യൈര്ന വിശ്വേശ്വരോ ദൃഷ്ടോ യൈര്ന വിശ്വേശ്വരഃ സ്മൃതഃ
വിശ്വേശ്വരനെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവരും, വിശ്വേശ്വരനെ ഓർക്കാത്തവരും,
യൈരിദം പ്രണതം ലിംഗം പ്രണതാസ്തേ സുരാസുരൈഃ ദിക്പാലപദതഃ പാതഃ പാതഃ ശിവനതേര്നഹി
ഇത് നമസ്കരിക്കാത്തവരും, ദിക്കുപാലകന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീഴട്ടെ, വീഴട്ടെ; ശിവഭക്തന് എപ്പോഴും വീഴ്ചയില്ല.
ശൃണ്വംതു ദേവര്ഷിഗണാഃ സമസ്താസ്തഥ്യം ബ്രുവേ തച്ച പരോപകൃത്യൈ
ദേവർഷിമാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ എല്ലാം കേൾക്കട്ടെ; ഞാൻ സത്യമായത് പറയുന്നു, അത് മറ്റുള്ളവരുടെ ഭലത്തിനായാണ്.
ന സത്യലോകേ ന തപസ്യഹോ സുരാ വൈകുംഠകൈലാസരസാതലേഷു 4.2.99.
സത്യലോകത്തോ, തപസ്സിന്റെ ലോകങ്ങളിലോ, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിലോ, വൈകുണ്ഠത്തോ, കൈലാസത്തിലോ, രസാതലത്തോ—
ന വിശ്വനാഥസ്യ സമം ഹി ലിംഗം ന തീര്ഥമന്യന്മണികര്ണികാതഃ
വിശ്വനാഥന്റെ ലിംഗത്തിന് തുല്യമായതൊന്നുമില്ല; മണികർണികയെക്കാൾ മഹത്തായ തീർത്ഥവും ഇല്ല.
വാരാണസീ തീര്ഥമയീ സമസ്താ യസ്യാസ്തുനാമാപി ഹി തീര്ഥതീര്ഥമ്
വാരാണസി മുഴുവൻ തീർത്ഥങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ്; അതിന്റെ പേര് പോലും എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വിശുദ്ധമാണ്.
സ്ഥാനാദമുഷ്മാന്മമരാജസൌധാത്പ്രാച്യാം മനാഗീശസമാശ്രിതായാമ്
എന്റെ രാജപ്രാസാദത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗത്ത്, ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഹസ്താഃ ശതം പംച സുരാപഗായാമുദീച്യവാച്യോര്മണികര്ണികേയമ്
ദൈവീയ നദിയിൽ, വടക്കും തെക്കും അഞ്ചു നൂറ് കൈ ദൂരം അകലെയാണ് മണികർണിക സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
അസ്മിന്മമാനംദവനേ യദേതല്ലിംഗം സുധാധാമ സുധാമധാമ
എന്റെ ഈ ആനന്ദവനത്തിൽ, ഇവിടെ ഉള്ള ലിംഗം അമൃതത്തിന്റെ വാസസ്ഥലവും ഉറവിടവുമാണ്.
യേസ്മിഞ്ജനാഃ കൃത്രിമഭാവബുദ്ധ്യാ ലിംഗം ഭജിഷ്യംതി ച ഹേതുവാദൈഃ
യാരെങ്കിലും കൃത്രിമമായ ചിന്തകളും കാരണം വാദങ്ങളും കൊണ്ട് ലിംഗത്തെ ആരാധിച്ചാൽ—
യദ്യദ്ധിതം സ്വസ്യ സദൈവ തത്തല്ലിംഗേത്ര ദേയം മമ ഭക്തിമദ്ഭിഃ
സ്വന്തം ഭലത്തിനായി എപ്പോഴും എന്ത് നല്ലതാണോ, അതാണ് ഭക്തികൾ ഉള്ളവർ ഇവിടെ എന്റെ ലിംഗത്തിന് അർപ്പിക്കേണ്ടത്.
ദൂരസ്ഥിതൈരപ്യധിബുദ്ധിഭിര്യൈര്ലിംഗം സമാരാധി മമേദമത്ര
ദൂരത്ത് ഇരുന്നാലും, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, ഇവിടെ എന്റെ ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നവർ—
ശൃണുഷ്വ വിഷ്ണോ ശൃണു സൃഷ്ടികര്തഃ ശൃണ്വംതു ദേവര്ഷിഗണാഃ സമസ്താഃ
കേൾക്കു, വിഷ്ണുവേ; കേൾക്കു, സൃഷ്ടികർത്താവേ; ദേവർഷിമാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ എല്ലാം കേൾക്കട്ടെ.
അസ്മിന്ഹി ലിംഗേഽഖിലസിദ്ധിസാധനേ സമര്പിതം യൈഃ സുകൃതാര്ജിതം വസു 4.2.99.
സകല സിദ്ധികളും നേടാൻ കഴിയുന്ന ഈ ലിംഗത്തിൽ, നല്ല പ്രവൃത്തിയാൽ സമ്പാദിച്ച ധനം ആരെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ—
ഉത്ക്ഷിപ്യ ബാഹും ത്വസകൃദ്ബ്രവീമി ത്രയീമയേഽസ്മിംസ്ത്രയമേവ സാരമ്
ഞാൻ കൈ ഉയർത്തി വീണ്ടും വീണ്ടും പറയുന്നു: മൂന്ന് വേദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ സ്ഥലത്ത്, ആ മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ സാരം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.
ഉത്ഥായ ദേവോഥ സ ശക്തിരീശസ്തസ്മിന്ഹി ലിംഗേ കൃതചാരുപൂജഃ
ദേവൻ എഴുന്നേറ്റു, ഈശ്വരന്റെ ശക്തി ഈ ലിംഗത്തിൽ മനോഹരമായ പൂജ നടത്തി—
സ്കംദ ഉവാച ക്ഷേത്രസ്യ മൈത്രാവരുണേ വിമുക്തസ്യ മഹാമതേ
സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, മൈത്രാവരുണം എന്ന ഈ മോക്ഷപ്രദമായ സ്ഥലത്ത്—
തവാഗ്രേ തു യഥാബുദ്ധി കാശീവിശ്ലേഷതാപി നഃ
നിന്റെ മുമ്പിൽ, മനസ്സിലാവുന്ന വിധം, കാശിയിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടും ഞങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
അസ്താചലസ്യ ശിഖരം പ്രാപ്തവാനേഷ ഭാനുമാന്
പശ്ചിമപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ സൂര്യൻ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
പ്രണമ്യൌ മേയമസകൃല്ലോപാമുദ്രാ സമന്വിതഃ
ലോപാമുദ്രയോടൊപ്പം, അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
രഹസ്യം പരിവിജ്ഞായ ക്ഷേത്രസ്യ ശശിമൌലിനഃ
ചന്ദ്രക്കിരീടനായ ഭഗവാന്റെ പുണ്യഭൂമിയുടെ രഹസ്യം മനസ്സിലാക്കി,
ആനംദകാനനസ്യേഹ മഹിമാനം മഹത്തരമ്
ഇവിടെ ആനന്ദകാനനത്തിന്റെ മഹത്വം ഏറ്റവും ഉന്നതമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
യഥാ ദേവ്യൈ സമാഖ്യായി ശിവേന പരമാത്മനാ
ശിവൻ, പരമാത്മാവ്, ഈ മഹത്വം ദേവിയോട് പറഞ്ഞതുപോലെ,
തവാഗ്രേ ച സമാഖ്യാതം ശുകാദീനാം ച സത്തമ 4.2.99.
അതു പോലെ തന്നെ, നിന്റെ മുമ്പിലും ശുകനും മറ്റു മഹാന്മാരും കേൾക്കാൻ ഇതു വിവരിച്ചു.
ശ്രുത്വാധ്യായമിമം പുണ്യം സര്വകല്മഷനാശനമ്
ഈ പുണ്യമായ അധ്യായം കേൾക്കുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതി സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ചതുര്ഥേ കാശീഖംഡ ഉത്തരാര്ധേ വിശ്വേശ്വരലിംഗമഹിമാഖ്യോ നാമ നവനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ നാലാം കാശീഖണ്ഡത്തിലെ ഉത്തരാർദ്ധത്തിൽ വിശ്വേശ്വരലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന പേരിലുള്ള ഒമ്പത്പത്തൊമ്പതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നിതരാം പരിതൃപ്തോസ്മി ഹൃദി ചാപി വിധാരിതമ്
എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും തൃപ്തി ലഭിച്ചു, ഹൃദയത്തിൽ ഇത് ഉറപ്പായി.
അനുക്രമണികാധ്യായം തഥാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
അനുക്രമണികാ അധ്യായവും അതിന്റെ ഉത്തമമായ മഹത്വവും കൂടി,
ശുകവൈശംപായനാദ്യാഃ ശൃണ്വംത്വപി ച ബാലകാഃ
ശുകനും വൈശംപായനനും മറ്റു ബാലന്മാരും ഇതു കേൾക്കട്ടെ.
അനുക്രമണികാധ്യായം മാഹാത്മ്യം ചാപി ഖംഡജമ്
അനുക്രമണികാ അധ്യായവും ഈ ഖണ്ഡത്തിന്റെ മഹത്വവും കൂടി,