യോഗശാസ്ത്രം മയാ ദത്തം തവ നിര്വാണസാധകമ്
മുക്തിയിലേക്കു നയിക്കുന്ന യോഗശാസ്ത്രം ഞാൻ നിനക്ക് കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
രഹസ്യം യോഗവിദ്യായാ യഥാവത്ത്വം തപോധന
തപസ്സുകാരാ, യോഗവിദ്യയുടെ രഹസ്യം അതിന്റെ യഥാർത്ഥരൂപത്തിൽ ഞാൻ നിനക്ക് പഠിപ്പിച്ചു.
യഥാ നദീ യഥാ ഭൃംഗീ സോമനംദീ യഥാ തഥാ
നദിയെപ്പോലെ, തേനീച്ചയെപ്പോലെ, സോമത്തിന്റെ ആനന്ദവും അതുപോലെയാണ്.
സംതി വ്രതാനി ഭൂയാംസി നിയമാഃ സംത്യനേകധാ
വിവിധതരത്തിലുള്ള അനേകം വ്രതങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഉണ്ട്.
ശ്രേയസാം സാധനാന്യത്ര പാപഘ്നാന്യപി സര്വഥാ
മറ്റിടങ്ങളിൽ ഉന്നതമായ ക്ഷേമം നേടാനും പാപങ്ങൾ അകറ്റാനും വഴികൾ ഉണ്ട്.
പരോ ഹി നിയമശ്ചൈഷ മാം വിലോക്യ യദശ്യതേ
എന്നെ ദർശിച്ചശേഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ആചാരം.
അസമര്ച്യ ച യോ ഭുങ്ക്തേ പത്രപുഷ്പഫലൈരപി
എന്നെ ആരാധിക്കാതെ, ഇലകളും പൂവുകളും പഴങ്ങളും കൊണ്ടുപോലും ആരെങ്കിലും ഭക്ഷിച്ചാൽ—
മഹതോ നിയമസ്യാസ്യ ഭവതാനുഷ്ഠിതസ്യ വൈ
ഈ മഹത്തായ ആചാരം നീ ആചരിച്ചാൽ—
അതോ മച്ചരണാഭ്യാശേ ത്വം നിവത്സ്യസി സര്വഥാ
അതുകൊണ്ട് നീ എപ്പോഴും എന്റെ പാദസന്നിധിയിൽ പാർക്കും.
ജൈഗീഷവ്യേശ്വരം നാമ ലിംഗം കാശ്യാം സുദുര്ലഭമ് 4.2.63.
കാശിയിൽ ജൈഗീഷവ്യേശ്വരമെന്ന അപൂർവമായ ഒരു ലിംഗം ഉണ്ട്.
ജൈഗീഷവ്യഗുഹാം പ്രാപ്യ യോഗാഭ്യസനതത്പരഃ
ജൈഗീഷവ്യഗുഹയിൽ എത്തി, നീ യോഗാഭ്യാസത്തിൽ മുഴുകി കഴിയണം.
തവ ലിംഗമിദം ഭക്തൈഃ പൂജനീയം പ്രയത്നതഃ
നിന്റെ ഈ ലിംഗം ഭക്തർ വലിയ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
അത്ര ജ്യേഷ്ഠേശ്വരക്ഷേത്രേ ത്വല്ലിംഗം സര്വസിദ്ധിദമ്
ഈ ജ്യേഷ്ഠേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്റെ ലിംഗം എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നു.
അസ്മിഞ്ജ്യേഷ്ഠേശ്വരക്ഷേത്രേ സംഭോജ്യ ശിവയോഗിനഃ
ഈ ജ്യേഷ്ഠേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവഭക്തിയുള്ള യോഗികൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കും.
ജൈഗീഷവ്യേശ്വരം ലിംഗം ഗോപനീയം പ്രയത്നതഃ
ജൈഗീഷവ്യേശ്വര ലിംഗം ഇവിടെ സൂക്ഷ്മമായി മറച്ചു വയ്ക്കണം.
കരിഷ്യാമ്യത്ര സാംനിധ്യമസ്മിഁല്ലിംഗേ തപോധന
തപസ്സുകാരാ, ഈ ലിംഗത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ സാന്നിധ്യം നൽകും.
ദദേ ശൃണു മഹാഭാഗ ജൈഗീഷവ്യാപരം വരമ്
മഹാഭാഗനായവനേ, ജൈഗീഷവ്യവ്രതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വരം ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു, കേൾക്കു.
മഹാപാപൌഘശമനം മഹാപുണ്യപ്രവര്ധനമ്
ഇത് വലിയ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തു, മഹത്തായ പുണ്യങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കും.
ഇതി ദത്ത്വാ വരം തസ്മൈ സ്മരാരിഃ സ്മേരലോചനഃ 4.2.63.
അങ്ങനെ അവന് വരം നല്കി, സ്മരാരിച് ചിരിച്ച കണ്ണുകളോടെ സംസാരിച്ചു.
നിഷ്പാപോ ജായതേ മര്ത്യോ നോപസര്ഗൈഃ പ്രബാധ്യതേ
മനുഷ്യന് പാപരഹിതനായി, ദുരിതങ്ങള് ബാധിക്കാതെ ജീവിക്കും.
ദൃഷ്ട്വാ ഭൂദേവതാഃ ശംഭും കിമാചഖ്യുഃ ഷഡാനന
ഷഡാനനാ, ഭൂമിയിലെ ദേവതകൾ ശംഭുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?
ജ്യേഷ്ഠസ്ഥാനേ മഹാപുണ്യേ ദേവദേവസ്യ വല്ലഭേ
ദേവദേവന്റെ പ്രിയമായ, ഏറ്റവും ഉന്നതവും പരിശുദ്ധവുമായ സ്ഥലത്ത്,
മംദരാദ്രിം യദാ ദേവോ ഗതവാന്ബ്രഹ്മഗൌരവാത്
ബ്രഹ്മാവിനോടുള്ള ആദരവിനാൽ ദേവൻ മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ,
തദാ നിരാശ്രയാ വിപ്രാഃ ക്ഷേത്രസംന്യാസിനോനഘാഃ
അപ്പോൾ അഭയം ഇല്ലാതെ, വിശുദ്ധരും ക്ഷേത്രം ഉപേക്ഷിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ,
ഖാതംഖാതം ച ദംഡാഗ്രൈര്ഭൂമിം കംദാദിവൃത്തയഃ
അവർ തങ്ങളുടെ ദണ്ഡത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗം കൊണ്ട് ഭൂമി വീണ്ടും വീണ്ടും കുഴിച്ചു, കിഴങ്ങുകളും മറ്റും ഭക്ഷിച്ച് ജീവിച്ചു.
തത്തീര്ഥം പരിതഃ സ്ഥാപ്യ മഹാലിംഗാന്യനേകശഃ
അവർ ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ ചുറ്റും അനേകം വലിയ ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
വിഭൂതിധാരിണോ നിത്യം നിത്യരുദ്രാക്ഷധാരിണഃ
അവർ എപ്പോഴും വിശുദ്ധഭസ്മയും രുദ്രാക്ഷമാലയും ധരിച്ചിരുന്നു.
തേ ശ്രുത്വാ ദേവദേവസ്യ പുനരാഗമനം മുനേ
ദേവദേവന്റെ തിരിച്ചു വരവ് കേട്ടശേഷം, ആ മുനിമാർ,
ദ്വിജാഃ പംചസഹസ്രാണി ചരതോ വിപുലം തപഃ
അവിടെ അഞ്ചായിരം ദ്വിജന്മാർ കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
തീര്ഥാന്മംദാകിനീ നാമ്നോ ദ്വിജാഃ പാശുപതവ്രതാഃ 4.2.64.
മണ്ഡാകിനി എന്ന പേരിലുള്ള തീർത്ഥത്തിൽ നിന്ന്, പാശുപതവ്രതം പാലിച്ച ദ്വിജന്മാർ,