യഥാ കോപി ന വേത്ത്യേവ തഥാച്ഛന്നോഽഭവത്പുനഃ 4.2.65.
ആര്ക്കും ഒന്നും അറിയാൻ കഴിയാത്തപോലെ, അവൻ വീണ്ടും മറഞ്ഞു.
അദൃശ്യരൂപീ മായാവീ ദേവാനാമപ്യഗോചരഃ
അദൃശ്യരൂപം ധരിച്ച്, മായാവിയായി, ദേവന്മാർക്കുപോലും കാണാനാകാത്തവനായി.
പ്രവേശമുടജാനാം ച നിര്ഗമം ച വിലോകയന്
കുടിലുകളിൽ പ്രവേശനവും പുറത്ത് പോകലും ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി.
നിഃശബ്ദമേവ നയതി നത്യജേദപി കീകസമ്
അവൻ പൂർണ്ണമായ മൗനത്തിൽ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു; ചെറുതായിട്ടുണ്ടായിരുന്നാലും ഒരു പക്ഷിയെയും ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
ഏകദാ ശിവരാത്രൌ തു ഭക്തസ്ത്വേകോ നിജോടജേ
ഒരു ശിവരാത്രിയിൽ, ഒരു ഭക്തൻ തന്റെ കുടിലിൽ ഒറ്റക്കായിരുന്നു.
സ ച ദുംദുഭിനിര്ഹ്രാദ ദൈത്യേംദ്രോ ബലദര്പിതഃ
ആ പാറയുടെ ശബ്ദം, ശക്തിയിൽ അഹങ്കാരമുള്ള ദാനവരാജാവായിരുന്നു.
തം ഭക്തം ധ്യാനമാപന്നം ദൃഢചിത്തം ശിവേക്ഷണേ
ആ ഭക്തൻ, ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി, മനസ്സു ഉറപ്പോടെ ശിവനെ ചിന്തിച്ചു.
അഥ സര്വഗതഃ ശംഭുര്ജ്ഞാത്വാ തസ്യാശയം ഹരഃ
അപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും ഉള്ള ശംഭു, അവന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം അറിഞ്ഞ്, ഹരൻ
യാവദാദിത്സതി വ്യാഘ്രസ്താവദാവിരഭൂദ്ധരഃ
പുലി ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ തന്നെ, ഹരൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
രുദ്രമായാംതമാലോക്യ തദ്ഭക്താര്ചിത ലിംഗതഃ
രുദ്രന്റെ മായ കാണുമ്പോൾ, ആ ഭക്തൻ ആരാധിച്ചിരുന്ന ലിംഗത്തിൽ നിന്ന്
സാവജ്ഞമഥസര്വജ്ഞം യാവത്പശ്യതി ദാനവഃ 4.2.65.
അവജ്ഞയോടെ, ദാനവൻ സർവ്വജ്ഞനായി നില്ക്കുന്നവനെ നോക്കി.
പംചാസ്യസ്ത്വഥ പംചാസ്യം മുഷ്ട്യാ മൂര്ധന്യതാഡയത്
അഞ്ചുമുഖനായി, അഞ്ചുമുഖനെയും കയ്യടിച്ച് തലയിൽ അടിച്ചു.
അത്യാര്തമരടദ്വ്യാഘ്രോ രോദസീ പരിപൂരയന്
വലിയ വേദനയിൽ പുലി കത്തിയ്ക്കുമ്പോൾ, ആ നിലവിളി ആകാശവും ഭൂമിയും നിറച്ചു.
തപോധനാഃ സമാജഗ്മുര്നിശി ശബ്ദാനുസാരതഃ
രാത്രിയിൽ ശബ്ദം കേട്ട് തപസ്സുകാരെല്ലാവരും കൂടെ ചേർന്നു.
തുഷ്ടുവുഃ പ്രണതാ സര്വേ ശര്വം ജയജയാക്ഷരൈഃ
എല്ലാവരും ശിരസു കുനിഞ്ഞ് ശർവനെ 'ജയം, ജയം' എന്നു സ്തുതിച്ചു.
അനുഗ്രഹം കുരുധ്വേശ തിഷ്ഠാത്രൈവ ജഗദ്ഗുരോ
പ്രഭോ, ദയചെയ്യണം; ലോകഗുരുവേ, ഇവിടെ തന്നെ നില്ക്കണം.
കുരു രക്ഷാം മഹാദേവ ജ്യേഷ്ഠസ്ഥാനസ്യ സര്വദാ
മഹാദേവനേ, എപ്പോഴും ജ്യേഷ്ഠസ്ഥാനത്തെ കാത്തു രക്ഷിക്കണമേ.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തേഷാം ദേവശ്ചംദ്രവിഭൂഷണഃ
അവരുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ചന്ദ്രം അലങ്കാരമായി ധരിച്ച ദേവൻ
യോ മാമനേന രൂപേണ ദ്രക്ഷ്യതി ശ്രദ്ധയാത്ര വൈ
ആ വിശ്വാസത്തോടെ ഇവിടെ ഈ രൂപത്തിൽ എന്നെ കാണുന്നവൻ
ഏതല്ലിംഗം സമഭ്യര്ച്യ യോ യാതി പഥി മാനവഃ
ഈ ലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച് വഴിയിലൂടെ പോകുന്ന മനുഷ്യൻ
മച്ചരിത്രമിദം ശ്രുത്വാ സ്മൃത്വാ ലിംഗമിദം ഹൃദി 4.2.65.
എന്റെ ഈ കഥ കേട്ട്, ഈ ലിംഗത്തെ ഹൃദയത്തിൽ ഓർത്തു
ഇത്യുക്ത്വാ ദേവദേവശസ്തസ്മിഁല്ലിംഗേ ലയം യയൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവദേവൻ ആ ലിംഗത്തിൽ ലയിച്ചു.
ജ്യേഷ്ഠേശാദുത്തരേഭാഗേ ദൃഷ്ടം സ്പൃഷ്ടം ഭയാപഹമ്
ജ്യേഷ്ഠേശന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് കാണുന്നതും സ്പർശിക്കുന്നതും ഭയം അകറ്റുന്നു.
വ്യാഘ്രേശ്വരസ്യ യേ ഭക്താസ്തേഭ്യോ ബിഭ്യതി കിംകരാഃ
വ്യാഘ്രേശ്വരന്റെ ഭക്തന്മാരെ അവിടത്തെ സേവകർ ഭയപ്പെടുന്നു.
പരാശരേശ്വരാദീനാം ലിംഗാനാമിഹ സംഭവമ്
ഇവിടെ പരാശരേശ്വരനും മറ്റും ഉള്ള ലിംഗങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം കാണാം.
കംദുകേശ സമുത്പത്തിം വ്യാഘ്രേ ശാവിര്ഭവം തഥാ
കണ്ടുകേശന്റെ ഉത്ഭവവും, വ്യാഘ്രത്തിൽ ഉണ്ടായ അവതാരവും ഇവിടെയുണ്ട്.
ഉടജേശ്വര ലിംഗം തു വ്യാഘ്രേശാത്പശ്ചിമേ സ്ഥിതമ്
വ്യാഘ്രേശന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഉറ്റജേശ്വര ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
താനി തേ കഥയിഷ്യാമി ശൃണു വാതാപിതാപന
അവയെ ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, വായുവും പിത്തവും അകറ്റുന്നവനേ, കേൾക്കു.
ജ്യേഷ്ഠേശാദ്ദക്ഷിണേ ഭാഗേ ലിംഗമപ്സരസാം ശുഭമ്
ജ്യേഷ്ഠേശന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് അപ്സരസുകളുടെ ശുഭമായ ലിംഗം ഉണ്ട്.
തത്കൂപജലസുസ്നാതോ വിലോക്യാപ്സരസേശ്വരമ്
അവിടത്തെ കിണറിലെ വെള്ളത്തിൽ നന്നായി കുളിച്ച്, അപ്സരസേശ്വരനെ ദർശിക്കണം.