യേ ദ്വിഷംതി മഹാദേവം സര്വകര്മൈകസാക്ഷിണമ്
എല്ലാ പ്രവൃത്തികൾക്കും ഏകസാക്ഷിയായ മഹാദേവനെ വെറുക്കുന്നവർ—
ക്വ സ ദക്ഷോ ദുരാചാരഃ ക്വ ച യജ്ഞഭുജഃ സുരാഃ
അവിടെ ദുഷ്ടനായ ദക്ഷൻ എവിടെയാണ്, യജ്ഞഭാഗം വാങ്ങുന്ന ദേവന്മാർ എവിടെയാണ്?
ഇത്യാജ്ഞാ വീരഭദ്രസ്യ പ്രാപ്യ തേ പ്രമഥാ ദ്രുതമ്
വീരഭദ്രന്റെ ഈ ആജ്ഞ ലഭിച്ചപ്പോൾ, പ്രമഥന്മാർ വേഗത്തിൽ—
തേന തേ പ്രമഥാഃ സര്വേ മഹാബലപരാക്രമാഃ 4.2.89.
അവൻ മൂലം ആ മഹാബലപരാക്രമശാലിയായ പ്രമഥന്മാർ എല്ലാവരും—
അഥ നഷ്ടേഷു സര്വേഷു പ്രമഥേഷു ഹരേര്ഭയാത്
അപ്പോൾ ഹരിയുടെ ഭയത്തിൽ എല്ലാ പ്രമഥന്മാരും നശിച്ചപ്പോൾ,
ദദര്ശ ശാര്ങ്ഗിണം ചാഗ്രേ സ്വഗണൈശ്ച പരിഷ്ടുതമ്
അവൻ മുന്നിൽ തന്റെ സ്വഗണങ്ങൾ കൊണ്ട് പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്ന ശാർംഗധാരിയെ കണ്ടു.
ചക്രിഭിര്ഗദിഭിര്ജുഷ്ടം ഖഡ്ഗിഭിശ്ചാപി ശാര്ങ്ഗിഭിഃ
ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവരും, വാൾയും വില്ലും പിടിച്ചവരും അവനെ ചുറ്റി നിന്നു.
ത്വം തു യജ്ഞപുമാനത്ര മഹായജ്ഞപ്രവര്തകഃ
ഇവിടെ നീ തന്നെയാണ് യജ്ഞത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരം, മഹായജ്ഞം ആരംഭിപ്പിക്കുന്നവൻ.
കിം വാ ദക്ഷം സമാനീയ ദേഹി യുധ്യസ്വ വാ മയാ
നീ ദക്ഷനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക, അല്ലെങ്കിൽ എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുക.
പ്രായശഃ ശംഭുഭക്തേഷു യതസ്ത്വം പ്രോച്യസേഽഗ്രണീഃ
ശംഭുവിന്റെ ഭക്തന്മാരിൽ നീയാണു സാധാരണയായി മുൻപന്തിയിലുള്ളവൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
തുഷ്ടേന ശംഭുനാ ദത്തം തുഭ്യം ചക്രം സുദര്ശനമ്
സന്തുഷ്ടനായ ശംഭു നിന്നെ സുദർശനചക്രം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു.
ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തസ്യ വീരഭദ്രസ്യ ചോര്ജിതമ്
വീരഭദ്രന്റെ ഈ ശക്തമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്,
ത്വം ശംഭോഃ സുത ദേശീയോ ഗണാനാം പ്രവരോസ്യഹോ
ശംഭുവിന്റെ മകനേ, നീയാണു ഗണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയെന്ന് സത്യമായും പറയാം.
യോസി സോസ്യഹമപ്യത്ര ദക്ഷരക്ഷണദക്ഷധീഃ 4.2.89.
നീ എങ്ങനെയോ, ഞാനും ഇവിടെ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് — ദക്ഷനെ രക്ഷിക്കാൻ നിപുണൻ.
ഇത്യുക്തോ വീരഭദ്രഃ സ തേന വൈ ശാര്ങ്ഗധന്വനാ
അങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വീരഭദ്രൻ ശാർംഗധാരിയോട് പറഞ്ഞു.
അഥ തൈഃ പ്രമഥൈര്വിഷ്ണോരനുഗാ ഗദിതാ രണേ
പിന്നീട് യുദ്ധത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രമഥന്മാരെ അടിച്ചുതകർത്തു.
തതസ്താര്ക്ഷ്യരഥഃ ക്രുദ്ധസ്ത്വേകൈകം രണമൂര്ധനി
അതിനുശേഷം, ഗരുഡന്റെ രഥം ഓടിക്കുന്നവൻ കോപത്തോടെ ഓരോരുത്തരെയും യുദ്ധത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് നേരിട്ടു.
തേ ഭിന്നവക്ഷസഃ സര്വേ ഗണാ രുധിരവര്ഷിണഃ
അവരിൽ എല്ലാ ഗണന്മാരുടെയും നെഞ്ച് പിളർന്ന്, രക്തം മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ഒഴുകി.
ക്ഷരംത ഇവ മാതംഗാഃ സ്രവംത ഇവ പര്വതാഃ
ആനകൾക്ക് രക്തം കയറുന്നതുപോലെയും, പർവ്വതങ്ങൾക്കു നീരൊഴുകുന്നതുപോലെയും ആയിരുന്നു.
തതഃ പ്രഹസ്യ ഗണപോഽബ്രവീദ്വൈ കുംഠനായകമ്
അപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗണപതി കുംഠനായകനോട് പറഞ്ഞു:
പരം യുധ്യസി ദൈത്യേംദ്രൈര്ദാനവേംദ്രൈര്ന പാര്ഷദൈഃ
നീ ദൈത്യാധിപന്മാരോടും ദാനവന്മാരോടും ശക്തമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു, പാർഷദന്മാരോടല്ല.
ഗദിനാഽഥ ഗദാ തൂര്ണം ദൈത്യേംദ്രഗിരിരേണുകൃത്
പിന്നീട്, ഗദയുമായി നിന്ന ഗദാധാരി വേഗത്തിൽ പർവ്വതംപോലെയുള്ള ദൈത്യാധിപനെ തകർത്തു.
തദംഗസംഗമാസാദ്യ വിദദ്രേ ശതധാ തയാ
അവളുടെ ശരീരത്തോടു ചേർന്നതോടെ, അവൾ അവനെ നൂറു കഷണങ്ങളായി തകർത്തു.
ജഘാന വാസുദേവോപി തരസാഽജ്ഞാതവേദനമ് 4.2.89.
വാസുദേവനും യഥാർത്ഥം അറിയാതെ ശക്തിയായി അടി നൽകി.
ആതാഡ്യ സവ്യദോര്ദംഡേ ഗദാം ഭൂമാവപാതയത്
ഇടത് കൈയിൽ അടിയേറ്റപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ ഗദ ഭൂമിയിൽ ഇടിച്ചു.
സ ച ചക്രം സമാഗച്ഛദ്ദൃഷ്ട്വാ സസ്മാര ശംകരമ് കംഠമാസാദ്യവീരസ്യ സമ്യഗ്ജാതം സുദര്ശനമ്
ചക്രം സമീപിക്കുന്നത കണ്ടപ്പോൾ, ശങ്കരനെ ഓർത്ത്, ആ വീരന്റെ കഴുത്തിൽ സുദർശനം ശരിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തേന ചക്രേണ ശുശുഭേ നിതരാം സ ഗണേശ്വരഃ
ആ ചക്രം കൊണ്ട് ഗണപതിയ്ക്ക് അത്യന്തം ഭംഗി വർദ്ധിച്ചു.
തതഃ സുദര്ശനം ദൃഷ്ട്വാ തത്കംഠാഭരണം ഹരിഃ
ശേഷം ഹരി, സുദർശനം കഴുത്തിൽ അലങ്കാരമായി കാണുമ്പോൾ,
സനംദകം കരം തസ്യ പ്രോദ്യതം മധുവിദ്വിഷഃ
മധുവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ കൈയിൽ സനന്ദകം ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
അഭ്യധാവച്ച വേഗേന ഗൃഹീത്വാ ശൂലമുജ്ജ്വലമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ഓടി, പ്രകാശമുള്ള ശൂലം പിടിച്ചു.