പുണ്യേന യശസാ ബുദ്ധ്യാ സംപന്നോസ്തി ഭവാന്യഥാ
പുണ്യവും, കീർത്തിയും, ജ്ഞാനവും നീക്കാൾ മറ്റാര്ക്കുമില്ല.
സുധിയാ ത്വാം ഗുരും മന്യേ പ്രസാദേന സുധാകരമ്
നിന്റെ ബുദ്ധിയാൽ ഞാൻ നിന്നെ ഗുരുവായി കരുതുന്നു; നിന്റെ കൃപകൊണ്ട് നീ ചന്ദ്രനുപോലെയാണ്.
പ്രഭംജനോ ബലേനാസി ശ്രീദോസി ശ്രീസമര്പണൈഃ
ശക്തിയാൽ നീ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്; ധനം അർപ്പിച്ച് സമൃദ്ധി നൽകുന്നവനുമാണ് നീ.
ദുഷ്ടപാശയിതാ പാശീ യമോ നിയമനേഽസതാമ് 4.2.56.
ദുഷ്ടന്മാരെ നീ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നവനാണ്; അശുദ്ധന്മാരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നീ യമനുപോലെയാണ്.
മര്യാദയാ ഭവാനബ്ധിര്മഹത്ത്വേ ഹിമവാനസി
മര്യാദയിൽ നീ സമുദ്രംപോലെയാണ്; മഹത്വത്തിൽ നീ ഹിമാലയംപോലെയാണ്.
സംതാപഹര്താംബുദവത്പവിത്രോ ഗാംഗനാമവത്
ദു:ഖം നീക്കം ചെയ്യുന്ന മേഘംപോലെയും, വിശുദ്ധിയിൽ ഗംഗപോലെയും നീ shine.
രുദ്രഃ സംഹാരരൂപേണ പാലനേന ചതുര്ഭുജഃ
സamhാരത്തിൽ നീ രുദ്രനാണ്; രക്ഷയിൽ നീ നാലു കൈകളുള്ളവനാണ്.
ത്വത്പാണിപദ്മേ കമലാ ത്വത്ക്രോധേസ്തി ഹലാഹലഃ
നിന്റെ കമലപോലെയുള്ള കൈയിൽ ശ്രീദേവി വസിക്കുന്നു; നിന്റെ കോപത്തിൽ നിന്ന് ഹാലാഹലവിഷം ഉത്ഭവിക്കുന്നു.
തത്കിം യത്ത്വയി ഭൂജാനൌ സര്വദേവമയോ ഹ്യസി
എന്ത് പറയാനുണ്ട്, നീ മഹാബാഹുവായവനേ, നീയല്ലോ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സാക്ഷാത്കാരമായത്.
ആരഭ്യാദ്യ ദിനാദ്ഭൂപ ബ്രാഹ്മണോഽഷ്ടാദശേഹനി
ഇന്ന് മുതൽ പതിനെട്ടു ദിവസത്തേക്ക് ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഈ കര്മ്മം ആരംഭിക്കണം, രാജാവേ.
തസ്യ വാക്യം ത്വയാ രാജന്കര്തവ്യമവിചാരിതമ്
അവന്റെ ആജ്ഞ നീ സംശയമില്ലാതെ നിർവഹിക്കണം, രാജാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ പൃച്ഛ്യ രാജാനം ലബ്ധാനുജ്ഞോ ദ്വിജോത്തമഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അനുമതി വാങ്ങിയ ശേഷം, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ രാജാവിനോട് ചോദിച്ചു.
ഇത്ഥം വിഘ്നജിതാ സര്വാ പുരീ സ്വാത്മവശീകൃതാ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ജയിച്ച്, ആ നഗരം മുഴുവൻ അവന്റെ വശത്തിലായി.
കൃതകൃത്യമിവാത്മാനം തതോ മത്വാ സ വിഘ്നജിത് 4.2.56.
തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായെന്ന് വിഘ്നജിത് കരുതി സന്തോഷിച്ചു.
യദാ സ ന ദിവോദാസഃ പ്രാഗാസീത്കുംഭസംഭവ
കുംഭപുത്രനേ, ദിവോദാസൻ രാജാവായിരുന്നില്ലാത്ത കാലത്ത്,
ദിവോദാസേ നരപതൌ വിഷ്ണുനോച്ചാടിതേ സതി
ദിവോദാസൻ രാജാവായിരിക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണു പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
സ്വയമാഗത്യ ദേവേന മംദരാത്സുംദരാം പുരീമ്
അപ്പോൾ ദേവൻ സ്വയം മന്ദരപർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് ആ മനോഹരമായ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു.
കഥം ച ബഹുധാത്മാനം സ ചകാര വിനായകഃ
വിനായകൻ എങ്ങനെ പല രൂപങ്ങളിൽ സ്വയം പ്രകടിപ്പിച്ചു?
കേനകേന സ വൈ നാമ്നാ കാശിപുര്യാം വ്യവസ്ഥിതഃ
കാശി നഗരത്തിൽ അവൻ ഏത് ഏത് പേരുകളിലായിരുന്നു നിലകൊണ്ടിരുന്നത്?
ഇത്യുദീരിതമാകര്ണ്യ കുംഭയോനേഃ ഷഡാനനഃ
കുംഭയോനി പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആറുമുഖനായവൻ...
മഹാശാഖവിശാഖാഭ്യാം നംദിഭൃംഗിപുരോഗമഃ
മഹാശാഖനും വിശാഖനും കൂടെ, നന്ദിയും ഭൃംഗിയും മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ,
നൈഗമേയേന സഹിതോ രുദ്രൈഃ സര്വത്ര സംവൃതഃ
നൈഗമേയനെയും രുദ്രന്മാരെയും ചുറ്റിപ്പറ്റി,
സമസ്തായതനാധീശൈര്ദിക്പാലൈരഭിനംദിതഃ
എല്ലാ ക്ഷേത്രാധിപന്മാരും ദിശാപാലന്മാരും ആദരിച്ച്,
കൃതപൂജോപ്സരോഭിശ്ച നൃത്യഹസ്തകപല്ലവൈഃ
അപ്സരസ്മാരുടെ നൃത്തഹസ്തങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടു,
ഋഷീണാം ബ്രഹ്മനിര്ഘോഷൈര്ബധിരീകൃതദിങ്മുഖഃ
മഹർഷിമാരുടെ ബ്രഹ്മഘോഷം ദിശകളെ മുഴുവനും കുരുടയാക്കി,
ത്രിവിഷ്ടപ വധൂമുഷ്ടിഭ്രഷ്ടൈര്ലാജൈരിതസ്തതഃ
സ്വർഗസ്ത്രികൾ കൈവിട്ടു വീണ ലാജങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ ചിതറിക്കിടന്നു.
ദത്തമാല്യോപഹാരശ്ച ബഹുവിദ്യാധരീ ഗണൈഃ
പലവിധം വിദ്യാധരർ കൂട്ടങ്ങൾ പുഷ്പമാലകളും ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പണങ്ങളും സമർപ്പിച്ചു.
കൃതപ്രവേശ ശകുനോ മൃഗൈഃ ശകുനിഭിഃ പുരഃ
പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും മറ്റു പക്ഷികളും മുന്നോട്ട് കടന്നു പ്രവേശിച്ചു.
വിഷ്ണുനാ ച മഹാലക്ഷ്മ്യാ ബ്രഹ്മണാ വിശ്വകര്മണാ
വിഷ്ണുവും മഹാലക്ഷ്മിയും ബ്രഹ്മാവും വിശ്വകർമ്മനും
നാഗാംഗനാഭിഃ പരിതഃ കൃതനീരാജനാവിധിഃ 4.2.57.
നാഗകന്യകൾ ചുറ്റും വിളക്കേന്തി നീരാജനം നടത്തി.