വിശ്വകര്മേശ ലിംഗസ്യ പ്രാദുര്ഭാവം മനോഹരമ്
വിശ്വകർമ്മയുടെ ലിംഗത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ അവതാരത്തെക്കുറിച്ച് പറയൂ, പ്രഭോ.
വിശ്വകര്മാഭവത്പൂര്വം ബ്രഹ്മണസ്ത്വപരാ തനുഃ
വിശ്വകർമ്മ മുൻകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ മറ്റൊരു ശരീരമായിരുന്നു.
കൃതോപനയനഃ സോഥ ബാലോ ഗുരുകുലേ വസന്
ഉപനയനം നടത്തി, ബാല്യത്തിൽ ഗുരുകുലത്തിൽ താമസിച്ചു.
ഏകദാ തദ്ഗുരുഃ പ്രാഹ പ്രാവൃട്കാലേ സമാഗതേ
ഒരു ദിവസം, മഴക്കാലം എത്തിയപ്പോൾ, ഗുരു അവനോട് പറഞ്ഞു.
യത്കദാചിന്ന ഭജ്യേത ന പുരാതനതാം വ്രജേത്
എപ്പോഴും തകർന്നുപോകാതെയും പഴയതാവാതെയും ഇരിക്കേണ്ടതാണത്.
മമാംഗയോഗ്യം നോ ഗാഢം ന ശ്ലഥം ച പ്രയത്നതഃ
എനിക്ക് ചേരുന്ന വിധത്തിൽ, അതിയായി കെട്ടിയോ വളരെ ദുർബലമായോ അല്ലാതെ, ശ്രദ്ധയോടെ ഉണ്ടാക്കണം.
ഗുരുപുത്രേണ ചാജ്ഞപ്തോ മമാര്ഥം പാദുകേ കുരു
ഗുരുവിന്റെ മകന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, എന്റെ വേണ്ടി ചെരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കണം.
ചര്മാദിബംധനിര്മുക്തേ ധാവതോ മേ സുഖപ്രദേ
ചർമ്മം പോലുള്ള ബന്ധനങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, നടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് സുഖം നൽകണം.
ഗുരുകന്യാപി തം പ്രാഹ ത്വാഷ്ട്ര മേ ശ്രവണോചിതേ 4.2.86.
ഗുരുവിന്റെ മകളും പറഞ്ഞു: എന്റെ ചെവിക്ക് യോജിക്കുന്ന, ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ചതുപോലുള്ള കുണുക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കണം.
കുമാരീ ക്രീഡനീയാനി കൌതുകാനി ച ദേഹി മേ
ഞാൻ ബാലികയല്ലേ, എന്നെക്കായി കളിപ്പാട്ടങ്ങളും വിനോദങ്ങളും തരിക.
ഗൃഹോപകരണം ദ്രവ്യം മുസലോലൂഖലാദികമ്
വീട് വയ്ക്കാൻ ഉപകരണങ്ങൾ, ഉലക്കയും ഉരളിയും മറ്റും.
അക്ഷാലിതാന്യപി യഥാ നിത്യം പീഠാനി സത്തമ
എന്തായാലും, കഴുകാത്ത ഇരിപ്പിടങ്ങൾ പോലുള്ളവയും, എപ്പോഴും പോലെ തന്നേ, മഹാനേ.
സൂപകര്മണ്യപി ച മാം പ്രശാധി ത്വഷ്ട്രനംദന
അടുത്തുപാചകത്തിൽ പോലും, ത്വഷ്ടാവിന്റെ മകനേ, എന്നെ പഠിപ്പിക്കണം.
ഏകസ്തംഭമയം ഗേഹമേകദാരുവിനിര്മിതമ്
ഒരു തൂണിൽ നിന്നുമാത്രം നിർമ്മിച്ച, ഒരു മരക്കഷ്ണത്തിൽ നിന്നുമുള്ള വീട്.
യേ സഹാധ്യായിനോപ്യസ്യ വയോജ്യേഷ്ഠാശ്ച തേപി ഹി
അവനോടൊപ്പം പഠിച്ചവരും, പ്രായത്തിൽ മുതിർന്നവരും, അവരും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
തഥേതി സ പ്രതിജ്ഞായ സര്വേഷാം പുരതോദ്രിജേ
അങ്ങനെ തന്നെയെന്ന് പറഞ്ഞു, അവൻ എല്ലാവർക്കുമുമുന്നിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
കിംചിത്കര്തും ന ജാനാതി പ്രതിജ്ഞാതം ച തേന വൈ
ഒന്നും ചെയ്യാൻ അറിയില്ലെങ്കിലും, അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി കോ മേ സാഹായ്യമര്പയേത്
എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടെ പോകണം? ആരാണ് എനിക്ക് സഹായം നൽകുക?
അംഗീകൃത്യ ഗുരോര്വാക്യം ഗുരുപത്ന്യാ ഗുരോഃ ശിശോഃ 4.2.86.
ഗുരുവിന്റെ, ഗുരുപത്നിയുടെ, ഗുരുവിന്റെ മകന്റെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ചു.
ഗുരുശുശ്രൂഷണം ധര്മ ഏകോ ഹി ബ്രഹ്മചാരിണാമ്
ഗുരുവിനെ സേവിക്കുക എന്നതാണ് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പ്രധാന കർത്തവ്യം.
ഗുരൂണാം വാക്യകരണാത്സര്വ ഏവ മനോരഥാഃ
ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ പാലിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിവൃത്തിയാകും.
കഥം തദ്വചസഃ സിദ്ധിം പ്രാപ്സ്യാമ്യത്ര വനേ സ്ഥിതഃ
വനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഞാൻ, അവരുടെ വാക്കുകൾ എങ്ങനെ ഫലപ്രദമാക്കും?
ആസ്താം ഗുരുകഥാ ദൂരം യോഽന്യസ്യാപി ലഘോരപി
ഗുരുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരമോ മറ്റൊന്നോ, അതിനേക്കാളും ചെറിയ കാര്യങ്ങളോ, എല്ലാം അകലെ വെക്കാം.
കഥമേതാനി കര്മാണി കരിഷ്യേഽജ്ഞോഽസഹായവാന്
ഞാൻ അജ്ഞാനിയും ആരുടെയും സഹായമില്ലാത്തവനുമാണ്; എങ്ങനെ ഈ പ്രവർത്തികൾ ഞാൻ ചെയ്യാൻ കഴിയും?
യാവദിത്ഥം ചിംതയതി സ ത്വാഷ്ട്രോ വനമധ്യഗഃ
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ത്വഷ്ടൃപുത്രൻ കാടിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അഥ നത്വാ സ തം പ്രാഹ വനേ ദൃഷ്ടം തപസ്വിനമ്
അപ്പോൾ, അവൻ കാട്ടിൽ കണ്ട തപസ്സുകാരനോട് വന്ദനം ചെയ്ത് പറഞ്ഞു:
ത്വദ്ദര്ശനേന മേ ഗാത്രം ചിംതാസംതാപതാപിതമ്
നിങ്ങളെ കണ്ടതോടെ, എന്റെ ശരീരം ചിന്തയുടെയും വിഷമത്തിന്റെയും ചൂടിൽ കത്തിപ്പോകുന്നു.
കിം ത്വം മേ പ്രാക്തനം കര്മ പ്രാപ്തം താപസരൂപധൃക്
തപസ്സുകാരാ, ഈ രൂപത്തിൽ നിങ്ങൾ വന്നത്, എന്റെ പഴയ എന്ത് കര്മ്മം കൊണ്ടാണ്?
യോസി സോസി നമസ്തുഭ്യമുപദേശേന യുംക്ഷ്വ മാമ് 4.2.86.
നിങ്ങൾ ആരായാലും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ദയവായി എന്നെ ഉപദേശിച്ച് വഴികാട്ടണം.
കഥം കര്തുമഹം ശക്തഃ കര്മ തത്ര ദിശാദ്ഭുതമ്
അവിടെ ആ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തി ഞാൻ എങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയും?