പീതതദ്ഗീതപീയൂഷ മൃഗപൂഗൈരുപാസിതമ്
അവന്റെ ഗീതത്തിന്റെ അമൃതം കുടിച്ച Hirsch-കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അവനെ ആരാധിച്ചു.
വൃക്ഷൈരപി പതത്പുഷ്പച്ഛലൈഃകൃതസമര്ചനമ് 4.2.58.
മരങ്ങളും പുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞ് അവനെ ആദരിച്ചു.
ശിഷ്യം വിനയകീര്തിം തം മഹാവിനയഭൂഷണമ്
വിനയകീർത്തി എന്ന ശിഷ്യൻ മഹാവിനയഗുണം അലങ്കരിച്ചവനായിരുന്നു.
അനാദിസിദ്ധഃ സംസാരഃ കര്തൃകര്മവിവര്ജിതഃ
സംസാരം ആദിയില്ലാത്തതും, സിദ്ധമായതും, കര്ത്താവും കര്മ്മവും ഇല്ലാത്തതുമാണ്.
ബ്രഹ്മാദിസ്തംബപര്യംതം യാവദ്ദേഹനിബംധനമ്
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് തൂണുകൾ വരെ, ശരീരബന്ധം വരെയുള്ളവയെല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
യദ്ബ്രഹ്മവിഷ്ണുരുദ്രാദ്യാസ്തഥാഖ്യാ ദേഹിനാമിമാഃ
ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ തുടങ്ങിയവരും, ഈ ശരീരധാരികളും അങ്ങനെ തന്നെ.
ദേഹോ യഥാ സ്മദാദീനാം സ്വകാലേന വിലീയതേ
എനിക്ക്യും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉള്ള ശരീരം സമയമാകുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായി അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
വിചാര്യമാണേ ദേഹേസ്മിന്നകിംചിദധികം ക്വചിത്
ഈ ശരീരം പരിശോധിച്ചാൽ, അതിൽ എവിടെയും അധികം ഒന്നുമില്ലെന്ന് കാണാം.
നിജാഹാരപരീമാണം പ്രാപ്യ സര്വോപി ദേഹഭൃത്
ഓരോ ജീവനും തനിക്കാവശ്യമായ അളവിൽ മാത്രം ആഹാരം ലഭിക്കുന്നു.
യഥാ വിതൃഷിതാഃ സ്യാമ പീത്വാ പേയം മുദാ വയമ്
നമുക്ക് സന്തോഷത്തോടെ കുടിക്കാൻ ഉള്ളത് കുടിച്ചാൽ ദാഹം മാറുന്നതുപോലെ,
സംതു നാര്യഃ സഹസ്രാണി രൂപലാവണ്യഭൂമയഃ 4.2.58.
ആകട്ടെ, ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകൾ സൌന്ദര്യത്തിന്റെയും ആകർഷണത്തിന്റെയും ഉറവിടങ്ങളായി ഉണ്ടാകട്ടെ.
അശ്വാഃ പരഃ ശതാഃ സംതു സംത്വനേകേപ്യനേകഷാഃ
നൂറ്റാണ്ടുകണക്കിന് ഉത്തമ കുതിരകളും, പലതരം കുതിരകളും ഉണ്ടാകട്ടെ.
പര്യംകശായിനാം സ്വാപേ സുഖം യദുപപദ്യതേ
പലിശയിലിരുത്തി ഉറങ്ങുന്നവർക്കു ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷം,
യഥൈവ മരണാദ്ഭീതിരസ്മദാദി വപുഷ്മതാമ്
എനിക്ക്യും മറ്റുള്ളവർക്കും ശരീരം ഉള്ളവർക്കു മരണമെന്ന ഭയം എങ്ങനെ ഉണ്ടോ,
സര്വേതനുഭൃതസ്തുല്യാ യദി ബുദ്ധ്യാ വിചാര്യതേ
ബുദ്ധിയോടെ ആലോചിച്ചാൽ, എല്ലാ ജീവികളും ഒരുപോലെയാണ്.
ധര്മോ ജീവദയാ തുല്യോ ന ക്വാപി ജഗതീതലേ
ജീവികൾക്ക് കരുണ കാണിക്കുന്നത് തന്നെ സത്യമായ ധർമ്മം; ഭൂമിയിൽ ഇതിന് സമം ഒന്നുമില്ല.
ഏകസ്മിന്രക്ഷിതേ ജീവേ ത്രൈലോക്യം രക്ഷിതം ഭവേത്
ഒരു ജീവിയെ പോലും സംരക്ഷിച്ചാൽ, മൂന്നു ലോകവും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടതാകും.
അഹിംസാ പരമോ ധര്മ ഇഹോക്തഃ പൂര്വസൂരിഭിഃ
പഴയ മഹർഷിമാർ ഇവിടെ അഹിംസയെ തന്നെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധർമ്മം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ന ഹിംസാ സദൃശം പാപം ത്രൈലോക്യേ സചരാചരേ
ചലിക്കുന്നതിലും അചലമായതിലും മൂന്നു ലോകത്തും അഹിംസയെപ്പോലെയുള്ള പാപം ഒന്നുമില്ല.
സംതി ദാനാന്യനേകാനി കിം തൈസ്തുച്ഛ ഫലപ്രദൈഃ
വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങൾ ഉണ്ട്, പക്ഷേ ഫലം ഇല്ലാത്തവയ്ക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം?
ഇഹ ചത്വാരി ദാനാനി പ്രോക്താനി പരമര്ഷിഭിഃ 4.2.58.
ഇവിടെ മഹർഷിമാർ നാല് തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വൃക്ഷാംശ്ഛിത്ത്വാ പശൂന്ഹത്വാ കൃത്വാ രുധിരകര്ദമമ 4.2.58.
മരങ്ങൾ വെട്ടുകയും, മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുകയും, ഭൂമി രക്തത്തിൽ ചിതറുകയും ചെയ്യുന്നത്—
മുധാ ജാതിവികല്പോയം ലോകേഷു പരികല്പ്യതേ 4.2.58.
ലോകങ്ങളിൽ ജാതി വ്യത്യാസം കാരണം ഇല്ലാതെ തന്നെ മനുഷ്യർ കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
വംധ്യാനാം ചാപി വംധ്യാത്വം സാ പരിവ്രാജികാഹരത് 4.2.58.
വന്ധ്യയായ സ്ത്രീകളുടെ വന്ധ്യത പോലും ആ പരിവ്രാജിക സ്ത്രീ മാറ്റി.
വിലോക്യ തം സമായാതം ദൂരാദുത്കംഠിതോ നൃപഃ 4.2.58.
അവനെ ദൂരത്ത് നിന്ന് വരുന്നത് കണ്ട രാജാവ് ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി നിന്നു.
അധുനാ ഗുരുരേധിത്വം മമ ഭാഗ്യോദയാഗതഃ 4.2.58.
ഇപ്പോള് എന്റെ ഭാഗ്യോദയത്താല് ഗുരുവിന്റെ സ്ഥാനമെന്നെ തേടിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.
വിരിംചിം സാരഥിം കൃത്വാ കൃത്വാ വിഷ്ണും ച പത്ത്രിണമ് 4.2.58.
ബ്രഹ്മാവിനെ രഥസാരഥിയാക്കി, വിഷ്ണുവിനെ ഗരുഡവാഹനനാക്കി, അവന് പുറപ്പെട്ടു.
പാതാലം ഗമിതഃ പൂര്വം ഹരിണാ വിക്രമൈസ്ത്രിഭിഃ
മൂന്നു വലിയ ചുവടുകള് വെച്ച് ഹരിച്ഛം അവനെ പാതാളത്തിലേക്ക് തള്ളിയിരുന്നു.
ഇദാനീം ദിശ മേ താത കര്മനിര്മൂലനക്ഷമമ് 4.2.58.
ഇപ്പോള് അച്ഛാ, കര്മം പൂര്ണമായി നീക്കം ചെയ്യാന് കഴിയുന്ന വഴി എനിക്കു കാണിച്ചു തരിക.
സംഖ്യാസ്തി യാവതീ ദേഹേ ദേഹിനോ രോമസംഭവാ 4.2.58.
ശരീരത്തില് ഉള്ള രോമങ്ങള് എത്രയോ, അത്രയേറെ എണ്ണങ്ങള് ജീവിക്ക് ഉണ്ട്.