അസ്യ തീര്ഥസ്യ നാമാനി യാനി ദിവ്യ പിതാമഹാഃ
ഈ തിരുത്തലിന്റെ പേരുകൾ, ദൈവസ്വരൂപമായ പിതാക്കന്മാരേ,
മധുസ്രവേതി പ്രഥമമേഷാ പുഷ്കരിണീ സ്മൃതാ
ആദ്യം, ഈ കുളം മധുസ്രവം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
വൃഷഭധ്വജതീര്ഥം ച തീര്ഥം പൈതാമഹം തതഃ
അതിനുശേഷം, വൃഷഭധ്വജന്റെ തിരുത്തവും, പിന്നെ പിതാമഹരുടെ തിരുത്തവും.
തതഃ കാപിലധാരം വൈ സുധാഖനിരിയം പുനഃ
അതിനുശേഷം കാപിലധാരയും, വീണ്ടും സുധാഖനിരിയയും.
ഏതാനി ദശ നാമാനി തീര്ഥസ്യാസ്യ പിതാമഹാഃ
ഈ പത്തു പേരുകളാണ്, പിതാക്കന്മാരേ, ഈ തിരുത്തത്തിന് ഉള്ളത്.
സൂര്യേംദു സംഗമേ യേത്ര പിതൄണാം തൃപ്തികാമുകാഃ
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഒന്നിക്കുന്നിടത്ത്, പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ—
ശ്രാദ്ധേ പിതൄണാം സംതൃപ്ത്യൈ ദാസ്യംതി കപിലാം ശുഭാമ്
ശ്രാദ്ധത്തിനായി പിതാക്കന്മാരുടെ തൃപ്തിക്കായി, അവർ ശുഭമായ കപില പശുവിനെ സമർപ്പിക്കുന്നു.
വൃഷോത്സര്ഗഃ കൃതോ യൈസ്തു തീര്ഥേസ്മിന്വാര്ഷഭധ്വജേ
വൃഷഭധ്വജന്റെ ഈ തിരുത്തത്തിൽ വൃഷഭത്തെ വിടുതൽ ചെയ്തവർ—
ഗയാതോഷ്ടഗുണം പുണ്യമസ്മിംസ്തീര്ഥേ പിതാമഹാഃ
പിതാക്കന്മാരേ, ഈ തിരുത്തത്തിൽ ഗയയിലെ പുണ്യം എട്ടിരട്ടി ലഭിക്കും.
യേഷാം ഗര്ഭേഽഭവത്സ്രാവോ യേഽ ദംതജനനാമൃതാഃ 4.2.62.
ആരുടെയോ ഗർഭത്തിൽ സ്രാവം ഉണ്ടായവരും, ജനനസമയത്ത് അമൃതം കുടിച്ചവരും—
അദത്തമൌംജീദാനാ യേ യേ ചാദാരപരിഗ്രഹാഃ
മൗഞ്ജീ കെട്ടു ലഭിക്കാതിരുന്നവരും, യോജ്യമായ ആശ്രയം ലഭിക്കാതിരുന്നവരും—
അഗ്നിദാഹമൃതാ യേ വൈ നാഗ്നിദാഹശ്ച യേഷു വൈ
അഗ്നിസംസ്കാരം കൂടാതെ മരിച്ചവരും, അഗ്നിദാഹം ലഭിക്കാതിരുന്നവരും—
ഔര്ദ്ധ്വദൈഹികഹീനാ യേ ഷോഡശ ശ്രാദ്ധവര്ജിതാഃ
ഉർദ്ധ്വദേഹികം ചെയ്യാതെ പോയവരും, പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ലഭിക്കാതിരുന്നവരും—
അപുത്രാശ്ച മൃതാ യേ വൈ യേഷാം നാസ്ത്യുകപ്രദഃ
മകനില്ലാതെ മരിച്ചവരും, ആരും ഉക പ്രദാനം ചെയ്യാത്തവരും—
അപമൃത്യുമൃതാ യേ വൈ ചോരവിദ്യുജ്ജലാദിഭിഃ
അകാലമരണവും, കള്ളന്മാർ, മിന്നൽ മുതലായവയാൽ മരിച്ചവരും—
ആത്മഘാതേന നിധനം യൈഷാമിഹവികമര്ണാമ്
ആത്മഹത്യ ചെയ്തവരും, ഇവിടെ അന്യായമായി മരിച്ചവരും—
പിതൃഗോത്രേ മൃതാ യേ വൈ മാതൃപക്ഷേ ച യേ മൃതാഃ
പിതൃവംശത്തിൽ മരിച്ചവരും, മാതൃവംശത്തിൽ മരിച്ചവരും—
പത്നീവര്ഗേ മൃതാ യേ വൈ മിത്രവര്ഗേ ച യേ മൃതാഃ
ഭാര്യാവർഗത്തിൽ മരിച്ചവരും, സുഹൃദ് വർഗത്തിൽ മരിച്ചവരും—
തിര്യഗ്യോനി മൃതാ യേ വൈ യേ പിശാചത്വമാഗതാഃ 4.2.62.
മൃഗജന്മം പ്രാപിച്ചവരും, പിശാചരൂപം ഏറ്റവരും,
യേ തു മാനുഷലോകേസ്മിന്പിതരോ മര്ത്യയോനയഃ
ഈ മനുഷ്യലോകത്ത് മനുഷ്യജന്മം സ്വീകരിച്ച പിതാക്കന്മാരും,
യേ ദിവ്യലോകേ പിതരഃ പുണ്യൈര്ദേവത്വമാഗതാഃ
പുണ്യഫലത്തോടെ ദിവ്യലോകത്ത് ദേവതാരൂപം നേടിയ പിതാക്കന്മാരും,
കൃതേ ക്ഷീരമയം തീര്ഥം ത്രേതായാം മധുമത്പുനഃ
കൃതയുഗത്തിൽ പുണ്യസ്ഥലം പാൽകൊണ്ടായിരുന്നു; ത്രേതായുഗത്തിൽ അത് തേൻകൊണ്ടുമായിരുന്നു.
സീമാബഹിര്ഗതമപി ജ്ഞേയം തീര്ഥമിദം ശുഭമ്
പരിധിക്ക് പുറത്തായാലും ഈ പുണ്യസ്ഥലം ശുഭകരമായതാണെന്ന് അറിയണം.
കാശീസ്ഥിതൈര്യതോ ദര്ശി ധ്വജോ മേഷവൃഷലാംഛനഃ
കാശിയിൽ ആട്, കാള എന്നിവയുടെ ചിഹ്നങ്ങളുള്ള പതാക ദർശിക്കപ്പെടുന്നു.
പിതാമഹേന സഹിതോ ഗദാധരസമന്വിതഃ
പിതാമഹനോടൊപ്പം ഗദയുധധാരിയും കൂടെയുണ്ട്.
ഇതി യാവദ്വരം ദത്തേ പിതൃഭ്യോ വൃഷഭധ്വജഃ
ഇങ്ങനെ, കാളപതാകധാരി പിതാക്കന്മാർക്ക് വരം നൽകുന്നിടത്തോളം,
അഷ്ടൌ കംഠീരവാ യത്ര യത്രോക്ഷ്ണാമഷ്ടകം ശുഭമ്
എട്ടു കംഠീരവ കുതിരകളും, എട്ടു ശുഭമായ കാളകളുടെ കൂട്ടവും ഉള്ളിടത്ത്,
യത്രേഭാഃ പരിഭാംത്യഷ്ടൌ യത്രാഷ്ടൌ ജവിനോ ഹയാഃ
എട്ടു ആനകൾ പ്രകാശിക്കുന്നിടത്തും, എട്ടു വേഗമുള്ള കുതിരകൾ ഉള്ളിടത്തും,
ഗംഗായമുനയോരീഷേ ചക്രേ പവനദേവതാ 4.2.62.
ഗംഗയും യമുനയും തമ്മിൽ വായുവുദേവൻ ആ സ്ഥലം സ്ഥാപിച്ചു.
താരാവലീമയാഃ കീലാ ആഹേയാ ഉപനായകാഃ
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ നിരകൊണ്ടുള്ള തൂണുകളും, കൂട്ടുകാരെയും അവിടെ ഒരുക്കണം.