ആനംദകാനനഭവം ദിവോദാസ ക്ഷമാപതേഃ
ആനന്ദവനം ജനിച്ച ഭൂമിയുടെ രാജാവായ ദിവോദാസൻ.
സുഖോപവിഷ്ടഃ സംഹൃഷ്ടഃ സുദൃഷ്ടിര്വിഷ്ടരശ്രവാഃ
സുഖമായി ഇരുന്ന് സന്തോഷത്തോടെ, തെളിഞ്ഞ കാഴ്ചയും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾവിയും ഉള്ളവൻ.
സ ഋഷിസ്തം സമഭ്യേത്യ പുംഡരീകാക്ഷമച്യുതമ്
ആ ഋഷി, കമലനയനായും അനശ്വരനുമായവനെ സമീപിച്ചു.
ശംഖപദ്മഗദാചക്ര ചംചത്കരചതുഷ്ടയമ്
ശംഖും കമലവും ഗദയും ചക്രവും പിടിച്ച നാലു കൈകൾക്കൊണ്ടുള്ളവൻ.
സുനീലേംദീവരരുചിം സുസ്നിഗ്ധ മധുരാകൃതിമ്
നീലമായ ഇന്തുവാരപൂവിന്റെ പ്രകാശംപോലെയും, സ്നേഹവും മാധുര്യവും നിറഞ്ഞ രൂപവും ഉള്ളവൻ.
ദാഡിമീബീജദശനം കിരീടദ്യോതിതാംബരമ്
മാതളനിന്റെ വിത്തുപോലെയുള്ള പല്ലുകളും, കിരീടം മിനുങ്ങുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചവൻ.
ദിവ്യര്ഷിഭിര്നാരദാദ്യൈഃ പരിഗീതമഹോദയമ്
നാരദൻ പോലെയുള്ള ദൈവിക ഋഷിമാർ മഹത്വം പാടുന്നവൻ.
ധൃതശാര്ങ്ഗധനുര്ദംഡം ദംഡിതാഖിലദാനവമ്
ശാരംഗം എന്ന വില്ലും ദണ്ഡവും കൈയിൽ പിടിച്ച്, എല്ലാ അസുരന്മാരെയും കീഴടക്കുന്നവൻ.
കൈവല്യം യത്പരം ബ്രഹ്മ നിരാകാരമഗോചരമ് 4.2.60.
പരമമായ മോക്ഷവും, ആകൃതിയില്ലാത്തതും, അറിയാൻ കഴിയാത്തതുമായ ബ്രഹ്മം.
വേദാവിദുര്യദാകാരം നൈവോപനിഷദോദിതമ്
വേദങ്ങൾ വിവരിക്കാത്തതും, ഉപനിഷത്തുകളിൽ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതും.
പ്രണനാമ മുദായുക്തഃ ക്ഷിതിവിന്യസ്തമസ്തകഃ
സന്തോഷത്തോടെ തല ഭൂമിയിൽ വച്ചു വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
തുഷ്ടാവ പരയാ ഭക്ത്യാ മൌലിബദ്ധകരാംജലിഃ
പരമഭക്തിയോടെ, കൈകൾ മുടിയിൽ ചേര്ത്ത് സ്തുതി ചെയ്തു.
തത്ര പംചനദാഭ്യാശേ മാര്കംഡേയാദി സേവിതേ
അവിടെ, അഞ്ചു നദികളുടെ സമീപത്ത്, മാർകണ്ടേയൻ പോലുള്ള ഋഷിമാർ സേവനം ചെയ്ത സ്ഥലത്ത്.
സഹസ്രശീര്ഷാ പുരുഷഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത്
ആയിരം തലയും, ആയിരം കണ്ണുകളും, ആയിരം കാലുകളും ഉള്ള പുരുഷൻ.
നമാമി തേ പദദ്വംദ്വം സര്വദ്വംദ്വനിവാരകമ്
എല്ലാ ദ്വന്ദ്വങ്ങളും നീക്കുന്ന നിന്റെ ഇരുകാലുകൾക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യം സ്തോതും നാധിഗച്ഛംതി വാചോ വാചസ്പതേരപി
വാക്കുകളുടെ അധിപൻ പോലും സ്തുതിക്കാൻ കഴിയാത്തവനേ.
അപി യോ ഭഗവാനീശോ മനഃപ്രാചാമഗോചരഃ
പരമേശ്വരനായിട്ടും, മനസ്സിന്റെ ആലോചനയ്ക്ക് അതീതനാണ് ഭഗവാൻ.
യം വാചോ ന വിശംതീശം മനതീഹ മനോ ന യമ്
വാക്കുകൾ എത്താൻ കഴിയാത്തവനേ, മനസ്സും എത്തിപ്പെടാത്തവനേ, ഈശ്വരനേ.
യസ്യ നിഃശ്വസിതം വേദാഃ സ ഷഡംഗപദക്രമാഃ 4.2.60.
ആ മഹാത്മാവിന്റെ ശ്വാസം തന്നെയാണ് ആറ് അംശങ്ങളോടുകൂടിയ വേദങ്ങളും പദ, ക്രമ പാരായണങ്ങളും.
അതംദ്രിതമനോബുദ്ധീംദ്രിയാ യം സനകാദയഃ
അവന്റെ മനസ്സും ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്തവയാണെന്ന് സനകാദിമുനികൾ ധ്യാനിക്കുന്നു.
നാരദാദ്യൈര്മുനിവരൈരാബാല ബ്രഹ്മചാരിഭിഃ
നാരദൻമാരും മറ്റു മഹർഷിമാരും ബാല്യത്തിൽ തന്നെ ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊണ്ടു അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
തംസൂക്ഷ്മരൂപമജമവ്യയമേകമാദ്യം ബഹ്മാദ്യഗോചരമജേയമനംതശക്തിമ്
അവൻ സൂക്ഷ്മമായ രൂപം, ജനനമില്ലാത്തവൻ, നശിക്കാത്തവൻ, ഏകനായ ആദിപുരുഷൻ, ബ്രഹ്മാദികൾക്കു അതീതൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, അനന്തശക്തിയുള്ളവൻ.
ഏകൈകമേവ തവ നാമഹരേന്മുരാരേ ജന്മാര്ജിതാഘമഘിനാം ച മഹാപദാഢ്യമ്
ഹരി, മുരാരിയെ, നിന്റെ ഓരോ നാമവും ജന്മംകൊണ്ടുണ്ടായ മഹാപാപങ്ങൾ പോലും നശിപ്പിക്കുന്നു.
നാരായണേതി നരകാര്ണവ താരണേതി ദാമോദരേതി മധുഹേതി ചതുര്ഭുജേതി
നാരായണൻ, നരകസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവൻ, ദാമോദരൻ, മധുവിനെ സംഹരിച്ചവൻ, നാലു കൈകളുള്ളവൻ—
യേ ത്വാം ത്രിവിക്രമ സദാ ഹൃദി ശീലയംതി കാദംബിനീ രുചിര രോചിഷമംബുജാക്ഷമ്
ത്രിവിക്രമനേ, കമലനയനാ, മേഘങ്ങളുപമമായ പ്രകാശം ഉള്ളവാ, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുന്നവർ—
ശ്രീവത്സലാംഛനഹരേച്യുതകൈടഭാരേ ഗോവിംദതാര്ക്ഷ്യ രഥകേശവചക്രപാണേ
ശ്രീവത്സം ചിഹ്നമായ ഹരി, അച്യുതൻ, കൈടഭഭാരം വഹിച്ചവൻ, ഗോവിന്ദൻ, ഗരുഡാരൂഢൻ, കേശവൻ, ചക്രധാരിയായവൻ—
യൈരര്ചിതോസി ഭഗവംസ്തുലസീപ്രസൂനൈര്ദൂരീകൃതൈണമദസൌരഭദിവ്യഗംധൈഃ
ഭഗവാനേ, തുളസിയും പുഷ്പങ്ങളും, കാമുകാനായ ആനയുടെ സുഗന്ധത്തേക്കാൾ ദിവ്യമായ സുഗന്ധങ്ങളാൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവരാൽ—
യദ്വാചി നാമ തവ കാമദമബ്ജനേത്ര യച്ഛ്രോത്രയോസ്തവ കഥാ മധുരാക്ഷരാണി
കമലനയനാ, നിന്റെ നാമം വായിൽ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറുന്നു; നിന്റെ കഥകൾ ചെവിയിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ മധുരം അനുഭവപ്പെടുന്നു.
യേ ത്വാം ഭജംതി സതതം ഭുവിശേഷശായിംസ്താഞ്ഛ്രീപതേ പിതൃപതീംദ്ര കുബേരമുഖ്യാഃ 4.2.60.
ശേഷനിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ശ്രീപതിയെ ഭൂമിയിൽ എപ്പോഴും ഭജിക്കുന്നവരെ, പിതൃഭൂതന്മാർ, ഇന്ദ്രൻ, കുബേരൻ തുടങ്ങിയവർ ആദരിക്കുന്നു.
യേ ത്വാം സ്തുവംതി സതതം ദിവിതാന്സ്തുവംതി സിദ്ധാപ്സരോമരഗണാ ലസദബ്ജപാണേ
നിന്നെ എപ്പോഴും സ്തുതിക്കുന്നവരെ, ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും മരുത്ഗണങ്ങളും സ്തുതിക്കുന്നു, കമലപാണിയേ.