായ 'വൃത്രന്' എന്ന പേര് നല്കുകയും ചെയ്തു.
അഥാസൌ വവൃധേ ബാലഃ ശുക്ലപക്ഷേ യഥോഡുരാട്
അതിനുശേഷം ആ ബാലന് വെളിച്ചക്കാലത്തെ വളരുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ വളര്ന്നു.
തതോഽസ്യ പ്രദദൌ കാലേ വ്രതം വിപ്രജനോചിതമ്
ശരിയായ സമയത്ത്, ബ്രാഹ്മണര്ക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു വ്രതം അവന് നല്കി.
സ ചാപി ചതുരോ വേദാന്ബ്രഹ്മചാരിവ്രതേ സ്ഥിതഃ
ബ്രഹ്മചാരിവ്രതത്തില് ഉറച്ചുനിന്ന്, അവന് നാല് വേദങ്ങളും പൂര്ണമായി പഠിച്ചു.
തതോ യൌവനമാസാദ്യ ഭൂമിപാലാനശേഷതഃ
പിന്നീട് യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോള്, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കളെയും അവന് കീഴടക്കി.
തതശ്ചേംദ്രജയാകാംക്ഷീ സമാസായ സുരാലയമ് ൬.൮.
ഇന്ദ്രനെ ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, അവന് ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
അഥ തേന സമം വജ്രീ ചക്രേഽഷ്ടാദശ സംയുഗാന്
അതിനുശേഷം, അവനോടൊപ്പം വജ്രായുധധാരിയായ ഇന്ദ്രന് പതിനെട്ടു യുദ്ധങ്ങള് നടത്തി.
ഹതശേഷൈഃ സുരൈഃ സാര്ധം സര്വാംഗക്ഷതവിക്ഷതൈഃ
ശരീരമാകെ പരിക്കുകളും മുറിവുകളും ഏറ്റു ശേഷിച്ച ദേവന്മാരുമായി ചേര്ന്ന് അവര് വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
വൃത്രോഽപി ബുഭുജേ കൃത്സ്നം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
വൃത്രന് മൂവായിരം ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളെയും ഉള്പ്പെടുത്തി ആധിപത്യം ആസ്വദിച്ചു.
യജ്ഞഭാഗഭുജശ്ചക്രേ ദാനവാന്ബല ഗര്വിതാന്
യജ്ഞഫലങ്ങള് ദാനവന്മാര്ക്കും പങ്കിടാന് അവന് അവരെ നിര്ബന്ധിച്ചു.
ഏവം ത്രൈലോക്യരാജ്യേഽപി ലബ്ധേ തസ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ മൂവായിരം ലോകങ്ങളുടെ രാജ്യം നേടിയിട്ടും, മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ദ്വിജന്മാരേ,
തതഃ ശുക്രം സമാഹൂയ പ്രോവാച മധുരം വചഃ
അവന് ശുക്രനെ വിളിച്ചു, മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
കഥം ഗതിര്ഭവേത്തത്ര മമ ബ്രൂഹി യഥാതഥമ്
എനിക്ക് ആ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താന് എങ്ങനെ സാധിക്കും എന്ന് സത്യമായി പറയൂ.
യേന ശക്രം വിരംചിം ച സൂദയിഷ്യേ തഥാഖിലമ്
അതിലൂടെ ശക്രനെയും, ബ്രഹ്മാവിനെയും, മറ്റെല്ലാവരെയും ഞാന് നശിപ്പിക്കുമല്ലോ.
തസ്മാത്ത്രൈലോക്യരാജ്യേന സംതോഷം കര്തുമ ര്ഹസി
അതുകൊണ്ട്, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ആധിപത്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ നീ സംതൃപ്തനാകണം.
തസ്മാന്നിഷ്കംടകാര്ഥായ യതിഷ്യേഽഹം ദ്വിജോത്തമ ॥ ൬.൮.
അതിനാൽ, കഠിനതകളും തടസ്സങ്ങളും ഇല്ലാത്ത ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനായി ഞാൻ പരിശ്രമിക്കും, മഹാനായ ദ്വിജനേ.
കഥം ശക്രസ്യ സംജാതാ ഗതിസ്തത്ര ഭൃഗൂദ്വഹ
ഭൃഗുവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠനേ, ശക്രന് ആ സ്ഥിതി എങ്ങനെ ലഭിച്ചു എന്ന് പറയാമോ?
യാവദ്വര്ഷസഹസ്രാംതം ധ്യായമാനേന ശംകരമ്
ആയിരം വർഷം ശങ്കരനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിലൂടെ,
തത്പ്രഭാവാദ്ഗതിസ്തസ്യ തത്ര ജാതാ സദൈവ ഹി
അവന്റെ ശക്തിയാൽ ആ സ്ഥിതി അവിടെയെപ്പോഴും ഉറപ്പായിരുന്നു.
യോഽന്യോഽപി നൈമിഷാരണ്യേ തദ്രൂപം കുരുതേ തപഃ
നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ മറ്റാരെങ്കിലും അങ്ങനെ തപസ്സ് ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ,
തപശ്ചക്രേ തതസ്തീവ്രം ധ്യായമാനോ മഹേശ്വരമ്
അവൻ മഹേശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് നടത്തി.
ത്രൈലോക്യരക്ഷണാര്ഥായ സംനിരൂപ്യ ദനൂത്ത മാന്
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കാൻ ഏറ്റവും നല്ല ദാനവനെ പരിഗണിച്ച ശേഷം,