തസ്യ വാക്യം ത്വയാ രാജന്കര്തവ്യമവിചാരിതമ്
അവന്റെ ആജ്ഞ നീ സംശയമില്ലാതെ നിർവഹിക്കണം, രാജാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ പൃച്ഛ്യ രാജാനം ലബ്ധാനുജ്ഞോ ദ്വിജോത്തമഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അനുമതി വാങ്ങിയ ശേഷം, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ രാജാവിനോട് ചോദിച്ചു.
ഇത്ഥം വിഘ്നജിതാ സര്വാ പുരീ സ്വാത്മവശീകൃതാ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ജയിച്ച്, ആ നഗരം മുഴുവൻ അവന്റെ വശത്തിലായി.
കൃതകൃത്യമിവാത്മാനം തതോ മത്വാ സ വിഘ്നജിത് 4.2.56.
തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായെന്ന് വിഘ്നജിത് കരുതി സന്തോഷിച്ചു.
യദാ സ ന ദിവോദാസഃ പ്രാഗാസീത്കുംഭസംഭവ
കുംഭപുത്രനേ, ദിവോദാസൻ രാജാവായിരുന്നില്ലാത്ത കാലത്ത്,
ദിവോദാസേ നരപതൌ വിഷ്ണുനോച്ചാടിതേ സതി
ദിവോദാസൻ രാജാവായിരിക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണു പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
സ്വയമാഗത്യ ദേവേന മംദരാത്സുംദരാം പുരീമ്
അപ്പോൾ ദേവൻ സ്വയം മന്ദരപർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് ആ മനോഹരമായ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു.
കഥം ച ബഹുധാത്മാനം സ ചകാര വിനായകഃ
വിനായകൻ എങ്ങനെ പല രൂപങ്ങളിൽ സ്വയം പ്രകടിപ്പിച്ചു?
കേനകേന സ വൈ നാമ്നാ കാശിപുര്യാം വ്യവസ്ഥിതഃ
കാശി നഗരത്തിൽ അവൻ ഏത് ഏത് പേരുകളിലായിരുന്നു നിലകൊണ്ടിരുന്നത്?
ഇത്യുദീരിതമാകര്ണ്യ കുംഭയോനേഃ ഷഡാനനഃ
കുംഭയോനി പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആറുമുഖനായവൻ...
മഹാശാഖവിശാഖാഭ്യാം നംദിഭൃംഗിപുരോഗമഃ
മഹാശാഖനും വിശാഖനും കൂടെ, നന്ദിയും ഭൃംഗിയും മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ,
നൈഗമേയേന സഹിതോ രുദ്രൈഃ സര്വത്ര സംവൃതഃ
നൈഗമേയനെയും രുദ്രന്മാരെയും ചുറ്റിപ്പറ്റി,
സമസ്തായതനാധീശൈര്ദിക്പാലൈരഭിനംദിതഃ
എല്ലാ ക്ഷേത്രാധിപന്മാരും ദിശാപാലന്മാരും ആദരിച്ച്,
കൃതപൂജോപ്സരോഭിശ്ച നൃത്യഹസ്തകപല്ലവൈഃ
അപ്സരസ്മാരുടെ നൃത്തഹസ്തങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടു,
ഋഷീണാം ബ്രഹ്മനിര്ഘോഷൈര്ബധിരീകൃതദിങ്മുഖഃ
മഹർഷിമാരുടെ ബ്രഹ്മഘോഷം ദിശകളെ മുഴുവനും കുരുടയാക്കി,
ത്രിവിഷ്ടപ വധൂമുഷ്ടിഭ്രഷ്ടൈര്ലാജൈരിതസ്തതഃ
സ്വർഗസ്ത്രികൾ കൈവിട്ടു വീണ ലാജങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ ചിതറിക്കിടന്നു.
ദത്തമാല്യോപഹാരശ്ച ബഹുവിദ്യാധരീ ഗണൈഃ
പലവിധം വിദ്യാധരർ കൂട്ടങ്ങൾ പുഷ്പമാലകളും ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പണങ്ങളും സമർപ്പിച്ചു.
കൃതപ്രവേശ ശകുനോ മൃഗൈഃ ശകുനിഭിഃ പുരഃ
പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും മറ്റു പക്ഷികളും മുന്നോട്ട് കടന്നു പ്രവേശിച്ചു.
വിഷ്ണുനാ ച മഹാലക്ഷ്മ്യാ ബ്രഹ്മണാ വിശ്വകര്മണാ
വിഷ്ണുവും മഹാലക്ഷ്മിയും ബ്രഹ്മാവും വിശ്വകർമ്മനും
നാഗാംഗനാഭിഃ പരിതഃ കൃതനീരാജനാവിധിഃ 4.2.57.
നാഗകന്യകൾ ചുറ്റും വിളക്കേന്തി നീരാജനം നടത്തി.
പശ്യതാം സര്വദേവാനാമവരുഹ്യ വൃഷേംദ്രതഃ
എല്ലാ ദേവതകളും നോക്കിനിൽക്കേ, വൃഷഭരാജാവിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
യദഹം പ്രാപ്തവാനസ്മി പുരീം വാരാണസീം ശുഭാമ്
ഞാൻ ഈ ഭാഗ്യനഗരിയായ വാരാണസിയിൽ എത്തുമ്പോൾ,
യദ്ദുഷ്പ്രസാധ്യം ഹി പിതുരപി ത്രിജഗതീതലേ
മൂന്നു ലോകത്തും എന്റെ പിതാവിനും പ്രാപിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായത്,
അനേന ഗജവക്ത്രേണ സ്വബുദ്ധിവിഭവേരിഹ
ഈ ആനമുഖൻ തന്റെ ബുദ്ധിയും ശക്തിയും കൊണ്ട് ഇവിടെ നേടി.
പുത്രവാനഹമേവാസ്മി യച്ച മേ ചിരചിംതിതമ്
ഞാനാണ് ഏകാന്തമായി പുത്രനായി, ഞാൻ ദീർഘകാലം ആലോചിച്ചതും ഇതാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാ ത്രിപുരീഹര്താ പുരുഹൂതാദിഭിഃ സ്തുതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ത്രിപുരാസുരനെ നശിപ്പിച്ചവനെ ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും സ്തുതിച്ചു.
അവിഘ്നവിഘ്നശമന മഹാവിഘ്നൈകവിഘ്നകൃത്
വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ, തടസ്സങ്ങൾ അകറ്റുന്നവൻ, മഹാവിഘ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ,
ജയ സര്വഗണാധീശ ജയ സര്വ ഗണാഗ്രണീഃ
ജയ ഹോ, സർവ്വഗണാധിപതേ! ജയ ഹോ, സർവ്വഗണങ്ങളിൽ പ്രഥമനേ!
ജയ സര്വഗ സര്വേശ സര്വബുദ്ധ്യേകശേവധേ
ജയ ഹോ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവാ, സർവ്വേശ്വരാ, സർവ്വബുദ്ധിയുടെ ഏക ധാതാവേ!
സര്വമംഗലമാംഗല്യ ജയ ത്വം സര്വമംഗല 4.2.57.
സർവ്വമംഗളത്തിന്റെയും ആധാരമേ, സർവ്വമംഗളസ്വരൂപാ, നിനക്കു ജയം!