ഘര്മാര്ത്താ വാ തൃഷാര്താ വാ യേഽവഗാഹംതി തജ്ജലമ്
ചൂടിൽ വല്ലാതെ പെടുന്നവരും ദാഹംകൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്നവരും ആ ജലത്തിൽ മുങ്ങുന്നവരും,
വിശ്വാമിത്രോഽപി തദ്ദൃഷ്ട്വാ തീര്ഥമാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
വിശ്വാമിത്രനും അതു കണ്ടപ്പോൾ ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ അതുല്യമായ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കി.
തഥാന്യേ മുനയഃ ശാംതാസ്ത്യക്ത്വാ തീര്ഥാനി ദൂരതഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, മറ്റു ശാന്തനായ മുനികളും ദൂരെയുള്ള തീർത്ഥങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടേക്ക് വന്നു.
തഥൈവ മനുജാഃ സര്വേ ദൂരാദാഗത്യ സത്വരാഃ ൬.൮.
അങ്ങനെ തന്നെ, എല്ലാ മനുഷ്യരും ദൂരെ നിന്ന് വേഗത്തിൽ അവിടേക്ക് എത്തി.
ഏവം തസ്യ പ്രഭാവേണ തീര്ഥസ്യ ദ്വിജസത്തമാഃ
അങ്ങനെ, ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ,
അഗ്നിഷ്ടോമാദികാ സര്വാഃ സമുച്ഛേദം ഗതാഃ ക്രിയാഃ
അഗ്നിഷ്ടോമം മുതലായ എല്ലാ യാഗങ്ങളും അപ്രയോജനമായിത്തീർന്നു.
ന യച്ഛതി തഥാ ദാനം ന ച തീര്ഥം നിഷേവതേ
അവൻ അങ്ങനെ ദാനം ചെയ്യുകയോ മറ്റു തീർത്ഥങ്ങളിൽ പോകുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല,
തതഃ പ്രഗച്ഛതി സ്വര്ഗം വിമാനവരമാശ്രിതഃ
എങ്കിലും പിന്നീട് അവൻ ദിവ്യമായ വിമാനത്തിൽ കയറി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു.
തതഃ പ്രപൂരിതാഃ സര്വേ സ്വര്ഗലോകാ നരൈര്ദ്വിജാഃ
അതിനുശേഷം, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, എല്ലാ സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങളും മനുഷ്യരാൽ നിറഞ്ഞു.
തതോ ദേവഗണാഃ സര്വേ യജ്ഞഭാഗവിവര്ജിതാഃ
അപ്പോൾ യാഗഫലങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ എല്ലാ ദേവതകളും അമ്പരന്നു.
ഹാടകേശ്വരമാഹാത്മ്യാത്സ്വര്ഗലോകഃ പ്രപൂരിതഃ
ഹാടകേശ്വരന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് സ്വർഗ്ഗലോകം ഇങ്ങനെ നിറഞ്ഞത് എന്ന് അവർ കണ്ടു.
തസ്മാത്തത്ക്രിയതാം കര്മ യേനോച്ഛേദം പ്രഗച്ഛതി
അതിനാൽ, ഈ നില അവസാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടത് ചെയ്യണം.
തതഃ സംവര്തകോ വായുഃ ശക്രാദേശാത്സമംതതഃ
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം സംവർത്തകവായു എല്ലാടും വീശി.
ഏവം നാശമനുപ്രാപ്തേ തസ്മിംസ്തീര്ഥേ സ്ഥലോച്ചയേ ൬.൮.
അങ്ങനെ, ആ തീർത്ഥം നശിച്ചപ്പോൾ ഭൂമി ഉയർന്നു.
തതഃ കാലേന മഹതാ വല്മീകഃ സമപദ്യത
പിന്നീട്, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് അവിടെ ഒരു പുല്ലിടി പിറന്നു.
അഥ പാതാലതോ നാഗാസ്തേന മാര്ഗേണ കൌതുകാത്
അതിനുശേഷം, ആ വഴിയിലൂടെ ആസ്വാദനത്താൽ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് പാമ്പുകൾ പുറത്ത് വന്നു.
തത്ര തേ മാനവാന്ഭോഗാന്ഭുക്ത്വാ ചൈവ യഥേച്ഛയാ
അവിടെ, മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ആനന്ദങ്ങൾ തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള പോലെ അനുഭവിച്ചശേഷം,
തതോ നാഗബിലഃ ഖ്യാതഃ സ സര്വസ്മിന്ധരാതലേ
തുടർന്ന്, ഭൂമിയിലെങ്ങുമുപരി പ്രശസ്തമായ ആ നാഗഗുഹയിലേക്ക്,
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ ഭഗവാന്പാകശാസനഃ
പിന്നീട്, ഏതോ സമയത്ത്, മഹത്വമുള്ള യമധർമ്മരാജാവ്,
തതഃ പിതാമഹാദേശം ലബ്ധ്വാ മാര്ഗേണ തേന സഃ
അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ച് ആ വഴിയിലൂടെ,
അഥാഽഭൂത്പാപനിര്മുക്തസ്തത്ക്ഷണാത്തസ്യ ദര്ശനാത്
അപ്പോൾ, അവനെ കണ്ടതുമൂലം ഉടൻ പാപങ്ങൾ എല്ലാം വിട്ടു അവൻ ശുദ്ധനായി,
സ ദൃഷ്ട്വാ തത്പ്രഭാവം തല്ലിംഗം ദേവസ്യ ശൂലിനഃ
ശൂലധാരിയായ മഹാദേവന്റെ അത്ഭുതശക്തിയും ആ ലിംഗവും അവൻ കണ്ടു,
യദി കശ്ചിത്പുമാനത്ര ത്രിശംകുരിവ ഭൂപതിഃ
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും, ത്രിശങ്കു രാജാവിനെപ്പോലെ,
യാപയിഷ്യതി തന്നൂനം മാമസ്മാത്ത്രിദശാലയാത് ൬.൮.
എന്നെ ഈ ദേവാലയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ,
തതശ്ച ത്വരയാ യുക്തോ രക്തശൃംഗം നഗോത്തമമ്
അപ്പോൾ, അതിവേഗത്തിൽ, രക്തശൃംഗം എന്ന മഹാപർവതത്തിലേക്ക്,
കസ്മിന്കാലേ ച സര്വം നോ വിസ്തരാത്സൂത കീര്തയ
ഇത് എല്ലാം എപ്പോഴാണ് സംഭവിച്ചത്? സുതാ, ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
രക്തശൃംഗോ ഗിരിഃ കോഽയം സംക്ഷിപ്തസ്തത്ര തേന യഃ
രക്തശൃംഗം എന്ന ഈ പർവതം എന്താണ്? അവിടെ പറഞ്ഞതുപോലെ അതിനെ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കൂ.
വിവാഹിതാ രമാനാമ ശ്രേഷ്ഠരൂപഗുണാന്വിതാ
അവൻ രമാ എന്ന, അത്യുത്തമസൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
അഥ തസ്യാ യയൌ കാലഃ സുപ്രഭൂതഃ സുതം വിനാ
പിന്നീട്, അവൾക്ക് പുത്രൻ ജനിക്കാതെ കാലം കടന്നു.
ധ്യായമാനാ സുരാധീശം ദേവദേവം മഹേശ്വരമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ മഹേശ്വരനെ അവൾ ധ്യാനിച്ചു.