മഹാപാപാനി പാപാനി ജ്ഞാതാജ്ഞാതാനി ഭൂരിശഃ 4.2.97.
വളരെ വലിയ പാപങ്ങളും ചെറിയ പാപങ്ങളും, അറിയാവുന്നവയും അറിയാത്തവയും, അനേകം—
ദിവ്യം രഥം സമാരുഹ്യ നിര്ജഗാമ ത്രിവിഷ്ടപാത്
ദിവ്യമായ രഥത്തിൽ കയറി, അവൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
മഹാമഹോത്സവഃ ശംഭോഃ പൃച്ഛതേ കുംഭസംഭവേ
ശംഭുവിന്റെ മഹത്തായ ഉത്സവത്തെക്കുറിച്ച്, കുമ്പത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ആരോ ചോദിച്ചു.
ത്രൈലോക്യാനംദജനനീം മഹാപാതകതംകിനീമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും സന്തോഷം ഉണർത്തുന്ന, വലിയ പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്ന ഉത്സവം.
മംദരാദാഗതഃ ശംഭുശ്ചൈത്രേ ദമനപര്വണി
മന്ദരപർവതത്തിൽ നിന്ന് ശംഭു ചൈത്രദമനപർവത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ—
മോക്ഷലക്ഷ്മീവിലാസേഥ പ്രാസാദേ സിദ്ധിമാഗതേ
മോക്ഷവും ഐശ്വര്യവും നിറഞ്ഞ ദേവി പ്രാസാദത്തിൽ എത്തി, മഹിമയോടെ തിളങ്ങുമ്പോൾ—
ഊര്ജശുക്ലപ്രതിപദി ബുധരാധാസമായുജി
ഊർജ്ജമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആദ്യദിവസം, ചന്ദ്രനും ബുധനും കൂടിയപ്പോൾ—
വാദ്യമാനേഷു വാദ്യേഷു പ്രസന്നാസു ഹരിത്സു ച
വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുമ്പോഴും കുതിരകൾ സന്തോഷത്തോടെ നില്ക്കുമ്പോഴും—
പ്രതിശബ്ദിത ഭൂര്ലോക ഭുവര്ലോകാംതരാധ്വനി
ഭൂമിയും ലോകങ്ങൾക്കിടയിലെ വഴിയും മുഴുവൻ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു.
ജഗുര്ഗംധര്വനികരാ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
ഗന്ധർവരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ പാടുകയും അപ്സരസുകളുടെ സംഘം നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
ചാരണാസ്തു സ്തുതിം കുര്യുര്ജര്ഹൃഷുര്ദേവതാഗണാഃ
ചാരണന്മാർ സ്തുതികൾ അർപ്പിച്ചു, ദേവതാസംഘങ്ങൾ ആനന്ദിച്ചു.
വവുര്ഗംധവഹാ വാതാ വവൃഷുഃ കുസുമൈര്ഘനാഃ
സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റുകൾ വീശി, മേഘങ്ങൾ പൂക്കൾ ചിതറി.
സ്ഥാവരാ ജംഗമാഃ സര്വേ ജാതാ ആനംദമേദുരാഃ 4.2.98.
സ്ഥാവരങ്ങളായവരും ചലിക്കുന്നവരും എല്ലാം ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
വിദ്യാധരേഷു സാധ്യേഷു കിന്നരേഷു നരേഷു ച
വിദ്യാധരന്മാരിലും സാധ്യദേവന്മാരിലും കിന്നരന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും—
നിഷ്പ്രത്യൂഹം ച നിതരാം പുരുഷാര്ഥാഃ പദേപദേ
എവിടെയും ഒരു തടസ്സവും ഇല്ലാതെ, മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ലഭിച്ചു.
നാദ്യാപി നീലിമാനംതം പരിത്യജതി കര്ഹിചിത്
ഇന്നും, അതീവ നീലിമ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
തേഷാം ജ്യോതീംഷി ഖേദ്യാപി രാജംതേ താരകാച്ഛലാത്
അവരുടെ പ്രകാശം ക്ഷയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, അവർ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ ഭ്രമയാൽ പ്രകാശിച്ചു.
രമ്യധ്വജപ്രഭാധൌതാ രേജുഃ പ്രതി ശിവാലയമ്
സുന്ദരമായ പതാകകളുടെ പ്രകാശത്തിൽ കഴുകപ്പെട്ട്, അവർ ഓരോ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും തിളങ്ങി.
ചതുര്വിധാനി വാദ്യാനി വാദ്യംതേ ച ക്വചിത്ക്വചിത്
നാലു തരത്തിലുള്ള വാദ്യങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ മുഴങ്ങി.
ഹരിത ശ്വേത മാംജിഷ്ഠ നീല പീത ബഹുപ്രഭാഃ
പച്ച, വെള്ള, മഞ്ഞിഷ്ഠ, നീല, മഞ്ഞ നിറങ്ങളിൽ അവർ അതീവ പ്രകാശമുള്ളവരായി തിളങ്ങി.
രത്നകുട്ടിമഭൂഭാഗാ ഗോപുരാഗ്രേഷു രേജിരേ
രത്നങ്ങൾ പതിച്ച നിലങ്ങൾ ഗോപുരങ്ങളുടെ മുകളിൽ തിളങ്ങി.
അചേതനാന്യപി തദാ ചേതനാനീവ സംബഭുഃ
അക്കാലത്ത് ജഡമായവയും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
തേഷാമേവ ഹി സര്വേഷാം തത്തു ജന്മദിവാഭവത് 4.2.98.
അവർക്കെല്ലാവർക്കും ആ ദിവസം ജന്മദിനംപോലെയായി.
അഥാഭിഷിക്തശ്ചതുരാനനേന മഹര്ഷിവൃംദൈഃ സഹ ദേവദേവഃ
പിന്നീട്, നാലുമുഖനോടും മഹർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തോടും കൂടി, ദേവദേവൻ അഭിഷേകം സ്വീകരിച്ചു.
രത്നൈരസംഖ്യൈര്ബഹുഭിര്ദുകൂലൈര്മാല്യൈര്വിചിത്രൈര്ലസദിഷ്ടഗംധൈഃ
അസംഖ്യമായ രത്നങ്ങൾ, നന്നായി നെയ്ത വസ്ത്രങ്ങൾ, ഭംഗിയുള്ള മാലകൾ, വിവിധ സുഗന്ധങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അണിയറഞ്ഞു.
രത്നാകരൈശ്ചാപി ഗിരീംദ്രവ്യൈര്യഥാ സ്വമന്യൈരപി പുണ്യധീഭിഃ
രത്നപർവതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ധനങ്ങളും, മറ്റുള്ള പുണ്യവാന്മാരുടെ വിലപ്പെട്ട സമർപ്പണങ്ങളും അർപ്പിച്ചു.
സംതോഷ്യ സര്വാന്പ്രഥമം മുനീംദ്രാന്സ്വൈസ്വൈര്ഹൃദിസ്ഥൈശ്ച ചിരാഭിലാഷൈഃ
ആദ്യം, ഓരോ മഹർഷിക്കും അവരുടെ മനസ്സിൽ ദീർഘകാലം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതു നൽകികൊണ്ട് സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
ഇതോ നിഷീദേതി സമാനപൂര്വം ത്വം മേ സമസ്തപ്രഭുതൈകഹേതുഃ
"ഇവിടെ ഇരിക്കൂ," എന്നുപറഞ്ഞു, "എന്റെ എല്ലാ അധികാരത്തിന്റെയും ഏക കാരണം നീയാണല്ലോ."
ത്വയാ ദിവോദാസ നരേംദ്രവര്യഃ സദൂപദേശൈശ്ച തഥോപദിഷ്ടഃ
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദിവോദാസന് നീയാണല്ലോ നല്ല ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി പഠിപ്പിച്ചത്.
വിഷ്ണോ വരം ബ്രൂഹി യ ഈപ്സിതസ്തേ നാദേയമത്രാസ്തി കിമപ്യഹോ തേ
"വിഷ്ണുവേ, നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം പറയൂ; ഇവിടെ നിന്നിൽ ഒന്നും മറയ്ക്കുന്നില്ല."