ഹാടകേശ്വരമാഹാത്മ്യാത്സ്വര്ഗലോകഃ പ്രപൂരിതഃ
ഹാടകേശ്വരന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് സ്വർഗ്ഗലോകം ഇങ്ങനെ നിറഞ്ഞത് എന്ന് അവർ കണ്ടു.
തസ്മാത്തത്ക്രിയതാം കര്മ യേനോച്ഛേദം പ്രഗച്ഛതി
അതിനാൽ, ഈ നില അവസാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടത് ചെയ്യണം.
തതഃ സംവര്തകോ വായുഃ ശക്രാദേശാത്സമംതതഃ
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം സംവർത്തകവായു എല്ലാടും വീശി.
ഏവം നാശമനുപ്രാപ്തേ തസ്മിംസ്തീര്ഥേ സ്ഥലോച്ചയേ ൬.൮.
അങ്ങനെ, ആ തീർത്ഥം നശിച്ചപ്പോൾ ഭൂമി ഉയർന്നു.
തതഃ കാലേന മഹതാ വല്മീകഃ സമപദ്യത
പിന്നീട്, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് അവിടെ ഒരു പുല്ലിടി പിറന്നു.
അഥ പാതാലതോ നാഗാസ്തേന മാര്ഗേണ കൌതുകാത്
അതിനുശേഷം, ആ വഴിയിലൂടെ ആസ്വാദനത്താൽ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് പാമ്പുകൾ പുറത്ത് വന്നു.
തത്ര തേ മാനവാന്ഭോഗാന്ഭുക്ത്വാ ചൈവ യഥേച്ഛയാ
അവിടെ, മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ആനന്ദങ്ങൾ തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള പോലെ അനുഭവിച്ചശേഷം,
തതോ നാഗബിലഃ ഖ്യാതഃ സ സര്വസ്മിന്ധരാതലേ
തുടർന്ന്, ഭൂമിയിലെങ്ങുമുപരി പ്രശസ്തമായ ആ നാഗഗുഹയിലേക്ക്,
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ ഭഗവാന്പാകശാസനഃ
പിന്നീട്, ഏതോ സമയത്ത്, മഹത്വമുള്ള യമധർമ്മരാജാവ്,
തതഃ പിതാമഹാദേശം ലബ്ധ്വാ മാര്ഗേണ തേന സഃ
അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ച് ആ വഴിയിലൂടെ,
അഥാഽഭൂത്പാപനിര്മുക്തസ്തത്ക്ഷണാത്തസ്യ ദര്ശനാത്
അപ്പോൾ, അവനെ കണ്ടതുമൂലം ഉടൻ പാപങ്ങൾ എല്ലാം വിട്ടു അവൻ ശുദ്ധനായി,
സ ദൃഷ്ട്വാ തത്പ്രഭാവം തല്ലിംഗം ദേവസ്യ ശൂലിനഃ
ശൂലധാരിയായ മഹാദേവന്റെ അത്ഭുതശക്തിയും ആ ലിംഗവും അവൻ കണ്ടു,
യദി കശ്ചിത്പുമാനത്ര ത്രിശംകുരിവ ഭൂപതിഃ
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും, ത്രിശങ്കു രാജാവിനെപ്പോലെ,
യാപയിഷ്യതി തന്നൂനം മാമസ്മാത്ത്രിദശാലയാത് ൬.൮.
എന്നെ ഈ ദേവാലയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ,
തതശ്ച ത്വരയാ യുക്തോ രക്തശൃംഗം നഗോത്തമമ്
അപ്പോൾ, അതിവേഗത്തിൽ, രക്തശൃംഗം എന്ന മഹാപർവതത്തിലേക്ക്,
കസ്മിന്കാലേ ച സര്വം നോ വിസ്തരാത്സൂത കീര്തയ
ഇത് എല്ലാം എപ്പോഴാണ് സംഭവിച്ചത്? സുതാ, ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
രക്തശൃംഗോ ഗിരിഃ കോഽയം സംക്ഷിപ്തസ്തത്ര തേന യഃ
രക്തശൃംഗം എന്ന ഈ പർവതം എന്താണ്? അവിടെ പറഞ്ഞതുപോലെ അതിനെ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കൂ.
വിവാഹിതാ രമാനാമ ശ്രേഷ്ഠരൂപഗുണാന്വിതാ
അവൻ രമാ എന്ന, അത്യുത്തമസൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
അഥ തസ്യാ യയൌ കാലഃ സുപ്രഭൂതഃ സുതം വിനാ
പിന്നീട്, അവൾക്ക് പുത്രൻ ജനിക്കാതെ കാലം കടന്നു.
ധ്യായമാനാ സുരാധീശം ദേവദേവം മഹേശ്വരമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ മഹേശ്വരനെ അവൾ ധ്യാനിച്ചു.
നിയതാ നിയതാഹാരാ സ്നാനജപ്യപരായണാ
അവൾ നിയന്ത്രിതയായും, അളവിലുള്ള ഭക്ഷണവും, നിത്യസ്നാനവും ജപവും അനുഷ്ഠിച്ചവളായിരുന്നു.
തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ തസ്യാസ്തുഷ്ടോ മഹേശ്വരഃ
അങ്ങനെ, ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹേശ്വരൻ അവളിൽ സന്തോഷിച്ചു.
സാ വവ്രേ മമ പുത്രോഽസ്തു ഭഗവംസ്ത്വത്പ്രസാദതഃ
അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു: 'പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ എനിക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കട്ടെ.'
വേദാധ്യയന സംപന്നോ യജ്ഞകര്മസമുദ്യതഃ ൬.൮.
വേദപാഠത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും യാഗകർമങ്ങളിൽ താല്പര്യവും ഉള്ളവനായി.
അവധ്യഃ സര്വശസ്ത്രാണാം മഹാതേജോഭിരന്വിതഃ
അവന് എല്ലാ ആയുധങ്ങള്ക്കും അതിജീവനശേഷിയുള്ളവനും അത്യന്തം പ്രകാശവും തേജസ്സും നിറഞ്ഞവനുമായിരുന്നു.
യജ്വാ ദാനപതിഃ ശൂരോ വേദവേദാംഗപാരഗഃ അജേയഃ സംഗരേ ചൈവ കൃത്സ്നൈരപി സുരാസുരൈഃ
യജ്ഞങ്ങള് നടത്തുകയും, ദാനങ്ങളില് പ്രധാനിയാവുകയും, ധൈര്യശാലിയായിരിക്കുകയും, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂര്ണമായി പഠിച്ചവനുമായിരുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒന്നിച്ച് വന്നാലും യുദ്ധത്തില് അവനെ ജയിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ സ ദേവേശസ്തതശ്ചാദര്ശനം ഗതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദേവന്മാരുടെ അധിപന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തതശ്ച സുഷുവേ പുത്രം ദശമേ മാസി ശോഭനമ്
അതിനുശേഷം പത്താം മാസത്തില് അവള് ഒരു മനോഹരനായ പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.
തസ്യ ചക്രേ പിതാ നാമ പ്രാപ്തേ ദ്വാദശമേ ദിനേ ॥। പ്രസിദ്ധം വൃത്ര ഇത്യേവ പൂജയിത്വാ ദ്വിജോത്തമാന്
പിറവിയുടെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, അച്ഛന് ദ്വിജന്മാരെ ആദരിക്കുകയും, പ്രസിദ്ധമായ 'വൃത്രന്' എന്ന പേര് നല്കുകയും ചെയ്തു.
അഥാസൌ വവൃധേ ബാലഃ ശുക്ലപക്ഷേ യഥോഡുരാട്
അതിനുശേഷം ആ ബാലന് വെളിച്ചക്കാലത്തെ വളരുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ വളര്ന്നു.