അലം തപ്ത്വാ മഹാഭാഗ പ്രസന്നോസ്മി ശുഭവ്രത 4.2.78.
മഹാഭാഗനേ, മതി ഈ തപസ്സിന്. നീ ശുഭവ്രതനായതിനാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്.
ചകാര സ്തവനം ചാപി പരിഹൃഷ്ടേംദ്രിയേശ്വരഃ
ആനന്ദിതനായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ നാഥൻ സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
ധര്മ ഉവാച നമോനമഃ കാരണകാരണാനാം നമോനമഃ കാരണവര്ജിതായ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെയും കാരണമായവനേ, നിനക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. എല്ലാ കാരണങ്ങളിൽനിന്നും അതീതനായവനേ, നിനക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
അരൂപരൂപായ സമസ്തരൂപിണേ പരാണുരൂപായ പരാപരായ
രൂപമില്ലാത്തവനേ, എല്ലാരൂപങ്ങളും ധരിക്കുന്നവനേ, ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായ രൂപമുള്ളവനേ, പരമനും അപരനും ആയവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
അനീശ്വരസ്ത്വം ജഗദീശ്വരസ്ത്വം ഗുണാത്മകസ്ത്വം ഗുണവര്ജിതസ്ത്വമ്
നിനക്ക് യാതൊരു അധികാരവുമില്ലെന്നപോലും നീ ലോകത്തിന്റെ ഈശ്വരനാണ്; ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനായി നീ ഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ളവനുമാണ്.
ത്വമേവ നിര്വാണപദ പ്രദോസി ത്വമേവ നിര്വാണമനംതശക്തേ
പരമശാന്തിയുടെ സ്ഥിതിയായ മോക്ഷം നീയാണു തന്നെ; അനന്തമായ മോക്ഷശക്തി നീയാണു തന്നെ.
ത്വത്തോ ജഗത്ത്വം ജഗദേവസാക്ഷാജ്ജഗത്ത്വദീയം ജഗദേകബംധോ
ലോകം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്; നീ തന്നെയാണ് ലോകം; ഈ ലോകം നിനക്കാണ് പൂർണ്ണമായും; ലോകത്തിനൊറ്റ സ്നേഹിതൻ നീയാണു.
മൃഡസ്ത്വമേവ ശ്രുതിവര്ത്മഗേഷു ത്വമേവ ഭീമോഽശ്രുതിവര്ത്മഗേഷു
വേദങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവരിൽ നീയാണു മൃദൻ; വേദങ്ങൾ അനുസരിക്കാത്തവരിൽ നീയാണു ഭീമൻ.
ത്വമേവ ശൂലീ ദ്വിഷതാം ത്വമേവ വിനമ്രചേതോ വചസാം ശിവോസി
ശത്രുക്കൾക്കെതിരെ ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനായി നീയാണു; വിനയമുള്ള മനസ്സുള്ളവർക്കു വാക്കിൽ ശിവനായി നീയാണു.
നമോസ്തു തേ ശംകര ശാംതശംഭോ നമോസ്തു തേ ചംദ്രകലാവതംസ
ശാന്തനും ശംഭുവും ആയ ശങ്കരനേ, നിനക്ക് വന്ദനം. ചന്ദ്രക്കല ധരിച്ചവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
സ ഏവ ധന്യസ്തവ ഭക്തിഭാഗ്യസ്തവാര്ചകോ യഃ സുകൃതീ സ ഏവ 4.2.78.
നിനക്ക് ഭക്തിയുള്ളവനും നിനയെ ആരാധിക്കുന്നവനും മാത്രമാണ് സത്യത്തിൽ ഭാഗ്യശാലിയും പുണ്യവാനുമാകുന്നത്.
കസ്ത്വാമിഹ സ്തോതുമനംതശക്തേ ശക്നോതി മാദൃഗ്ലഘുബുദ്ധിവൈഭവഃ
അനന്തശക്തിയേ, എന്റെ പോലെയുള്ള ചെറുതായ ബുദ്ധിയുള്ളവർക്ക് നിനയെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിയുമോ?
സ്കംദ ഉവാച ഉദീര്യ സൂര്യസ്യ സുതോതിഭക്ത്യാ നമഃ ശിവായേതി സമുച്ചരന്സഃ
സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സൂര്യപുത്രൻ ഭക്തിപൂർവ്വം 'ശിവായ നമഃ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു.
തതഃ ശിവസ്തം തപസാതിഖിന്നം നിവാര്യ താഭ്യഃ പ്രണതിഭ്യ ഈശ്വരഃ
ശിവൻ, ആ ഈശ്വരൻ, തപസ്സിൽ ക്ഷീണിച്ചവനെ തടഞ്ഞു, അവന്റെ നമസ്കാരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
ത്വമേവ ധര്മാധികൃതൌ സമസ്ത ശരീരിണാം സ്ഥാവരജംഗമാനാമ്
സകല ശരീരധാരികളുടെയും, ചലനശീലികളുടെയും അചലങ്ങളുടെയും ധർമ്മത്തിൽ നീയാണു പ്രധാനാധികാരി.
ത്വം ദക്ഷിണായാശ്ച ദിശോധിനാഥസ്ത്വം കര്മസാക്ഷീ ഭവ സര്വജംതോഃ
തക്ഷിണ ദിക്കിന്റെ നാഥൻ നീയാണു; എല്ലാ ജീവികളുടെ കർമ്മങ്ങൾക്കു സാക്ഷിയായവനുമാണ് നീ.
ത്വയാ യദേതന്മമഭക്തിഭാജാ ലിംഗം സമാരാധിതമത്ര ധര്മ
എന്റെ ഭക്തൻ ഈ ലിംഗത്തെ ഇവിടെ ആരാധിച്ചത് നിന്റെ മുഖാന്തിരമാണ്, ധർമ്മനേ.
ധര്മേശ്വരം യഃ സകൃദേവ മര്ത്യോ വിലോകയിഷ്യത്യവദാതബുദ്ധിഃ
ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ധർമ്മേശ്വരനെ ഒരിക്കൽ പോലും ദർശിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—
കൃത്വാപ്യഘാനാമിഹ യഃ സഹസ്രം ധര്മേശ്വരം പശ്യതി ദൈവയോഗാത്
ഇവിടെ ആയിരം പാപങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും, ദൈവകൃപയാൽ ധർമ്മേശ്വരനെ കാണുന്നവൻ —
യോ ധര്മപീഠം പ്രതിലഭ്യ കാശ്യാം സ്വശ്രേയസേ നോ യതതേഽത്ര മര്ത്യഃ ത്വയാ യഥാപ്താ ഇഹ ധര്മരാജ മനോരഥാസ്തേ ഗുരുഭിസ്തപോഭിഃ 4.2.78.
കാശിയിൽ ധർമ്മപീഠം ലഭിച്ചിട്ടും, സ്വാർത്ഥക്ഷേമത്തിനായി ശ്രമിക്കാത്ത മനുഷ്യൻ, ധർമ്മരാജാവേ, നിങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചപോലെ, ഗുരുക്കന്മാരുടെയും തപസ്സിന്റെയും ഫലമായി അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറും.
കൃത്വാപ്യഘാന്യേവ മഹാംത്യപീഹ ധര്മേശ്വരാര്ചാം സകൃദേവ കുര്വന്
ഇവിടെ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും, ഒരിക്കൽ പോലും ധർമ്മേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ —
പത്രേണ പുഷ്പേണ ജലേന ദൂര്വയാ യോ ധര്മധര്മേശ്വരമര്ചയിഷ്യതി
യാരെങ്കിലും ഒരു ഇല, ഒരു പൂവ്, വെള്ളം അല്ലെങ്കിൽ ദൂർവാ പുല്ല് കൊണ്ടു ധർമ്മത്തെയും ധർമ്മേശ്വരനെയും ആരാധിച്ചാൽ —
ത്വത്തോ വിഭേഷ്യംതി കൃതൈനസോ യേ ഭയം ന തേഷാം ഭവിതാ കദാചിത്
പാപങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക്, നിങ്ങൾ കാരണം ഭയം ഇല്ലാതാകും; ഭയം ഒരിക്കലും അവരെ ബാധിക്കില്ല.
യദത്ര ദാസ്യംതി ഹി ധര്മപീഠേ നരാ ദ്യുനദ്യാം കൃതമജ്ജനാശ്ച
ധർമ്മപീഠത്തിൽ മനുഷ്യർ നൽകുന്ന ഏത് സമർപ്പണവും, ദിവ്യനദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്തവരും —
യേ കാര്തികേ മാസി സിതാഷ്ടമീ തിഥൌ യാത്രാം കരിഷ്യംതി നരാ ഉപോഷിതാഃ
കാർത്തിക മാസത്തിൽ, വെള്ളിയെട്ടാം തിഥിയിൽ, ഉപവാസത്തോടെ യാത്ര ചെയ്യുന്ന പുരുഷന്മാർ —
സ്തുതിം ച യേ വൈ ത്വദുദീരിതാമിമാം നരാഃ പഠിഷ്യംതി തവാഗ്രതഃ ക്വചിത്
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ഈ സ്തുതി, നിങ്ങളുടെ സന്നിധിയിൽ ഏതെങ്കിലും സമയത്ത് വായിക്കുന്നവരും —
പുനര്വരം ബ്രൂഹി യഥേപ്സിതം ദദേ തേജോനിധേര്നംദന ധര്മരാജ
നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം വീണ്ടും പറയൂ; അതു ഞാൻ തരാം, പ്രകാശത്തിന്റെ പുത്രനായ ധർമ്മരാജാവേ.
പ്രസന്നമൂര്തിം സ വിലോക്യ ശംകരം കാരുണ്യപൂര്ണം സ്വമനോരഥാഭിദമ്
കൃപയും കരുണയും നിറഞ്ഞ രൂപത്തിൽ ശംകരനെ കണ്ടു, സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ —
ആനംദബാഷ്പസലിലരുദ്ധകംഠം വിലോക്യ തമ്
ആനന്ദം കൊണ്ടുള്ള കണ്ണീരാൽ കഴുത്ത് നിറഞ്ഞവനെ കണ്ടു —
അഥ തത്സ്പര്ശസൌഖ്യേന ധര്മരാജോ മഹാതപാഃ
അവന്റെ സ്പർശത്തിന്റെ സുഖത്തിൽ മഹാതപസ്സുള്ള ധർമ്മരാജാവ് —