അഥാഽഭൂത്പാപനിര്മുക്തസ്തത്ക്ഷണാത്തസ്യ ദര്ശനാത്
അപ്പോൾ, അവനെ കണ്ടതുമൂലം ഉടൻ പാപങ്ങൾ എല്ലാം വിട്ടു അവൻ ശുദ്ധനായി,
സ ദൃഷ്ട്വാ തത്പ്രഭാവം തല്ലിംഗം ദേവസ്യ ശൂലിനഃ
ശൂലധാരിയായ മഹാദേവന്റെ അത്ഭുതശക്തിയും ആ ലിംഗവും അവൻ കണ്ടു,
യദി കശ്ചിത്പുമാനത്ര ത്രിശംകുരിവ ഭൂപതിഃ
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും, ത്രിശങ്കു രാജാവിനെപ്പോലെ,
യാപയിഷ്യതി തന്നൂനം മാമസ്മാത്ത്രിദശാലയാത് ൬.൮.
എന്നെ ഈ ദേവാലയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ,
തതശ്ച ത്വരയാ യുക്തോ രക്തശൃംഗം നഗോത്തമമ്
അപ്പോൾ, അതിവേഗത്തിൽ, രക്തശൃംഗം എന്ന മഹാപർവതത്തിലേക്ക്,
കസ്മിന്കാലേ ച സര്വം നോ വിസ്തരാത്സൂത കീര്തയ
ഇത് എല്ലാം എപ്പോഴാണ് സംഭവിച്ചത്? സുതാ, ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
രക്തശൃംഗോ ഗിരിഃ കോഽയം സംക്ഷിപ്തസ്തത്ര തേന യഃ
രക്തശൃംഗം എന്ന ഈ പർവതം എന്താണ്? അവിടെ പറഞ്ഞതുപോലെ അതിനെ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കൂ.
വിവാഹിതാ രമാനാമ ശ്രേഷ്ഠരൂപഗുണാന്വിതാ
അവൻ രമാ എന്ന, അത്യുത്തമസൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
അഥ തസ്യാ യയൌ കാലഃ സുപ്രഭൂതഃ സുതം വിനാ
പിന്നീട്, അവൾക്ക് പുത്രൻ ജനിക്കാതെ കാലം കടന്നു.
ധ്യായമാനാ സുരാധീശം ദേവദേവം മഹേശ്വരമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ മഹേശ്വരനെ അവൾ ധ്യാനിച്ചു.
നിയതാ നിയതാഹാരാ സ്നാനജപ്യപരായണാ
അവൾ നിയന്ത്രിതയായും, അളവിലുള്ള ഭക്ഷണവും, നിത്യസ്നാനവും ജപവും അനുഷ്ഠിച്ചവളായിരുന്നു.
തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ തസ്യാസ്തുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
അങ്ങനെ, ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹേശ്വരൻ അവളിൽ സന്തോഷിച്ചു.
സാ വവ്രേ മമ പുത്രോഽസ്തു ഭഗവംസ്ത്വത്പ്രസാദതഃ
അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു: 'പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ എനിക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കട്ടെ.'
വേദാധ്യയന സംപന്നോ യജ്ഞകര്മസമുദ്യതഃ ൬.൮.
വേദപാഠത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും യാഗകർമങ്ങളിൽ താല്പര്യവും ഉള്ളവനായി.
അവധ്യഃ സര്വശസ്ത്രാണാം മഹാതേജോഭിരന്വിതഃ
അവന് എല്ലാ ആയുധങ്ങള്ക്കും അതിജീവനശേഷിയുള്ളവനും അത്യന്തം പ്രകാശവും തേജസ്സും നിറഞ്ഞവനുമായിരുന്നു.
യജ്വാ ദാനപതിഃ ശൂരോ വേദവേദാംഗപാരഗഃ അജേയഃ സംഗരേ ചൈവ കൃത്സ്നൈരപി സുരാസുരൈഃ
യജ്ഞങ്ങള് നടത്തുകയും, ദാനങ്ങളില് പ്രധാനിയാവുകയും, ധൈര്യശാലിയായിരിക്കുകയും, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂര്ണമായി പഠിച്ചവനുമായിരുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒന്നിച്ച് വന്നാലും യുദ്ധത്തില് അവനെ ജയിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ സ ദേവേശസ്തതശ്ചാദര്ശനം ഗതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദേവന്മാരുടെ അധിപന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തതശ്ച സുഷുവേ പുത്രം ദശമേ മാസി ശോഭനമ്
അതിനുശേഷം പത്താം മാസത്തില് അവള് ഒരു മനോഹരനായ പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.
തസ്യ ചക്രേ പിതാ നാമ പ്രാപ്തേ ദ്വാദശമേ ദിനേ ॥। പ്രസിദ്ധം വൃത്ര ഇത്യേവ പൂജയിത്വാ ദ്വിജോത്തമാന്
പിറവിയുടെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, അച്ഛന് ദ്വിജന്മാരെ ആദരിക്കുകയും, പ്രസിദ്ധമായ 'വൃത്രന്' എന്ന പേര് നല്കുകയും ചെയ്തു.
അഥാസൌ വവൃധേ ബാലഃ ശുക്ലപക്ഷേ യഥോഡുരാട്
അതിനുശേഷം ആ ബാലന് വെളിച്ചക്കാലത്തെ വളരുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ വളര്ന്നു.
തതോഽസ്യ പ്രദദൌ കാലേ വ്രതം വിപ്രജനോചിതമ്
ശരിയായ സമയത്ത്, ബ്രാഹ്മണര്ക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു വ്രതം അവന് നല്കി.
സ ചാപി ചതുരോ വേദാന്ബ്രഹ്മചാരിവ്രതേ സ്ഥിതഃ
ബ്രഹ്മചാരിവ്രതത്തില് ഉറച്ചുനിന്ന്, അവന് നാല് വേദങ്ങളും പൂര്ണമായി പഠിച്ചു.
തതോ യൌവനമാസാദ്യ ഭൂമിപാലാനശേഷതഃ
പിന്നീട് യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോള്, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കളെയും അവന് കീഴടക്കി.
തതശ്ചേംദ്രജയാകാംക്ഷീ സമാസായ സുരാലയമ് ൬.൮.
ഇന്ദ്രനെ ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, അവന് ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
അഥ തേന സമം വജ്രീ ചക്രേഽഷ്ടാദശ സംയുഗാന്
അതിനുശേഷം, അവനോടൊപ്പം വജ്രായുധധാരിയായ ഇന്ദ്രന് പതിനെട്ടു യുദ്ധങ്ങള് നടത്തി.
ഹതശേഷൈഃ സുരൈഃ സാര്ധം സര്വാംഗക്ഷതവിക്ഷതൈഃ
ശരീരമാകെ പരിക്കുകളും മുറിവുകളും ഏറ്റു ശേഷിച്ച ദേവന്മാരുമായി ചേര്ന്ന് അവര് വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
വൃത്രോഽപി ബുഭുജേ കൃത്സ്നം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
വൃത്രന് മൂവായിരം ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളെയും ഉള്പ്പെടുത്തി ആധിപത്യം ആസ്വദിച്ചു.
യജ്ഞഭാഗഭുജശ്ചക്രേ ദാനവാന്ബല ഗര്വിതാന്
യജ്ഞഫലങ്ങള് ദാനവന്മാര്ക്കും പങ്കിടാന് അവന് അവരെ നിര്ബന്ധിച്ചു.
ഏവം ത്രൈലോക്യരാജ്യേഽപി ലബ്ധേ തസ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ മൂവായിരം ലോകങ്ങളുടെ രാജ്യം നേടിയിട്ടും, മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ദ്വിജന്മാരേ,
തതഃ ശുക്രം സമാഹൂയ പ്രോവാച മധുരം വചഃ
അവന് ശുക്രനെ വിളിച്ചു, മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.