ഭൂതപ്രേതപിശാചാനാം ദോഷഃ സദ്യഃ പ്രണശ്യതി 7.3.12.
ഭൂതപ്രേതപിശാചുകളുടെ ദോഷം ഉടനെ ഇല്ലാതാകും.
അപി കീടപതംഗാ യേ പിശാചാഃ പക്ഷിണോ മൃഗാഃ
കീടങ്ങൾ, പറ്റങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ പോലും—
കഥിതം രൂപതീര്ഥസ്യ ന ഭൂതം ന ഭവിഷ്യതി
ഈ രൂപതീർത്ഥത്തിൽ ഇതുപോലെയുള്ളത് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകയുമില്ല.
കിമത്ര കാരണം ബ്രഹ്മന്സര്വേഭ്യോഽപ്യധികം സ്മൃതമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, ഇത്രയും വലിയതായ കാരണമെന്ത്, എല്ലാറ്റിനും മേലാണ് ഇതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്?
ഇന്ദ്രേ രാജ്യപരിഭ്രഷ്ടേ ബലൌ ത്രൈലോക്യനായകേ
ഇന്ദ്രൻ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബലി മൂന്നു ലോകത്തും അധിപതിയായി.
തസ്മിഞ്ജാതേ മഹാവിഷ്ണാവദിത്യാ ചാസുരാന്തകേ
അപ്പോൾ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ, ആദിതിയുടെ പുത്രനായ മഹാവിഷ്ണു ജനിച്ചു.
ജാതമാത്രോ ഹരിസ്തസ്മിന്സ്ഥാപിതോ നിര്ഝരേ തയാ
ഹരിയെ ജനിച്ച ഉടനെ അവൾ അവനെ ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരികിൽ വെച്ചു.
ന ചാന്യത്കാരണം രാജന്സത്യമേതന്മയോദിതമ്
രാജാവേ, ഇതിന് വേറൊരു കാരണം ഇല്ല; ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്.
തിലകഃ സര്വ വൃക്ഷാഗ്ര്യഃ പുത്രവത്പരിപാലിതഃ
എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായ തിലകവൃക്ഷം മകനെപ്പോലെ സംരക്ഷിച്ചു.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം തീര്ഥമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് സര്വകാമപ്രദം നൄണാമിഹ ലോകേ പരത്ര ച
ഈ തിരുത്തലിന്റെ മഹത്വം മുഴുവൻ ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു; ഈ ലോകത്തും അപ്പുറത്തും മനുഷ്യർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നതാണിത്.
അംബരീഷസ്യ രാജര്ഷേരൈശാന്യാം പാപനാശനമ്
അംബരീഷൻ എന്ന രാജർഷിയുടെ ഈശാന്യഭാഗത്തുള്ള പാപനാശിനിയായ സ്ഥലം ഇതാണ്.
യത്ര സ്വയം ഹൃഷീകേശഃ കാലേ ച കലിസംജ്ഞകേ
ഇവിടെ തന്നെയാണ് ഹൃഷീകേശൻ കലിയുഗത്തിൽ സ്വയം പ്രത്യക്ഷമായത്.
പുരാസീത്പൃഥിവീപാലോ ഹ്യംബരീഷോ യുഗേ കൃതേ
പഴയകാലത്ത് കൃതയുഗത്തിൽ അംബരീഷൻ ഭൂമിയുടെ രാജാവായിരുന്നു.
തസ്മിംസ്തീര്ഥേ സ രാജേന്ദ്രോ മിതഭക്ഷോ ജിതേന്ദ്രിയഃ
ആ തിരുത്തലിൽ ആ രാജാവ് അഹാരം കുറച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് താമസിച്ചു.
സഹസ്രേ ദ്വേ തതോ രാജഞ്ഛീര്ണപര്ണാശനോഽഭവത്
പിന്നീട്, രാജാവേ, രണ്ടായിരം വർഷം അവൻ ഇലകൾ മാത്രം കഴിച്ചു ജീവിച്ചു.
സഹസ്രത്രിതയം രാജന്വായുഭക്ഷോ ബഭൂവ ഹ
മൂന്നായിരം വർഷം, രാജാവേ, അവൻ വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ജീവിച്ചു.
ദശ വര്ഷസഹസ്രാന്തേ തതശ്ച നൃപസത്തമ
പതിനായിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
കൃത്വാ ദേവപതേ രൂപമാരുഹ്യൈരാവതം ഗജമ്
ദേവേന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അയിരാവതം എന്ന ആനയിൽ കയറി.
ത്വാം ദൃഷ്ട്വാ ഭക്തിസംയുക്തമാഗതോഽഹമസംശയമ്
നിന്റെ ഭക്തിയോടെ നിറഞ്ഞ 모습을 കണ്ടു ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ വന്നിരിക്കുന്നു.
അംബരീഷ ഉവാച മുക്തിം ദാതുമശക്തോസി ത്വം ച വൃത്രനിഷൂദന സ്വാഗതം ഗച്ഛ ദേവേശ ന വരോ രോചതേ മമ ॥ 7.3.13.
അംബരീഷൻ പറഞ്ഞു: വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവനേ, മോക്ഷം നൽകാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല. ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, സ്വാഗതം; എനിക്ക് വേണമെന്നു ഒരു വരവും ഇല്ല.
സര്വഥാ ദാസ്യതേ മഹ്യം വരം തുഷ്ടശ്ചതുര്ഭുജഃ
എങ്കിലും, നാലു കൈകളുള്ളവൻ സന്തോഷത്തോടെ എനിക്കൊരു വരം തീർച്ചയായും നൽകും.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുത്രിനേത്രാണാമഹമീശോ നൃപോതമ
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും മൂന്നുകണ്ണുള്ളവന്റെയും അധിപനാണ്.
അന്യേഷാം ചൈവ ദേവാനാം ത്രൈലോക്യസ്യാപ്യഹം വിഭുഃ
മറ്റു ദേവന്മാരുടെയും മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ഞാൻ സ്വാമിയാണ്.
പ്രസന്നേ മയി രാജേന്ദ്ര പ്രസന്നാഃ സര്വദേവതാഃ
എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടായാൽ, രാജേന്ദ്രാ, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും സന്തോഷം ഉണ്ടാകും.
സപ്തദ്വീപവതീ രാജാ അഹം വൃത്രനിഷൂദന
വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവനേ, ഏഴു ദ്വീപുകളുമായി ഭൂമിയുടെ രാജാവാണ് ഞാന്.
ഹഷീകേശസ്യ സദ്ഭക്തം വിദ്ധി മാം താത നിശ്ചയമ്
ഹൃഷീകേശനോടുള്ള സത്യഭക്തനാണ് ഞാന് എന്ന് നീ ഉറപ്പോടെ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, പ്രിയനേ.
വജ്രം ത്വാം പ്രേരയിഷ്യാമി വധായ കൃതനിശ്ചയഃ
നിശ്ചയത്തോടെ, നിന്നെ നശിപ്പിക്കാന് ഞാന് വജ്രായുധം എറിഞ്ഞേക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാക്ഷഃ സൃക്കിണീ പരിലേലിഹന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആയിരം കണ്ണുള്ളവന് നാവുകൊണ്ട് അധരങ്ങള് ചൂഷിച്ചു.
തസ്യേവം ഭ്രാമ്യമാണസ്യ മഹോത്പാതാ ബഭൂവിരേ
അവന് ഇങ്ങനെ ചുറ്റിനടക്കുമ്പോള്, വലിയ അശുഭസൂചനകള് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ആവൃതം ഗഗന മേഘൈര്വിധുന്വാനൈര്മഹീം തദാ 7.3.13.
ആ സമയത്ത്, ആകാശം മേഘങ്ങള് കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു, ഭൂമി വിറെച്ചു.