ശുക്ലേ വാ യദി വാ കൃഷ്ണേ സംപ്രാപ്തേ ഹരിവാസരേ
പക്ഷേ, ശുക്ലപക്ഷമായാലും കൃഷ്ണപക്ഷമായാലും, ഹരിദിനം വന്നാൽ—
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പൂജയേത്തു വിധാനതഃ അഭ്യര്ചയേദ്ധൃഷീകേശം ന സ ഭൂയോഽഭിജായതേ
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് നിശ്ചിതരീതിയിൽ ഹൃഷീകേശനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം; അങ്ങനെ പൂജിക്കുന്നവൻ ഇനി ജനിക്കേണ്ടതില്ല.
ഏകഃ സര്വാണി തീര്ഥാനി കരോതി നൃപസത്തമ
ഒരാൾ എല്ലാ തീർത്ഥയാത്രകളും ചെയ്തതുപോലെയാകും, മഹാരാജാവേ.
ഏകോ ദാനാനി സര്വാണി ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പ്രയച്ഛതി
ഒരാൾ എല്ലാ വിധ ദാനങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകുന്നതുപോലെയാകും.
ഏകഃ കന്യാസഹസ്രം തു പ്രദദ്യാച്ച യഥാവിധി
ഒരാൾ വിധിപ്രകാരം ആയിരം കന്യകമാരെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചതുപോലെയാകും.
സൂര്യഗ്രഹേ കുരുക്ഷേത്രേ ദദ്യാദ്ദാനമനുത്തമമ്
സൂര്യഗ്രഹണ സമയത്ത് കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ദാനം നൽകുന്നതുപോലെയാകും.
അഗ്നിഷ്ടോമാദിഭിര്യജ്ഞൈര്യജത്യേകഃ സദക്ഷിണൈഃ
അഗ്നിഷ്ടോമം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ യഥാവിധി ദക്ഷിണയോടെ നടത്തുന്നതുപോലെയാകും.
ഏകോ ഹിമാലയം ഗത്വാ ത്യജതി സ്വ കലേവരമ്
ഒരാൾ ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയാകും.
ഏകസ്തു ഭൃഗുപാതേന ത്യജേദ്ദേഹം സുതീര്ഥകേ
ഭൃഗുവിന്റെ പാതയിലൂടെ സുതീർത്ഥത്തിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയാകും.
ഏകഃ പ്രായോപവേശേന പ്രാണാംസ്ത്യജതി മാനവഃ 7.3.13.
ഒരാൾ പ്രായോപവേശം ചെയ്ത് ജീവൻ വിട്ടുകളയുന്നതുപോലെയാകും.
ബ്രഹ്മജ്ഞാനം വദത്യേകഃ ശ്രുത്വാ ജ്ഞാനവി ശാരദഃ
ഒരു ജ്ഞാനി, ശ്രവിച്ചറിഞ്ഞ ബ്രഹ്മജ്ഞാനം വാക്കിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഗയാശ്രാദ്ധം കരോത്യേകഃ പിതൃപക്ഷേ നൃപോത്തമ
ഒരു വ്യക്തി, പിതൃപക്ഷത്തിൽ ഗയയിൽ പിതൃകർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുന്നു, രാജാവേ.
ചാംദ്രായണസഹസ്രം ച കരോത്യേകഃ സമാഹിതഃ
മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, ഒരാൾ ആയിരം ചാന്ദ്രായണ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
വ്രതം തപഃ സഹസ്രാബ്ദമേകഃ സമ്യക്ചരേന്നരഃ
ഒരു മനുഷ്യൻ, ആയിരം വർഷം വ്രതവും തപസ്സും പൂർണ്ണമായി പാലിക്കുന്നു.
ഏകസ്തു ചതുരോ വേദാന്സമ്യക്പഠതി ബ്രാഹ്മണഃ
ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ നാലു വേദങ്ങളും സമ്പൂർണ്ണമായി വായിക്കുന്നു.
ബഹുനാ കിമിഹോക്തേന ശൃണു സംക്ഷേപതോ നൃപ
ഇവിടെ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, രാജാവേ; ചുരുക്കത്തിൽ കേൾക്കൂ.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സ്ഥാതവ്യം ഹരിസംനിധൌ
അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ നില്ക്കണം.
ഏകതസ്തു ഹൃഷീകേശ ഏകതഃ കര്ണികേശ്വരഃ
ഒരു വശത്ത് ഹൃഷീകേശനും മറുവശത്ത് കർണികേശ്വരനും.
അപി കൃത്വാ മഹത്പാപം ഗച്ഛംതി ഹരിസന്നിധൌ
വലിയ പാപം ചെയ്തവരും ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തുന്നു.
പുഷ്പമേകം ഹൃഷീകേശേ യശ്ചാരോപയതേ നൃപ 7.3.13.
ഹൃഷീകേശനിൽ ഒരു പൂവ് പോലും അർപ്പിക്കുന്നവൻ, രാജാവേ—
ഹൃഷീകേശസ്യ യോ ഭക്ത്യാ കരിഷ്യത്യനുലേപനമ്
ഹൃഷീകേശനിൽ ഭക്തിയോടെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ—
സംമാര്ജനം ച തസ്യാഗ്രേ യഃ കരോതി സമാഹിതഃ മോദതേ വിഷ്ണുലോകസ്ഥോ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ
ആളൂർജിതമായി അവന്റെ മുമ്പിൽ വൃത്തിയാക്കുന്നവൻ, വിഷ്ണുലോകത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
കാര്തികേ ശുക്ലപക്ഷേ ച ഏകാദശ്യാം നൃപോത്തമ
കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനൊന്നാം ദിവസം, മഹാരാജാവേ—
യഥായഥാ പ്രകാശേത പാപം ജന്മാംതരാര്ജിതമ്
എത്രപോലും പാപം പലജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നവനു—
പംചാമൃതേന യഃ പൂജാം ഹൃഷീകേശേ കരിഷ്യതി
ഹൃഷീകേശനിൽ അഞ്ചു അമൃതങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്യുന്നവൻ—
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ഹൃഷീകേശം സമര്ചയേത്
അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഹൃഷീകേശനെ ആരാധിക്കണം.
ഹൃഷീകേശേ വിശേഷേണ കര്ത്തവ്യം പൂജനം സദാ
പ്രത്യേകിച്ച്, ഹൃഷീകേശനിൽ എന്നും പൂജ നടത്തണം.
സിദ്ധിദം പ്രാണിനാം സമ്യക്സിദ്ധേന സ്ഥാപിതം പുരാ
പൂർവ്വം സിദ്ധന്മാർ സ്ഥാപിച്ചതു, എല്ലാ ജീവികൾക്കും സിദ്ധി നൽകുന്നു.
തത്ര വിശ്വാവസുര്നാമ സിദ്ധസ്തേപേ മഹാതപഃ
അവിടെ വിശ്വാവസു എന്നൊരു സിദ്ധൻ മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു.
ജിതക്രോധോ ജിതമദോ ജിതസര്വേംദ്രിയക്രിയഃ തുതോഷ നൃപതേസ്തസ്യ സ്വയം ദര്ശനമായയൌ
അവൻ കോപവും അഹങ്കാരവും എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളും ജയിച്ചു; രാജാവിന് അതിൽ സന്തോഷം തോന്നി, സ്വയം അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.