തുഷ്ടേന ശംഭുനാ ദത്തം തുഭ്യം ചക്രം സുദര്ശനമ്
സന്തുഷ്ടനായ ശംഭു നിന്നെ സുദർശനചക്രം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു.
ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തസ്യ വീരഭദ്രസ്യ ചോര്ജിതമ്
വീരഭദ്രന്റെ ഈ ശക്തമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്,
ത്വം ശംഭോഃ സുത ദേശീയോ ഗണാനാം പ്രവരോസ്യഹോ
ശംഭുവിന്റെ മകനേ, നീയാണു ഗണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയെന്ന് സത്യമായും പറയാം.
യോസി സോസ്യഹമപ്യത്ര ദക്ഷരക്ഷണദക്ഷധീഃ 4.2.89.
നീ എങ്ങനെയോ, ഞാനും ഇവിടെ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് — ദക്ഷനെ രക്ഷിക്കാൻ നിപുണൻ.
ഇത്യുക്തോ വീരഭദ്രഃ സ തേന വൈ ശാര്ങ്ഗധന്വനാ
അങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വീരഭദ്രൻ ശാർംഗധാരിയോട് പറഞ്ഞു.
അഥ തൈഃ പ്രമഥൈര്വിഷ്ണോരനുഗാ ഗദിതാ രണേ
പിന്നീട് യുദ്ധത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രമഥന്മാരെ അടിച്ചുതകർത്തു.
തതസ്താര്ക്ഷ്യരഥഃ ക്രുദ്ധസ്ത്വേകൈകം രണമൂര്ധനി
അതിനുശേഷം, ഗരുഡന്റെ രഥം ഓടിക്കുന്നവൻ കോപത്തോടെ ഓരോരുത്തരെയും യുദ്ധത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് നേരിട്ടു.
തേ ഭിന്നവക്ഷസഃ സര്വേ ഗണാ രുധിരവര്ഷിണഃ
അവരിൽ എല്ലാ ഗണന്മാരുടെയും നെഞ്ച് പിളർന്ന്, രക്തം മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ഒഴുകി.
ക്ഷരംത ഇവ മാതംഗാഃ സ്രവംത ഇവ പര്വതാഃ
ആനകൾക്ക് രക്തം കയറുന്നതുപോലെയും, പർവ്വതങ്ങൾക്കു നീരൊഴുകുന്നതുപോലെയും ആയിരുന്നു.
തതഃ പ്രഹസ്യ ഗണപോഽബ്രവീദ്വൈ കുംഠനായകമ്
അപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗണപതി കുംഠനായകനോട് പറഞ്ഞു:
പരം യുധ്യസി ദൈത്യേംദ്രൈര്ദാനവേംദ്രൈര്ന പാര്ഷദൈഃ
നീ ദൈത്യാധിപന്മാരോടും ദാനവന്മാരോടും ശക്തമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു, പാർഷദന്മാരോടല്ല.
ഗദിനാഽഥ ഗദാ തൂര്ണം ദൈത്യേംദ്രഗിരിരേണുകൃത്
പിന്നീട്, ഗദയുമായി നിന്ന ഗദാധാരി വേഗത്തിൽ പർവ്വതംപോലെയുള്ള ദൈത്യാധിപനെ തകർത്തു.
തദംഗസംഗമാസാദ്യ വിദദ്രേ ശതധാ തയാ
അവളുടെ ശരീരത്തോടു ചേർന്നതോടെ, അവൾ അവനെ നൂറു കഷണങ്ങളായി തകർത്തു.
ജഘാന വാസുദേവോപി തരസാഽജ്ഞാതവേദനമ് 4.2.89.
വാസുദേവനും യഥാർത്ഥം അറിയാതെ ശക്തിയായി അടി നൽകി.
ആതാഡ്യ സവ്യദോര്ദംഡേ ഗദാം ഭൂമാവപാതയത്
ഇടത് കൈയിൽ അടിയേറ്റപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ ഗദ ഭൂമിയിൽ ഇടിച്ചു.
സ ച ചക്രം സമാഗച്ഛദ്ദൃഷ്ട്വാ സസ്മാര ശംകരമ് കംഠമാസാദ്യവീരസ്യ സമ്യഗ്ജാതം സുദര്ശനമ്
ചക്രം സമീപിക്കുന്നത കണ്ടപ്പോൾ, ശങ്കരനെ ഓർത്ത്, ആ വീരന്റെ കഴുത്തിൽ സുദർശനം ശരിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തേന ചക്രേണ ശുശുഭേ നിതരാം സ ഗണേശ്വരഃ
ആ ചക്രം കൊണ്ട് ഗണപതിയ്ക്ക് അത്യന്തം ഭംഗി വർദ്ധിച്ചു.
തതഃ സുദര്ശനം ദൃഷ്ട്വാ തത്കംഠാഭരണം ഹരിഃ
ശേഷം ഹരി, സുദർശനം കഴുത്തിൽ അലങ്കാരമായി കാണുമ്പോൾ,
സനംദകം കരം തസ്യ പ്രോദ്യതം മധുവിദ്വിഷഃ
മധുവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ കൈയിൽ സനന്ദകം ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
അഭ്യധാവച്ച വേഗേന ഗൃഹീത്വാ ശൂലമുജ്ജ്വലമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ഓടി, പ്രകാശമുള്ള ശൂലം പിടിച്ചു.
വാരിതോ ഗണരാജഃ സ മാ കാര്ഷീഃ സാഹസം ത്വിതി
ഗണരാജാവ് അവനെ തടഞ്ഞു, 'നീ ഈ അവിവേകപൂർവ്വമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്യരുത്' എന്നു പറഞ്ഞു.
പ്രാപ്യ ദക്ഷം വിനദ്യോച്ചൈര്ധിക്ത്വാമീശ്വരനിംദകമ് സ കഥം സേശ്വരം കര്മ ന കുര്യാദ്ദക്ഷതാംദധത്
ഡക്ഷനോടു സമീപിച്ചവൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു: 'ഇശ്വരനെ അപമാനിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലേ! യുക്തിയും കഴിവും ഉള്ളവൻ ഇശ്വരനോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമോ?'
യേനാസ്യേന പവിത്രേണ ഭവതാ നിംദിതഃ ശിവഃ
നിന്റെ വിശുദ്ധമായ വായിലൂടെ ശിവനെ നീ അപമാനിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വാ തസ്യ ദക്ഷസ്യ ഹരപാരുഷ്യഭാഷിണഃ ।। 4.2.89.
ഇങ്ങനെ ഹരനെ കുറിച്ച് കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ഡക്ഷനോടു പറഞ്ഞു.
തതസ്ത്വദിതിമുഖ്യാനാം മിലിതാനാം മഹോത്സവേ
ശേഷം, പ്രധാനമായ മാതാക്കളെല്ലാം കൂടിയ മഹോത്സവത്തിൽ,
വേണീദംഡാശ്ച കാസാംചിത്തേനച്ഛിന്നാ മഹാരുഷാ
അവൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ ചിലരുടെ ചൊരിയും ദണ്ഡവും വെട്ടി മാറ്റി.
നാസാപുടാംസ്തഥാന്യാസാം പാടയാമാസ പാര്ഷദഃ
പാര്ഷദൻ മറ്റുള്ളവരുടെ മൂക്കുപൊക്കുകളും കീറിത്തുറന്നു.
യേ യേ നിനിംദുര്ദേവേശം യേ യേ ച ശുശ്രുവുസ്തദാ
ദേവതാധിപതിയെ അപമാനിച്ചവരും, അപ്പോൾ അതു കേട്ടവരും,
കേചിദുല്ലംബിതാ യൂപേ പാശയിത്വാ ദൃഢം ഗലേ
ചിലരെ കഴുത്തിൽ കയറ്റം കെട്ടി യാഗവൃക്ഷത്തിൽ തൂക്കിയിട്ടു.
ദ്വിജരാജശ്ച ധര്മശ്ച ഭൃഗുമാരീചിമുഖ്യകാഃ
ദ്വിജരാജാവും ധർമനും, ഭൃഗു, മാരീചി എന്നിവരിൽ പ്രധാനരായവരും അങ്ങിനെ ചെയ്തു.