പ്രാവര്തത തതസ്തസ്യ ദക്ഷസ്യ ച മഹാധ്വരഃ 4.2.87.
അതിനുശേഷം ദക്ഷന്റെ മഹായജ്ഞം ആരംഭിച്ചു.
അനീശ്വരാംസ്തതോ വേധാ വ്യാജം കൃത്വാ ഗൃഹം യയൌ
പിന്നീട് സൃഷ്ടികർത്താവ് ഒരു بہാനയുണ്ടാക്കി ശക്തിയില്ലാതെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ദക്ഷയജ്ഞേ സമായാതാന്സതീശ്വരവിവര്ജിതാന്
ദക്ഷന്റെ യജ്ഞത്തിൽ എത്തിയവർക്ക് ഭർത്താവിനെയും സതിയെയും ഇല്ലായിരുന്നു.
ദക്ഷസ്യ ഹി ശുഭോദര്കമിച്ഛന്പ്രോവാച ചേതി വൈ ദധീചിരുവാച
ദക്ഷന് നല്ല ഫലമുണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച് ദധീചി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ന ചാസ്തി തവ സാമര്ഥ്യം ക്വാപി കസ്യാപി നിശ്ചിതമ്
നിനക്ക് എവിടെയും, ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തിലും കഴിവ് ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
ന താദൃങ്നേദസി പ്രായഃ ക്വാപി ജ്ഞാതോ മഹാമതേ
മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനേ, നീ ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രവൃത്തികൾ എവിടെയും സാധാരണയായി ചെയ്യുന്നതല്ല.
കര്തവ്യശ്ചേത്തദാകാര്യഃ സ്യാച്ചേത്സംപത്തി രീദൃശീ
ചെയ്യേണ്ട കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ചെയ്യട്ടെ; ഇങ്ങനെയുള്ള ഐശ്വര്യം ലഭ്യമാണെങ്കിൽ അതും ഉണ്ടാകട്ടെ.
സാക്ഷാച്ച സര്വേ മംത്രാ വൈ സാക്ഷാദ്യജ്ഞപുമാനസൌ സാക്ഷാദ്ബ്രഹ്മാ സ്വയം ചൈഷ ഭൃഗുര്വൈ കര്മകാംഡവിത്
സകല മന്ത്രങ്ങളും നേരിട്ട് ഇവിടെ ഉണ്ട്, യജ്ഞപുരുഷനും ഇവിടെ തന്നെയാണ്, ബ്രഹ്മാവും സാന്നിധ്യവാനാണ്, ഭൃഗുവിന് യജ്ഞവിദ്യയുണ്ട്.
അയം പൂഷാ ഭഗസ്ത്വേഷ ഇയം ദേവീ സരസ്വതീ
ഇവിടെ പൂഷനും ഭഗനും ഉണ്ട്, ഈ ദേവിയാണ് സരസ്വതി.
ത്വം ച ദീക്ഷാം ശുഭാം പ്രാപ്തോ ദേവ്യാ ച ശതരൂപയാ
നീയും നൂറു രൂപങ്ങൾ ഉള്ള ദേവിയോടൊപ്പം ശുഭമായ ദീക്ഷ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്വയമേവ ഹി കുര്വീത ധര്മകാര്യം പ്രയത്നതഃ 4.2.87.
നല്ല പ്രവൃത്തി സ്വയം ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യണം.
സപ്തവിംശതിഭിഃ സാര്ധം പത്നീഭിസ്തവ കാര്യകൃത്
നിന്റെ ഇരുപത്തിയേഴു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നീ ഈ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കി.
ദീക്ഷിതോ രാജസൂയസ്യ ദത്തത്രൈലോക്യദക്ഷിണഃ ത്രയോദശമിതാഭിശ്ച ഭാര്യാഭിസ്തവ കാര്യകൃത്
രാജസൂയത്തിന് ദീക്ഷയെടുത്തു, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ദക്ഷിണയായി നൽകി, പതിമൂന്ന് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നീ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കി.
ഹവിഃ കാമദുഘാ സൂതേ കല്പവൃക്ഷഃ സമിത്കുശാന്
ആശംസിച്ചാൽ ഹവിസ്സു നൽകുന്ന പശുവും, ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുന്ന മരവും സമിതും കുശവും നൽകുന്നു.
വിശ്വകര്മാപ്യലംകാരാന്കുരുതേഭ്യാഗതര്ത്വിജാമ്
വിശ്വകർമയും വന്നിരിക്കുന്ന ഋത്വിജന്മാർക്ക് അലങ്കാരങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.
സ്വയംലക്ഷ്മീരലംകുര്യാദ്യാവൈ ചാത്ര സുവാസിനീഃ
ലക്ഷ്മി ദേവി തന്നെയാണ് ഇവിടെ സന്നിഹിതമായ സുമംഗലികൾക്ക് അലങ്കാരം ചെയ്യേണ്ടത്.
സര്വേ സുഖായ മേ ദക്ഷ വീക്ഷമാണസ്യ സര്വതഃ
ദക്ഷന്, ഞാൻ എല്ലായിടത്തും നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം സന്തോഷം നൽകുന്നു.
ജീവഹീനോ യഥാ ദേഹോ ഭൂഷിതോപി ന ശോഭതേ
പ്രാണം ഇല്ലാത്ത ശരീരം എത്ര അലങ്കരിച്ചാലും അതിന് ഭംഗിയില്ല.
ഇത്ഥം ദധീചിവചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷഃ പ്രജാപതിഃ
ഇങ്ങനെ ദധീചിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പ്രജാപതി ദക്ഷൻ
പൂര്വസ്തുത്യാതി സംഹൃഷ്ടോ ദൃഷ്ടോ യോസൌ ദധീചിനാ
മുന്പത്തെ പ്രശംസയിൽ സന്തോഷംകൊണ്ടു, ദധീചിയെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു.
പ്രത്യുവാചാഥ തം വിപ്രം വേപമാനാംഗയഷ്ടികഃ 4.2.87.
അപ്പോൾ അവൻ വിറയുന്ന ശരീരമുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
ദീക്ഷാമഹമഹോ പ്രാപ്തഃ കര്തും നായാതി കിംചന
അയ്യോ, ഞാൻ ദീക്ഷ ലഭിച്ചു; ഇനി ചെയ്യാനൊന്നുമില്ല.
ഭവാന്കേന സമാഹൂതോ യദത്രാഗാന്മഹാജഡഃ
നിനക്ക് ആരാണ് വിളിച്ചത്? നീ ഇവിടെ വന്നതെന്തിന്, മഹാ മണ്ടനേ?
സര്വമംഗലമാംഗല്യോ യത്ര ശ്രീമാനയം ഹരിഃ
എവിടെയായാലും ഈ മഹത്വമുള്ള ഹരി ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവിടെയുള്ള സകലമംഗളങ്ങളും ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.
യത്ര വജ്രധരഃ ശക്രഃ ശതയജ്ഞൈകദീക്ഷിതഃ
വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ, നൂറു യജ്ഞങ്ങളിൽ ദീക്ഷ നേടിയവൻ, അവിടെയുണ്ടെങ്കിൽ,
തം ത്വംചോപമിമീഷേമും ശ്മശാനേന മഹാമഖമ്
നീ ആ മഹാമഹായാഗത്തെ ശ്മശാനത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ശ്രീദോസ്തി യത്ര ശ്രീദാതാ സാക്ഷാദ്യത്രാശുശുക്ഷണിഃ
എവിടെയാണോ ഐശ്വര്യം, ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവൻ നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുവോ, വേഗത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ അവിടെയുണ്ടോ,
ദേവാചാര്യഃ സ്വയം യത്ര ക്രതോരാചാര്യതാഗതഃ
ദൈവഗുരു തന്നെ യാഗാചാര്യനായി അവിടെയെത്തിയാൽ,
യത്രാര്ത്വിജ്യം ഭജംതേഽമീ വസിഷ്ഠപ്രമുഖര്ഷയഃ
വസിഷ്ഠൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഈ മഹർഷികൾ യാഗത്തിൽ ഋത്വിക്മാരാകുമ്പോൾ,
നിശമ്യേതി മുനിഃ പ്രാഹ ദധീചിര്ജ്ഞാനിനാം വരഃ
ഇത് കേട്ടശേഷം, ജ്ഞാനികളിൽ പ്രധാനനായ ദധീചി പറഞ്ഞു.