ഉപവാസപരോ യസ്തു തത്രൈകാ രജനീം നയേത് 7.3.6.
അവിടെ ഉപവാസത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു ഒരു രാത്രി ചെലവഴിക്കുന്നവൻ—
ത്രിരാത്രിം കുരുതേ യസ്തു വസിഷ്ഠാഗ്രേ സമാഹിതഃ
വസിഷ്ഠന്റെ മുമ്പിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി മൂന്നു രാത്രികൾ വ്രതം പാലിക്കുന്നവൻ—
യസ്തു മാസോപവാസം ച വസിഷ്ഠാഗ്രേ കരോതി ച
വസിഷ്ഠന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു മാസം മുഴുവൻ ഉപവാസം ചെയ്യുന്നവൻ—
ശ്രാവണസ്യ സിതേ പക്ഷേ പൌര്ണമാസ്യാം സമാഹിതഃ
ശ്രാവണമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പൗർണ്ണമിദിനത്തിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി—
വസിഷ്ഠസ്യാഗ്രതോ യസ്തു ഗായത്ര്യഷ്ടശതം ജപേത്
വസിഷ്ഠന്റെ മുമ്പിൽ ഗായത്രിമന്ത്രം എൺപത് നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കുന്നവൻ—
വാമദേവം യജേത്തത്ര യദി ശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
വിശ്വാസത്തോടെ അവിടെ വാമദേവയാഗം ചെയ്യുന്നവൻ—
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ദ്രഷ്ടവ്യോഽസൌ മഹാമുനിഃ
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമവും ചെയ്ത് ആ മഹാമുനിയെ ദർശിക്കണം.
തസ്മാത്സര്വാത്മനാ രാജന്വാമദേവം ച പൂജയേത്
അതിനാൽ, രാജാവേ, വാമദേവനെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ ആരാധിക്കണം.
പുലസ്ത്യ ഉവാച തതോ ഗച്ഛേന്നൃപശ്രേഷ്ഠ സുപുണ്യമചലേശ്വരമ്
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, രാജാവേ, അത്യന്തം പുണ്യമുള്ള അചലേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകണം.
തത്ര കൃഷ്ണചതുര്ദശ്യാം യഃ ശ്രാദ്ധം കുരുതേ നരഃ
അവിടെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ—
യസ്തു പൂജയതേ ഭക്ത്യാ ദക്ഷിണാം ദിശമാസ്ഥിതഃ
ദക്ഷിണദിശയിൽ നിന്ന് ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ആരാധന നടത്തുമ്പോൾ—
പംചാമൃതേന യസ്തത്ര തര്പണം കുരു തേ നരഃ
അവിടെ, അത്തരം ഒരാൾ പഞ്ചാമൃതം ഉപയോഗിച്ച് തർപ്പണം അർപ്പിച്ചാൽ—
പ്രദക്ഷിണാംതേ യസ്തസ്യ പ്രണാമം കുരുതേ നരഃ
പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ് അതിനു മുന്നിൽ നമസ്കാരം ചെയ്താൽ—
തത്രാശ്ചര്യമഭൂത്പൂര്വം തത്ത്വം ശൃണു മഹാമതേ
അവിടെ ഒരിക്കൽ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സംഭവം നടന്നിരുന്നു; അതിന്റെ സത്യം നീ കേൾക്കു, മഹാമതിയുള്ളവനേ.
തത്ര പൂര്വം ശുകോ നീഡം വൃക്ഷേ ചൈവാകരോദ്ദ്വിജഃ
അവിടെ, പുരാതനകാലത്ത്, ഒരു ശുകൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ തനിക്കായി കൂടുണ്ടാക്കി, ദ്വിജനേ.
ന ച ഭക്ത്യാ മഹാരാജ പക്ഷിയോനിസമുദ്ഭവഃ
എന്നാൽ, മഹാരാജാവേ, ഭക്തിയാൽ അല്ല, ആ പക്ഷിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നാണ് അവൻ ജനിച്ചത്.
സംജാതഃ പാര്ഥിവേ വംശേ രാജാ വേണുരിതി സ്മൃതഃ
അവൻ ഭൂമിയിലെ രാജവംശത്തിൽ ജനിച്ചു, വേണനെന്ന പേരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
സ തം സ്മൃത്വാ പ്രഭാവം ഹി പ്രദക്ഷിണാസമുദ്ഭവമ് 7.3.7.
പ്രദക്ഷിണയിലൂടെ ലഭിച്ച ആ മഹത്തായ ശക്തി ഓർത്ത്—
നക്തം ദിനം മഹാരാജ നാന്യത്കിംചിത്കരോതി സഃ
രാത്രിയും പകലും, മഹാരാജാവേ, വേറൊന്നും ചെയ്യാതെ അവൻ അതിൽ മാത്രം ഏർപ്പെടുന്നു.
ന പുഷ്പേ ധൂപദാനേ ച പ്രദക്ഷിണാപരഃ സദാ
പൂക്കളാലോ, ധൂപം അർപ്പിച്ചാലോ അല്ല, എപ്പോഴും പ്രദക്ഷിണയിലൂടെയാണ് അവൻ ഭക്തി കാണിക്കുന്നത്.
നാരദഃ ശൌനകശ്ചൈവ ഹാരീതോ ദേവലസ്തഥാ
നാരദൻ, ശൗണകൻ, ഹാരിതൻ, ദേവളൻ എന്നിവരും—
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ ദേവവ്രതപരായണാഃ
ഇവരോടൊപ്പം ദേവവ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന അനേകം പേരുമുണ്ട്.
അന്യേ ച വിവിധാം പൂജാം ജപമന്യേ സമാഹിതാഃ
മറ്റുള്ളവർ വിവിധ രീതിയിൽ പൂജകളും, ചിലർ ഏകാഗ്രതയോടെ ജപവും നടത്തുന്നു.
ബലിമന്യേ പ്രയച്ഛംതി സ്തുതിം കുര്വംതി ചാപരേ
ചിലർ ബലികൾ അർപ്പിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ സ്തുതികൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു.
പരം കൌതുകമാപന്നാ വാക്യമേതദഥാബ്രുവന്
വളരെ ആസ്വാദ്യത്തോടെ അവർ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു:
ഋഷയ ഊചുഃ കസ്മാത്ത്വം പാര്ഥിവശ്രേഷ്ഠ പ്രദക്ഷിണാപരഃ സദാ
ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു: രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നീ എപ്പോഴും പ്രദക്ഷിണയിൽ മാത്രം ഏർപ്പെടുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
ന ദദാസി ജലം ലിംഗേ പ്രഭൂതം സുമനോഹരമ്
നീ ലിംഗത്തിന് മനോഹരമായ ധാരാളം വെള്ളം അർപ്പിക്കുന്നില്ല—
സമര്ഥോഽസി തഥാന്യേഷാം ദാനാനാം ത്വം മഹീപതേ 7.3.7.
ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായ നീ, മറ്റു ദാനങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.
പൂര്വദേഹാംതരേ വൃത്തം സര്വം സത്യം വിശേഷതഃ
എന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തില് സംഭവിച്ച എല്ലാം സത്യമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് അതിന് സംശയമില്ല.
പ്രാസാദേഽസ്മിന്പുരാ പക്ഷീ ശുകോഽഹം സ്ഥിതവാംസ്തദാ
ഈ കൊട്ടാരത്തില് തന്നെ, മുന്പ് ഞാന് ഒരു പക്ഷിയായ ശുകനായി താമസിച്ചിരുന്നു.