യഥാഹമര്ബുദേത്യേവം ഖ്യാതിം ഗച്ഛാമി ഭൂതലേ
ഞാൻ അർബുദൻ എന്നപോലെ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തി നേടട്ടെ.
ചക്രേ സ്വമാശ്രമം തത്ര തസ്യ വാക്യേന നോദിതഃ ॥ 7.3.3.
അവന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവിടെ തന്റെ ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചു.
പനസൈശ്ചംപകൈരാമ്രൈഃ പ്രിയംഗുബില്വദാഡിമൈഃ
പഴനസും ചമ്പകവും മാവും പ്രിയംഗുവും ബില്വവും മാതളവും നിറഞ്ഞു,
തസ്ഥൌ തത്ര മുനിശ്രേഷ്ഠോ ഹ്യരുംധത്യാ സമന്വിതഃ
അവിടെ അരുന്ധതിയോടൊപ്പം മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ നിലകൊണ്ടു.
യസ്യാം സ്നാത്വാ ദിവം യാംതി അതിപാപകൃതോ നരാഃ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവരും സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.
യേത്ര സ്നാനം കരിഷ്യംതി തേ യാസ്യംതി പരാം ഗതിമ്
ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർ പരമഗതി നേടും.
മാഘമാസേ വിശേഷേണ തിലദാനം കരോതി യഃ
പ്രത്യേകിച്ച് മാഘമാസത്തിൽ ഇവിടെ എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
ബഹുനാ കിമിഹോക്തേന സ്താനമാത്രം സമാചരേത്
കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; ഇവിടെ വെറും സ്നാനം ചെയ്താൽ മതി.
വസിഷ്ഠസ്യ മുഖം ദൃഷ്ട്വാ പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
വസിഷ്ഠന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
സൂത ഉവാച സ കൃത്വാ സ്വാശ്രമം തത്ര വസിഷ്ഠോ ഭഗവാന്മുനിഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവിടെ വസിഷ്ഠൻ തന്റെ ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചു.
സ ബഭൂവ മുനിഃ സമ്യക്ഫലാഹാരസമന്വിതഃ
ആ വസിഷ്ഠമുനി അവിടെ പഴങ്ങൾ മാത്രം കഴിച്ച് സമർപ്പിതനായി ജീവിച്ചു.
ജലാഹാരഃ പഞ്ചശതവര്ഷാണി സംബഭൂവ ഹ
അവൻ അഞ്ചു നൂറ് വർഷം വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ച് ജീവിച്ചു.
പഞ്ചാഗ്നിസാധകോ ഗ്രീഷ്മേ ഹേമന്തേ സലിലാശയഃ
വെയിലിൽ അഞ്ചു അഗ്നി തപസ്സ് ചെയ്തു, ശീതകാലത്ത് വെള്ളത്തിൽ താമസിച്ചു.
തതസ്തുഷ്ടോ മഹാദേവസ്തസ്യര്ഷേഃ സുമഹാത്മനഃ തം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയാവിഷ്ടോ മുനിഃ സ്തോത്രമുദൈരയത്
പിന്നീട് മഹാദേവൻ ആ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠനിൽ സന്തോഷിച്ചു; അവനെ കണ്ട മুনি അത്ഭുതത്തോടെ സ്തുതി ആരംഭിച്ചു.
നമഃ ശിവായ ശുദ്ധായ സര്വഗായാഽമൃതായ ച
ശുദ്ധനും സർവ്വവ്യാപിയും അമൃതസ്വരൂപനും ആയ ശിവനേ, നമസ്കാരം.
നമഃ സ്ഥൂലായ സൂക്ഷ്മായ വ്യാപകായ മഹാത്മനേ
സ്ഥൂലനും സൂക്ഷ്മനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ മഹാത്മാവേ, നമസ്കാരം.
നമശ്ചന്ദ്രകലാധാര നമോ ദിഗ്വസനായ ച
ചന്ദ്രകല ധാരിയ്ക്കും ദിക്കുകൾ വസ്ത്രമായവനേ, നമസ്കാരം.
നമസ്തേ ജ്ഞാനരൂപായ ജ്ഞാനഗമ്യായ തേ നമഃ
ജ്ഞാനരൂപനും ജ്ഞാനത്തിലൂടെ പ്രാപ്യനുമായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
കാശീപതേ നമസ്തുഭ്യം ഗിരിശായ നമോനമഃ 7.3.4.
കാശിയുടെ നാഥനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; പർവ്വതാധിപതിയായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ഗൌരീകാന്ത നമ സ്തുഭ്യം നമസ്തുഭ്യം ശിവാത്മനേ
ഗൗരിയുടെ പ്രിയനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; ശിവാത്മാവായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
വിശ്വരൂപായ ശുദ്ധായ നമസ്തുഭ്യം മഹാത്മനേ
വിശ്വരൂപനും ശുദ്ധനും മഹാത്മാവുമായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
പരിതുഷ്ടോഽസ്മി തേ ഭദ്രം വരം വരയ സുവ്രത
ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; നിനക്ക് ഭദ്രം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഭക്തനേ, ഒരു വരം തേടു.
ഇത്യുക്ത്വാ പര്വതം ഭിത്ത്വാ തത്പുരോ ലിംഗമുത്ഥിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പർവ്വതം തകർത്ത് അവന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു ലിംഗം ഉദിച്ചു.
മയാ പൂര്വം പ്രതിജ്ഞാതം നഗസ്യേഹ മഹാത്മനേ
ഈ മഹാത്മാവായ പർവ്വതത്തിന് ഞാൻ മുമ്പേ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു.
ത്വദ്വാക്യാദ്ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ സര്വം സത്യം ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ വാക്കുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ, എല്ലാം സത്യമായിത്തീരും.
സ്തോത്രേണാനേന യോ മര്ത്യോ മാം സ്തവിഷ്യതി ഭക്തിതഃ
ആ സ്തുതി ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും എന്നെ പാരായണം ചെയ്താൽ—
മത്പ്രിയാര്ഥം തു ശക്രേണ പ്രേഷിതാ മുനിസത്തമ
എന്റെ പ്രിയത്തിനായി ഇന്ദ്രൻ എന്നെ അയച്ചതാണു, മഹർഷിയേ.
ദേവസ്യോത്തരദിഗ്ഭാഗേ കുംഡം തിഷ്ഠതി നിത്യശഃ സ യാതി പരമം സ്ഥാനം ജരാമരണവര്ജിതമ്
ദേവന്റെ വടക്കേ ദിക്കിൽ ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്ത ഒരു തിരുത്താണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. അവിടെ എത്തുന്നവൻ വൃദ്ധിയും മരണവും ഇല്ലാത്ത പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
അചലം ഭേദയിത്വാ തു യസ്മാന്മേ ലിംഗമുദ്ഗതമ് 7.3.4.
പർവ്വതം പിളർന്നു എന്റെ ലിംഗം അവിടെ നിന്നാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്.
അസ്യ ലിംഗസ്യ മാഹാത്മ്യാന്ന കദാചിച്ചലിഷ്യതി
ഈ ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു ഇത് ഒരിക്കലും ഇവിടെ നിന്ന് നീങ്ങുകയില്ല.