സ്വസ്യ ത്രിശൂലഘാതേന മ്രിയതേ നാന്യഥാ രണേ
യുദ്ധത്തില് അവന് സ്വന്തം ത്രിശൂലത്താല് മാത്രം കൊല്ലപ്പെടും, വേറേതുകൊണ്ടുമല്ല.
യദി കോപി കൃതജ്ഞോ മാം ഹത്വേമം ദുഷ്ടദാനവമ്
ആ ദുഷ്ടദാനവനെ എനിക്ക് വേണ്ടി ആരെങ്കിലും കൃതജ്ഞതയോടെ കൊല്ലുമെങ്കില്—
യദത്രോപചികീര്ഷുസ്ത്വം രക്ഷ മാം ദുഷ്ടദാനവാത്
നീ ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ ദുഷ്ടനായ ദാനവനിൽ നിന്നെ എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
വിഷ്ണുഭക്തോ യുവാ ധീമാന്പുത്രി ത്വാം പരിണേഷ്യതി
കുഞ്ഞേ, വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന, യുവാവും ബുദ്ധിമാനുമായ ഒരാൾ നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കും.
തഥാ നിമിത്തമാത്രം ത്വം ഭവ യത്നം സമാചര യുവാനം ചാപി ധീമംതം ത്വാമനു പ്രാപ്തവാനഹമ്
അതിനാൽ, നീ അവസരത്തിന് അനുസരിച്ച് മാത്രം പ്രവർത്തിക്കണം; ശ്രമം ചെയ്യണം. ആ യുവാവും ബുദ്ധിമാനുമായവൻ നിന്നെ തേടി എത്തിയിരിക്കുന്നു.
തദ്ഗച്ഛ കാര്യസിദ്ധ്യൈ ത്വം ഹത്വാ തം ദുഷ്ടദാനവമ്
അതുകൊണ്ട്, നീ ഇപ്പോൾ പോകൂ; ആ ദുഷ്ട ദാനവനെ സംഹരിച്ച് നിന്റെ ലക്ഷ്യം നേടുക.
സാ തു വിദ്യാധരീ ജീവേദ്വിലോക്യ ത്വാം നരേശ്വര
രാജാവേ, ആ വിദ്യാധരിയായ സ്ത്രീ നിന്നെ കണ്ടശേഷം ജീവിക്കും.
ഇതി നാരദവാക്യം സ നിശമ്യാമിത്രജിന്നൃപഃ
ഇങ്ങനെ നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം അമിത്രജിന്നെന്ന രാജാവ്—
ഉപായം ചാപി പപ്രച്ഛ ഗംതും താം ചംപകാവതീമ് 4.2.82.
—ചംപകാവതിയിലേക്കു പോകാനുള്ള മാർഗ്ഗം എന്താണെന്ന് കൂടി ചോദിച്ചു.
തൂര്ണമര്ണവമാസാദ്യ പൂര്ണിമാദിവസേ നൃപ
രാജാവേ, പൂർണ്ണചന്ദ്രനുള്ള ദിവസം അവൻ വേഗത്തിൽ സമുദ്രത്തേക്കെത്തി.
തത്ര ദിവ്യാംഗനാ കാചിദ്ദിവ്യപര്യംക സംസ്ഥിതാ
അവിടെ, ദിവ്യമായ ഒരു കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് ഒരു ദിവ്യാംഗന അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
യത്കര്മവിഹിതം യേന ശുഭം വാഥ ശുഭേതരമ്
ഏതൊക്കെ പ്രവൃത്തികൾ നിർദ്ദിഷ്ടമായതോ, അതു നല്ലതായാലും അല്ലാതെയായാലും—
ഗാഥാമിമാം സാ സംഗീയ സരഥാ സ മഹീരുഹാ
അവൾ രഥങ്ങളും മരങ്ങളും കൂടെ ചേർന്ന് ഈ ഗാഥ പാടുകയായിരുന്നു.
ഭവാനപ്യവിശംകം ച തതഃ പോതാന്മഹാര്ണവേ
നീയും ഭയമില്ലാതെ ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ കപ്പലിൽ കയറി പോകണം.
തതോ ദ്രക്ഷ്യസി പാതാലേ നഗരീം ചംപകാവതീമ്
അപ്പോൾ നീ പാതാളത്തിൽ ചംപകാവതി നഗരം കാണും.
ഇത്യുക്ത്വാംതര്ഹിതോ ദേവി സ ചതുര്മുഖനംദനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവിയും നാലുമുഖനിന്റെ പുത്രനും അപ്രത്യക്ഷരായി.
വിവേശാംതഃസമുദ്രം ച നഗരീമാസസാദ താമ്
അവൻ സമുദ്രത്തിന്റെ അകത്തേക്ക് കടന്ന് ആ നഗരത്തിലെത്തിച്ചു.
തേന രാജ്ഞാ ത്രിജഗതീ സൌംദര്യശ്രീരിവൈകികാ
ആ രാജാവിന് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും അപൂർവ്വമായ സൗന്ദര്യം അവിടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
നിരണായി മധുദ്വേഷ്ട്രാ സ്രഷ്ടുഃ സൃഷ്ടിവിലക്ഷണാ 4.2.82.
മധുവിന്റെ ശത്രുവായവൻ സൃഷ്ടിച്ച, സ്രഷ്ടാവിന്റെ സൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായതായിരുന്നു അതു.
യോഷിദ്രൂപം സമാശ്രിത്യ തിഷ്ഠതേഽത്രാകുതോഽഭയാ
സ്ത്രീരൂപം സ്വീകരിച്ച് അവൾ ഇവിടെ ഭയമോ ആശങ്കയോ ഇല്ലാതെ താമസിക്കുന്നു.
സാ വിലോക്യാഥ തം ബാലാ നിതരാം മധുരാകൃതിമ്
അവളായ ബാലിക, അത്യന്തം മനോഹരമായ ആകൃതിയുള്ള അവനെ കണ്ടു.
ശംഖചക്രാംകസുഭഗ ഭുജദ്വയവിരാജിതമ്
ശംഖവും ചക്രവും അടയാളമായി ഇരുചെവികളും ഭംഗിയായി പ്രകാശിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.
ഭവാനീഭക്തിബീജോത്ഥം ഭൂരുഹം പുരുഷാകൃതിമ്
ഭവാനിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയുടെ വിത്തിൽ നിന്ന് വളർന്ന, മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള ഒരു വൃക്ഷംപോലെയാണ് അവൻ.
ദോലാപര്യംകമുത്സൃജ്യ ഹ്രീഭരാ നമ്രകംധരാ
തൂക്കുമഞ്ചം വിട്ട്, ലജ്ജയുടെ ഭാരത്തിൽ കഴുത്തു താഴ്ത്തി അവൾ എഴുന്നേറ്റു.
കസ്ത്വമത്ര കൃതാംതസ്യ ഭവനം മധുരാകൃതേ
"നിന്റെ ഈ മധുരമായ രൂപത്തിൽ, മരണന്റെ വീട്ടിൽ നീ ആരാണ്?"
യാവന്നായാതി സുഭഗ സ കഠോരതരാകൃതിഃ
"അതി ഭയങ്കരമായ ആ രൂപംകാണുന്നവൻ വരുന്നതിന് മുമ്പ്—"
കംകാലകേതുര്ദുര്വൃത്തസ്ത്വവധ്യഃ പരഹേതിഭിഃ
"കങ്കാലകേതു എന്ന ദുഷ്ടൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് ജയിക്കാനാവാത്തവൻ—"
ന മേ കന്യാവ്രതം ഭംക്തും സ സമര്ഥ ഉമാ വരാത്
"ഉമയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, എന്റെ കന്യാവ്രതം അവൻ തകർക്കാൻ കഴിയില്ല—"
സംചികീര്ഷതി ദുഷ്ടാത്മാ ഗതായുര്മമ ശാപതഃ 4.2.82.
"എന്റെ ശാപം മൂലം ആയുസ്സ് നഷ്ടമായ ആ ദുഷ്ടൻ, അതു ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു—"
വിദ്യാധര്യേതി ചോക്തഃ സ ശസ്ത്രാഗാരേ നിഗൂഢവത്
"അവനെ വിദ്യാധരൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു, അവൻ ആയുധശാലയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു—"