സൂര്യോദയമനുപ്രാപ്യ പ്രാച്യാം ശുഷ്കതരൂപരി
സൂര്യോദയത്തിന് ശേഷം, കിഴക്കോട്ട് ഉണങ്ങിയ വൃക്ഷത്തിന്മേൽ,
മധ്യേ വിപണി യതൂര്ണം കൌചിച്ചാരണ്യചാരിണൌ
ചന്തയുടെ നടുവിൽ, വേഗത്തിൽ, രണ്ടു വനവാസികൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
രസാലശാലമുകുലം വീക്ഷ്യതേ യച്ഛരദ്യദഃ
മാവും ശാലവൃക്ഷവും കൊമ്പും, ശരദ്കാലത്തിലെ നദിയും കാണപ്പെടുന്നു.
സാധ്വസംജനയിത്വേതി കേചിദുച്ചാടിതാഃ പുരഃ 4.2.56.
ഭയമുണ്ടാക്കി, ചിലരെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി.
അഥ മധ്യേവരോധം സ പ്രവിശ്യ നിജമായയാ
പിന്നീട്, തന്റെ മായയാൽ അകത്തുള്ള വനിതാമന്ദിരത്തിൽ കടന്നു.
തവ പുത്രശതം ജജ്ഞേ സപ്തോനം ശുഭലക്ഷണേ
നിനക്കു നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, എല്ലാവർക്കും നല്ല ലക്ഷണങ്ങളുണ്ട്.
അംതര്വത്നീ ത്വിയം കന്യാ ജനയിഷ്യതി ശോഭനാമ്
നിന്റെ ഭാര്യയായ ഈ കന്യകയ്ക്ക് മനോഹരമായ ഒരു മകൾ ജനിക്കും.
അസൌ ഹി രാജ്ഞോ രാജ്ഞീനാമത്യംതമിഹവല്ലഭാ
അവൾ രാജാവിനും രാജ്ഞിക്കും വളരെ പ്രിയങ്കരയായിരിക്കും.
പംചസപ്തദിനാന്യേവ ജാതാനീതീഹ തര്ക്യതേ
അവർ അഞ്ചോ ഏഴോ ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ജനിച്ചതാണെന്ന് കരുതുന്നു.
ഇതി ദൃഷ്ടാര്ഥകഥനൈ രാജ്ഞീമാന്യോഭവദ്ദ്വിജഃ
ഇങ്ങനെ കണ്ട സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണൻ രാജ്ഞിയുടെ ആദരം നേടി.
അഹോ യാദൃഗസൌ വിപ്രഃ സര്വത്രാതിവിചക്ഷണഃ
അയ്യോ, എത്ര അത്ഭുതകരനാണ് ഈ ബ്രാഹ്മണൻ! എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അത്യന്തം പ്രജ്ഞാവാനാണ്.
അലോലുപ ഉദാരശ്ച സദാചാരോ ജിതേംദ്രിയഃ
അവൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവനും, ഉദാരനും, നല്ല ആചാരമുള്ളവനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും ആണ്.
ജിതക്രോധഃ പ്രസന്നാസ്യസ്ത്വനസൂയുരവംചകഃ
ക്രോധം ജയിച്ചവൻ, മുഖം സമാധാനത്തോടെ തെളിഞ്ഞവൻ, അസൂയ ഇല്ലാത്തവൻ, ആരെയും വഞ്ചിക്കാത്തവൻ.
പുണ്യോപദേഷ്ടാ പുണ്യാത്മാ സര്വവ്രതപരായണഃ ।। 4.2.56.
പുണ്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നവനും, മനസിൽ പുണ്യവാനുമാണ് അവൻ, എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും അർപ്പിതനായി ജീവിക്കുന്നു.
ധീരഃ പുണ്യേതിഹാസജ്ഞഃ സര്വദൃക്സര്വസംമതഃ
ധൈര്യശാലിയും, പുണ്യകഥകളിൽ നിപുണനും, എല്ലാം കാണുന്നവനും, എല്ലാവരുടെയും മാന്യനുമാണ് അവൻ.
ക്ഷമീ കുലീനോഽകൃപണോ ഭോക്താ നിര്മലമാനസഃ
ക്ഷമയുള്ളവൻ, ഉന്നത വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ദയനീയനല്ല, സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ യോഗ്യനും, മനസ്സ് നിർമലനുമാണ്.
ഇത്ഥം താസ്തദ്ഗുണഗ്രാമം വര്ണയംത്യഃ പദേപദേ
ഇങ്ങനെ, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അവന്റെ ഗുണങ്ങളുടെ സമാഹാരം അവർ വിവരിച്ചു.
ഏകദാവസരം പ്രാപ്യ ദിവോദാസസ്യ ഭൂഭുജഃ
ഒരു ദിവസം അവസരം കണ്ടു, ഭുവി ഭരിക്കുന്ന ദിവോദാസൻ—
രാജന്വൃദ്ധോ ഗുണൈര്വൃദ്ധോ ബ്രാഹ്മണഃ സുവിചക്ഷണഃ
പ്രായത്തിലും ഗുണത്തിലും വളർന്ന രാജാവും, വലിയ വിവേകശാലിയായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനും,
രാജ്ഞീ രാജ്ഞാ കൃതാനുജ്ഞാ സഖീം പ്രേഷ്യ വിചക്ഷണാമ്
രാജ്ഞി, രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ, ബുദ്ധിമതിയായ ഒരു സുഹൃത്തിനെയയച്ചു.
രാജാപി ദൂരാദായാംതം ത വിലോക്യമഹീസുരമ്
രാജാവും ദൂരത്ത് നിന്ന് അടുത്തുവരുന്ന ഭുവിയുടെ അധിപനെ കണ്ടു,
പദൈര്ദ്വിത്രൈര്നൃപതിനാ കൃതാഭ്യുത്ഥാനസത്കൃതിഃ
അൽപം കാൽനടയിലൂടെ രാജാവ് എഴുന്നേറ്റു, യഥായോഗ്യം ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു.
കൃതപ്രണാമോ രാജ്ഞാ സ സാദരം ദത്തമാസനമ്
അവൻ രാജാവിനെ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, രാജാവ് ആദരപൂർവ്വം അവനു ഇരിപ്പിടം നൽകി.
പരസ്പരം കുശലിനൌ കുശലൌ ച കഥാഗമേ 4.2.56.
അവർ പരസ്പരം ആശയവിനിമയം നടത്തി, സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
കഥാവസാനേ രാജ്ഞാഥ ഗേഹം വിസസൃജേ ദ്വിജഃ
സംഭാഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവിനോട് വിടപറഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഗതേഽഥ സ്വാശ്രമം വിപ്രേ ദിവോദാസോ നരേശ്വരഃ
ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, ദിവോദാസൻ, മനുഷ്യരുടെ രാജാവ്—
മഹാദേവി മഹാപ്രാജ്ഞേ ലീലാവതി ഗുണപ്രിയേ
മഹാദേവി, മഹാപണ്ഡിത, ഗുണങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ലീലാവതി,
അതീതം വേത്തി സകലം വര്തമാനമവൈതി ച
അവൻ കഴിഞ്ഞതൊക്കെ അറിയുന്നവനും, ഇപ്പോഴുള്ളതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നവനും ആണ്.
മഹാവിഭവ സംഭാരൈര്മഹാഭോഗൈരനേകധാ
വളരെയധികം സമ്പത്തും അനേകം വലിയ സുഖസൗകര്യങ്ങളും ഉള്ളവൻ,
സത്കൃത്യ തം ദ്വിജം ഭക്ത്യാ ദുകൂലാദി പ്രദാനതഃ
ആ ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്തിയോടെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ച്, ഉത്തമവസ്ത്രം മുതലായ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി.