ന താദൃഗ്ധര്മസംഭാരോ ലഭ്യതേ ക്രതുകോടിഭിഃ
പതിനായിരം യാഗങ്ങൾ ചെയ്താലും അത്തരം വലിയ ധർമ്മഫലം ലഭിക്കില്ല.
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാം യദ്യത്രാസ്തി മനോരഥഃ
ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, സുഖം, മോക്ഷം എന്നിവയിൽ എവിടെയെങ്കിലും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ,
സര്വകാമഫലപ്രാപ്തിസ്തദൈവ സ്യാദ്ധ്രുവം നൃണാമ്
അവിടെ മനുഷ്യർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളും ഉറപ്പായി ലഭിക്കും.
സ താപസോക്തമാകര്ണ്യ ത്വാഷ്ട്ര ഇത്ഥം സുഹൃഷ്ടവാന്
തപസ്വിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ത്വഷ്ടാവ് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു.
യത്ര നോ ദുര്ലഭം കിംചിത്സാധകാനാം ത്രയീസ്ഥിതമ്
മൂന്നു വേദങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നവർക്ക് അവിടെയൊന്നും പ്രയാസം ഇല്ല.
സ്വര്ഗേ വാ മര്ത്യലോകേ വാ ബലിസദ്മനി വാ മുനേ
സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ഭൂമിയിലോ ബാലിയുടെ വീട്ടിലോ എവിടെയായാലും, മഹർഷേ,
യത്ര വിശ്വേശ്വരോ ദേവോ വിശ്വേഷാം കര്ണധാരകഃ
എവിടെയാണോ സർവ്വലോകനാഥനായ ദേവൻ എല്ലാവർക്കും വഴികാട്ടിയായി വസിക്കുന്നത്,
സുലഭാ യത്ര നിയതമാനംദവനചാരിണഃ
ആനന്ദവനം വസിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും അവിടെ എളുപ്പത്തിൽ കാണാം.
കസ്താം മാം പ്രാപയേച്ഛംഭോഃ കഥം യാമി തഥാ വദ 4.2.86.
ആ ശംഭുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്കെനിക്ക് ആരാണ് കൊണ്ടുപോകുക? എനിക്ക് അവിടെ എത്താൻ വഴി പറയൂ.
പ്രാഹാഗച്ഛ നയാമി ത്വാം യിയാസുരഹമപ്യഹോ
അവൻ പറഞ്ഞു: വരൂ, ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാം; എനിക്കും അവിടെ പോകാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.
പുനഃക്വ നൃത്വം ശ്രേയോഭൂഃ ക്വ കാശീകര്മബംധഹൃത്
നിന്റെ നൃത്തം എവിടെ? അതിനാൽ വലിയ ശുഭം ലഭിക്കും. കാശിയിൽ കർമ്മബന്ധം എവിടെ?
ആയുഷ്യം ച ഭവിഷ്യം ച സര്വമേവ വൃഥാഗതമ്
ആയുസ്സും ഭാവിയുമെല്ലാം വെറുതെ പോയതുപോലെയാണ്.
യാസ്യാമി കാശീമായാഹി മായാം ഹിത്വാ ത്വമപ്യഹോ
ഞാൻ കാശിയിലേക്ക് പോകും; നീയും മായയെ വിട്ട് വരിക.
പുരീം വൈശ്വേശ്വരീം പ്രാപ്തോ മനഃസ്വാസ്ഥ്യമവാപ ച
സർവ്വേശ്വരന്റെ നഗരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ മനസ്സിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി.
ജഗാമ കുംഭസംഭൂത സ ത്വാഷ്ട്രോപീത്യമന്യത
കുംഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ ത്വഷ്ടാവും അവിടെ എത്തിയെന്ന് കരുതിച്ചു.
സത്പഥസ്ഥിരവൃതീനാം ദൂരസ്ഥോപി സമീപഗഃ
സത്യമാർഗത്തിൽ ഉറച്ചവർക്കു ദൂരെയായാലും അവർ അടുത്തവരാണെന്നു തോന്നും.
ക്വാഹം തത്ര വനേ ബാലശ്ചിംതാകുലിതമാനസഃ
ആ കാട്ടിൽ ഞാൻ ഒരു ബാലൻ, ചിന്തകളാൽ ഉലഞ്ഞ മനസ്സോടെ, എവിടെയായിരുന്നു?
ഖേലോയമസ്യ ത്ര്യക്ഷസ്യ യസ്യ ഭക്തസ്യ കുത്രചിത്
മൂന്നു കണ്ണുള്ള ഭഗവാന്റെ ഭക്തൻ എവിടെയായാലും, ഇതൊക്കെയും ഭഗവാന്റെ ലീലയാണ്.
നാരാധിതോ മയാ ശംഭുഃ പ്രാക്തനേ ജന്മനി ക്വചിത് 4.2.86.
എന്റെ മുന്ജന്മങ്ങളില് ഒരിക്കലും ഞാന് ശംഭുവിനെ ആരാധിച്ചിട്ടില്ല.
അസ്മിഞ്ജന്മനി ബാലത്വാന്ന ചൈവാരാധിതഃ സ്ഫുടമ്
ഈ ജന്മത്തില് ബാല്യകാലം കൊണ്ടു തന്നെ ഞാന് അവനെ വ്യക്തമായി ആരാധിച്ചിട്ടില്ല.
ആജ്ഞാതം ഗുരുഭക്തിര്മേ ഹേതുഃ ശംഭുപ്രസാദനേ
ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയാണെന്നു അറിയപ്പെടുന്നത് ശംഭുവിന്റെ കൃപയ്ക്കുള്ള കാരണം.
അഥവാ കാരണാപേക്ഷസ്ത്ര്യക്ഷസ്ത്വിതരദേവവത്
അല്ലെങ്കില്, മറ്റു ദേവന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും കാരണപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
യദി നോ മയ്യനുക്രോശഃ കഥം താപസസംഗതിഃ
എന്നെക്കുറിച്ച് ദയ ഇല്ലെങ്കില് എങ്ങനെ ഞാന് തപസ്സുകാരുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചു?
ന ദാനാനി ന വൈ യജ്ഞാ ന തപാംസി വ്രതാനി ച
ദാനം, യജ്ഞം, തപസ്സു, വ്രതം—ഇവയൊന്നും
ദയാമപി തദാ കുര്യാദസൌ വിശ്വേശ്വരഃ പരാമ്
എങ്കിലും, ആ വിശ്വേശ്വരന് പരമമായ ദയ കാണിക്കും.
അനുക്രോശം സമര്ഥ്യേതി സ ത്വാഷ്ട്രഃ ര്ശാഭവം ശുചിഃ
ത്വഷ്ടൃയുടെ വിശുദ്ധനായ പുത്രന് ദയയ്ക്ക് അർഹനാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ആനീയ പുഷ്പസംഭാരമാര്തവം കാനനാദ്ബഹു
അവന് കാട്ടില്നിന്ന് കാലാനുസൃതമായ നിരവധി പൂക്കള് കൂട്ടി കൊണ്ടുവന്നു.
ഇത്ഥം ത്വഷ്ടൃതനൂജസ്യ ലിംഗാരാധനചേതസഃ
ഇങ്ങനെ, ലിംഗാരാധനയില് മനസ്സു നിമഗ്നനായ ത്വഷ്ടൃയുടെ പുത്രന്—
തസ്മാദേവ ഹി ലിംഗാച്ച പ്രാദുര്ഭൂയ ഭവോഽബ്രവീത് ।। 4.2.86.
അവന് അതേ ലിംഗത്തില്നിന്ന് ഭവന് പ്രത്യക്ഷമായി പ്രസംഗിച്ചു.
പ്രസന്നോസ്മി ഭൃശം ബാല ഗുര്വര്ഥകൃതചേതസഃ
കുഞ്ഞേ, ഗുരുവിനുവേണ്ടി നീ മനസ്സുകൊടുത്തതുകൊണ്ട് ഞാന് വളരെ സന്തുഷ്ടനാണ്.