പുനഃക്വ നൃത്വം ശ്രേയോഭൂഃ ക്വ കാശീകര്മബംധഹൃത്
നിന്റെ നൃത്തം എവിടെ? അതിനാൽ വലിയ ശുഭം ലഭിക്കും. കാശിയിൽ കർമ്മബന്ധം എവിടെ?
ആയുഷ്യം ച ഭവിഷ്യം ച സര്വമേവ വൃഥാഗതമ്
ആയുസ്സും ഭാവിയുമെല്ലാം വെറുതെ പോയതുപോലെയാണ്.
യാസ്യാമി കാശീമായാഹി മായാം ഹിത്വാ ത്വമപ്യഹോ
ഞാൻ കാശിയിലേക്ക് പോകും; നീയും മായയെ വിട്ട് വരിക.
പുരീം വൈശ്വേശ്വരീം പ്രാപ്തോ മനഃസ്വാസ്ഥ്യമവാപ ച
സർവ്വേശ്വരന്റെ നഗരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ മനസ്സിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി.
ജഗാമ കുംഭസംഭൂത സ ത്വാഷ്ട്രോപീത്യമന്യത
കുംഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ ത്വഷ്ടാവും അവിടെ എത്തിയെന്ന് കരുതിച്ചു.
സത്പഥസ്ഥിരവൃതീനാം ദൂരസ്ഥോപി സമീപഗഃ
സത്യമാർഗത്തിൽ ഉറച്ചവർക്കു ദൂരെയായാലും അവർ അടുത്തവരാണെന്നു തോന്നും.
ക്വാഹം തത്ര വനേ ബാലശ്ചിംതാകുലിതമാനസഃ
ആ കാട്ടിൽ ഞാൻ ഒരു ബാലൻ, ചിന്തകളാൽ ഉലഞ്ഞ മനസ്സോടെ, എവിടെയായിരുന്നു?
ഖേലോയമസ്യ ത്ര്യക്ഷസ്യ യസ്യ ഭക്തസ്യ കുത്രചിത്
മൂന്നു കണ്ണുള്ള ഭഗവാന്റെ ഭക്തൻ എവിടെയായാലും, ഇതൊക്കെയും ഭഗവാന്റെ ലീലയാണ്.
നാരാധിതോ മയാ ശംഭുഃ പ്രാക്തനേ ജന്മനി ക്വചിത് 4.2.86.
എന്റെ മുന്ജന്മങ്ങളില് ഒരിക്കലും ഞാന് ശംഭുവിനെ ആരാധിച്ചിട്ടില്ല.
അസ്മിഞ്ജന്മനി ബാലത്വാന്ന ചൈവാരാധിതഃ സ്ഫുടമ്
ഈ ജന്മത്തില് ബാല്യകാലം കൊണ്ടു തന്നെ ഞാന് അവനെ വ്യക്തമായി ആരാധിച്ചിട്ടില്ല.
ആജ്ഞാതം ഗുരുഭക്തിര്മേ ഹേതുഃ ശംഭുപ്രസാദനേ
ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയാണെന്നു അറിയപ്പെടുന്നത് ശംഭുവിന്റെ കൃപയ്ക്കുള്ള കാരണം.
അഥവാ കാരണാപേക്ഷസ്ത്ര്യക്ഷസ്ത്വിതരദേവവത്
അല്ലെങ്കില്, മറ്റു ദേവന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും കാരണപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
യദി നോ മയ്യനുക്രോശഃ കഥം താപസസംഗതിഃ
എന്നെക്കുറിച്ച് ദയ ഇല്ലെങ്കില് എങ്ങനെ ഞാന് തപസ്സുകാരുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചു?
ന ദാനാനി ന വൈ യജ്ഞാ ന തപാംസി വ്രതാനി ച
ദാനം, യജ്ഞം, തപസ്സു, വ്രതം—ഇവയൊന്നും
ദയാമപി തദാ കുര്യാദസൌ വിശ്വേശ്വരഃ പരാമ്
എങ്കിലും, ആ വിശ്വേശ്വരന് പരമമായ ദയ കാണിക്കും.
അനുക്രോശം സമര്ഥ്യേതി സ ത്വാഷ്ട്രഃ ര്ശാഭവം ശുചിഃ
ത്വഷ്ടൃയുടെ വിശുദ്ധനായ പുത്രന് ദയയ്ക്ക് അർഹനാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ആനീയ പുഷ്പസംഭാരമാര്തവം കാനനാദ്ബഹു
അവന് കാട്ടില്നിന്ന് കാലാനുസൃതമായ നിരവധി പൂക്കള് കൂട്ടി കൊണ്ടുവന്നു.
ഇത്ഥം ത്വഷ്ടൃതനൂജസ്യ ലിംഗാരാധനചേതസഃ
ഇങ്ങനെ, ലിംഗാരാധനയില് മനസ്സു നിമഗ്നനായ ത്വഷ്ടൃയുടെ പുത്രന്—
തസ്മാദേവ ഹി ലിംഗാച്ച പ്രാദുര്ഭൂയ ഭവോഽബ്രവീത് ।। 4.2.86.
അവന് അതേ ലിംഗത്തില്നിന്ന് ഭവന് പ്രത്യക്ഷമായി പ്രസംഗിച്ചു.
പ്രസന്നോസ്മി ഭൃശം ബാല ഗുര്വര്ഥകൃതചേതസഃ
കുഞ്ഞേ, ഗുരുവിനുവേണ്ടി നീ മനസ്സുകൊടുത്തതുകൊണ്ട് ഞാന് വളരെ സന്തുഷ്ടനാണ്.
യഥാര്ഥിതം തഥാ കര്തും തേ സാമര്ഥ്യം ഭവിഷ്യതി
നിനക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ് ഉണ്ടാകും.
അന്യാന്വരാംശ്ച തേ ദദ്യാം ത്വാഷ്ട്ര തുഷ്ടസ്ത്വദര്ചയാ
ത്വഷ്ടൃയുടെ പുത്രാ, നിന്റെ ആരാധനയില് സന്തോഷം കൊണ്ടു ഞാന് നിനക്കു മറ്റു വരങ്ങളും നല്കും.
ത്വം സുവര്ണാദിധാതൂനാം ദാരൂണാം ദൃഷദാമപി
നിനക്ക് പൊന്നും മറ്റ് ലോഹങ്ങളും, മരം, കല്ല് എന്നിവയുമായി ജോലി ചെയ്യാന് കഴിയും.
കര്പൂരാദിസുഗംധീനാം ദ്രവ്യാണാമപ്യപാമപി
കർപ്പൂരം പോലുള്ള സുഗന്ധവസ്തുക്കളും ദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചും നീ ജോലി ചെയ്യാന് കഴിയും.
സര്വേഷാം വസ്തുജാതാനാം കര്തും കര്മ പ്രവേത്സ്യസി
എല്ലാ വിധ വസ്തുക്കളുമായും നീ ജോലി ചെയ്യാന് കഴിയും.
തസ്യ തസ്യേഹ തുഷ്ട്യൈ ത്വം തഥാ കര്തും പ്രവേത്സ്യസി
ഇവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരുടെയും സന്തോഷത്തിനായി നീ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും.
സര്വാണി ശില്പകാര്യാണി തൌര്യത്രികമഥാപി ച
എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ശില്പകലകളും, സംഗീതം, നൃത്തം എന്നിവയും,
നാനാവിധാനി യംത്രാണി നാനായുധവിധാനകമ്
വിവിധയിനം യന്ത്രങ്ങൾ, പലതരം ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതും,
താദൃക്കര്തും പുരാ വേത്സി യാദൃങ്നാന്യോഽധിയാസ്യതി 4.2.86.
ഇവയെല്ലാം സൃഷ്ടിക്കാൻ പുരാതനകാലത്ത് നീ മാത്രമാണ് അറിയുന്നത്; മറ്റാരും അതറിയാൻ കഴിയില്ല.
സര്വേംദ്രജാലികീ വിദ്യാ ത്വദധീനാ ഭവിഷ്യതി
എല്ലാ ഇന്ദ്രജാല വിദ്യകളും നിന്റെ അധികാരത്തിൽ ആയിരിക്കും.