അസ്മിന്മാണവകാസ്തത്ര പരിശ്രദ്ദധതേ നഹി
എന്നിരുന്നാലും ഈ യുവാക്കള്ക്ക് ഇതിൽ പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസമില്ല.
യദാഽഽനംദവനേ ശംഭോഃ പ്രതിജാനാസി വൈ വചഃ
ആനന്ദവനത്തിൽ ശംഭുവിന്റെ വാക്ക് നീ ഉറപ്പു നൽകുമ്പോൾ,
ഗച്ഛ വാരാണസീം വ്യാസ യത്ര വിശ്വേശ്വരഃ സ്വയമ്
വ്യാസാ, നീ വാരാണസിയിലേക്ക് പോകൂ, അവിടെ വിശ്വേശ്വരൻ സ്വയം വസിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ മുനിര്വ്യാസഃ കിംചിത്കുപിതവദ്ധൃദി
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, വാസു ഒരു അൽപം കോപം മനസ്സിൽ തോന്നി.
പ്രാപ്യ വാരാണസീം വ്യാസഃ സ്നാത്വാ പംചനദേ ഹ്രദേ
വ്യാസൻ വാരാണസിയിൽ എത്തി, അഞ്ചു നദികളുടെ കുളത്തിൽ കുളിച്ചു.
തത്ര സ്നാനാദികം കൃത്വാ ദൃഷ്ട്വാ ചൈവാദികേശവമ്
അവിടെ കുളിയും മറ്റു കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം ആദികേശവനെ കണ്ടു.
അഗ്രതഃ പൃഷ്ഠതഃ ശംഖൈര്വാദ്യമാനൈഃ പ്രമോദിതഃ 4.2.95.
അവന്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും ശംഖം മുഴങ്ങുമ്പോൾ വലിയ സന്തോഷം അനുഭവപ്പെട്ടു.
അച്യുതാനംതവൈകുംഠ മാധവോപേംദ്രകേശവ
അച്യുതൻ, അനന്തൻ, വൈകുന്ഠൻ, മാധവൻ, ഉപേന്ദ്രൻ, കേശവൻ—
ശ്രീവത്സവക്ഷഃ ശ്രീകാംത പീതാംബര മുരാംതക
ശ്രീവത്സം അണിഞ്ഞുള്ള വക്ഷസ്സും, ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനും, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനും, മുരാസുരനെ സംഹരിച്ചവനും ആയവനേ—
നാരായണാസുരരിപോ കൃഷ്ണ ശൌരേ ചതുര്ഭുജ
നാരായണാ, അസുരന്മാരുടെ ശത്രുവേ, കൃഷ്ണാ, ശൂരന്റെ പുത്രനേ, നാലു കൈകളോടെ നില്ക്കുന്നവനേ—
പുംഡരീകാക്ഷ ദൈത്യാരേ ദാമോദര ബലപ്രിയ
കുമുദപ്പൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ളവനേ, ദൈത്യന്മാരുടെ ശത്രുവേ, ദാമോദരാ, ബലപ്രിയനേ—
വിഷ്വക്ചമൂസ്താര്ക്ഷ്യ രഥവനമാലിന്നരോത്തമ
സകല സൈന്യങ്ങളുടെ നാഥാ, ഗരുഡനിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, വനംപൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനേ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ—
നൃസിംഹ യജ്ഞവാരാഹ ഗോപഗോപാലവല്ലഭ
നരസിംഹാ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനേ, വരാഹാവതാരനേ, പശുക്കാരുടെയും പശുക്കന്യകമാരുടെയും പ്രിയനേ—
ജയ ചാണൂരമഥന ജയ ത്രൈലോക്യരക്ഷണ
ജയ, ചാണൂരനെ സംഹരിച്ചവനേ! ജയ, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്നവനേ!
കൌസ്തുഭോദ്ഭൂഷിതോരസ്ക പൂതനാധാതുശോഷണ
കൗസ്തുഭം മുത്ത് വക്ഷത്തു അണിഞ്ഞവനേ, പൂതനയുടെ വിഷം ഉണക്കിയവനേ—
സഹസ്രശീര്ഷപുരുഷ പുരുഹൂത സുഖപ്രദ
ആയിരം തലകളുള്ള പുരുഷനേ, ഇന്ദ്രന് സന്തോഷം നൽകുന്നവനേ—
ഇത്യാദി നാമമാലാഭിഃ സംസ്തുവന്വനമാലിനമ് 4.2.95.
ഇങ്ങനെ നാമമാലകളാൽ വനംപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ചവനെ അദ്ദേഹം സ്തുതിച്ചു.
വ്യാസോ വിശ്വേശഭവനം സമായാതഃ സുഹൃഷ്ടവത്
വ്യാസൻ സന്തോഷത്തോടെ വിശ്വേശ്വരന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തി.
വിരാജമാനസത്കംഠസ്തുലസീവരദാമഭിഃ
അവന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ കഴുത്തിൽ തുളസിയുടെ ശുഭമായ മാലകൾ തിളങ്ങി.
വേണുവാദനതത്ത്വജ്ഞഃ സ്വയം ശ്രുതിധരോഭവത്
വേണുവാദനത്തിന്റെ രഹസ്യം അറിയുന്നവനും, സ്വയം വേദങ്ങൾ അറിഞ്ഞവനും ആയിരുന്നു അവൻ.
പുനരൂര്ധ്വഭുജം കൃത്വാ ദക്ഷിണം ശിഷ്യമധ്യഗഃ
വ്യാപകമായി വലതുകൈ ഉയർത്തി, ശിഷ്യന്മാരുടെ ഇടയിൽ അവൻ നിന്നു.
പരിനിര്മഥ്യ വാഗ്ജാലം സുനിശ്ചിത്യാസകൃദ്ബഹു
വാക്കുകളുടെ കുഴപ്പങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി തകർത്തു, സത്യത്തെ ആവർത്തിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു.
ഇത്യാദി ശ്ലോകസംഘാതം സ്വപ്രതിജ്ഞാ പ്രബോധകമ്
ഇത്തരം ശ്ലോകങ്ങളുടെ സമാഹാരം അവന്റെ പ്രതിജ്ഞയെ ഉണർത്തി.
തസ്തംഭ താവത്തദ്ബാഹും സ ശൈലാദിഃ സ്വലീലയാ
അപ്പോൾ, തന്റെ ലീലയിൽപെട്ട്, ആ കൈ പർവ്വതാധിപൻ അചഞ്ചലമാക്കി.
തതോ ഗുപ്തം സമാഗമ്യ വിഷ്ണുര്വ്യാസമഭാഷത
ശേഷം, രഹസ്യമായി വന്ന്, വിഷ്ണു വ്യാസനോട് സംസാരിച്ചു.
തവൈതദപരാധേന ഭീതിര്മേപി മഹത്തരാ
നിന്റെ ഈ പാപം കൊണ്ടു, എനിക്കു പോലും വലിയ ഭയം ഉണ്ടായി.
തത്പ്രസാദാദഹം ചക്രീ ലക്ഷ്മീശസ്തത്പ്രഭാവതഃ 4.2.95.
അവന്റെ കൃപകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ചക്രം കൈവശമുള്ളവനും ലക്ഷ്മിയുടെ നാഥനുമായതും, അവന്റെ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ് ഇത് സാധ്യമായത്.
തദ്ഭക്ത്യാ പരമൈശ്വര്യം മയാ ലബ്ധം വരാത്തതഃ
അവനിലേക്കുള്ള ഭക്തിയാൽ, അവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ പരമാധികാരവും നേടിയതും.
അന്യദാപി ന വൈ കാര്യാ ഭവതാ ശേമുഷീദൃശീ
ഇനി ഒരിക്കലും നീ ഇങ്ങനെ അഹങ്കാരത്തോടെ പെരുമാറരുത്.
ഭുജസ്തംഭഃ കൃതസ്തേന നംദിനാ ദൃഷ്ടിമാത്രതഃ
നന്ദിയുടെ ഒരു കാഴ്ചകൊണ്ടു തന്നെ നിന്റെ കൈ കട്ടിയായി മാറി.