സൂര്യോദയമനുപ്രാപ്യ സംധ്യാവിധിവിവര്ജിതഃ
സൂര്യോദയത്തോടൊപ്പം, സന്ധ്യാവിധി അനുഷ്ഠിക്കാതെ,
മുക്തകച്ഛമശൌചം ച സംധ്യാകര്മവിവര്ജിതമ്
വസ്ത്രം അശുദ്ധമായി, ശുദ്ധീകരണം ഇല്ലാതെ, സന്ധ്യാകർമ്മം ചെയ്യാതെ,
സ ദ്വിജോ മംദഭാഗ്യാന്മേ കേനചിദ്വണിജാ സഹ
എന്റെ ദൗർഭാഗ്യത്തിന്, ആ ദ്വിജനും ഒരു വ്യാപാരിയുമൊപ്പം,
അംതഃപുരി പ്രവിഷ്ടോഭൂത്സ ദ്വിജോ മുനിസത്തമ
മഹർഷി, ആ ദ്വിജൻ അകത്തുള്ള മന്ദിരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
പ്രവേശോ നാസ്തി ചാസ്മാകം പ്രേതാനാം തപസാം നിധേ
തപസ്സിന്റെ നിധിയേ, ഞങ്ങൾ പ്രേതങ്ങൾക്കു അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാനാവില്ല.
അദ്യാപി താനി പാപാനി തദ്ബഹിര്നിര്ഗമേച്ഛയാ
ഇന്നും, പുറത്തേക്കു പോകാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടു ആ പാപങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
അദ്യ ശ്വോ വാ പരശ്വോ വാ സ ബഹിര്നിര്ഗമിഷ്യതി
ഇന്ന് അല്ലെങ്കിൽ നാളെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റന്നാൾ, അവൻ പുറത്തേക്കു വരും.
നാദ്യാപി സ ബഹിര്ഗച്ഛേന്നാദ്യാപ്യാശാ പ്രയാതി നഃ 4.2.54.
ഇന്നുവരെ അവൻ പുറത്തേക്കു വന്നിട്ടില്ല; ഇന്നും ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷ വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.
ചിത്രമദ്യതനം വച്മി തപസ്വിംസ്തന്നിശാമയ
ഇന്നത്തെ ഒരു അത്ഭുതമായ സംഭവമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്, മഹാതപസ്വി, അതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
ആപ്രയാഗം പ്രതിദിനം പ്രയാമഃ ക്ഷുധിതാ വയമ്
നാം ഓരോ ദിവസവും പ്രയാഗത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യാറുണ്ട്, വിശപ്പോടെ.
സംതി സര്വത്ര ഫലിനഃ പാദപാഃ പ്രതികാനനമ്
എല്ലാ കാടുകളിലും ഫലമുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും കാണാം.
അന്യാന്യപി ച ഭക്ഷ്യാണി സര്വേഷാം സുലഭാന്യഹോ
മറ്റു പലതരത്തിലുള്ള ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും എല്ലാവർക്കും എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാണ്, ഹായ്!
പരം നോ ദൃഗ്ഗതാന്യേവ ദൂരേ ദൂരേ വ്രജംത്യഹോ
എന്നാൽ, നമ്മുടെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ കാണുന്നവ എല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും ദൂരത്തേക്ക് മാറിപ്പോകുന്നു, ഹായ്!
തസ്യാംതികമഹം പ്രാപ്തഃ ക്ഷുധയാ പരിപീഡിതഃ
വിശപ്പാൽ വളരെയധികം പീഡിതനായി ഞാൻ അതിനടുത്ത് എത്തി.
യാവത്തം തു ജിഘൃക്ഷാമി താവത്തദ്വദനാംബുജാത്
അത് പിടിക്കാനായി ഞാൻ കൈ നീട്ടുമ്പോൾ, ആ താമരപോലെയുള്ള വായിൽ നിന്ന്,
ശിവനാമസ്മരണതോ മദീയമപി പാതകമ്
ശിവന്റെ നാമം ഓർത്തതുകൊണ്ട്, എന്റെ പാപം പോലും
സീമസ്ഥൈഃ പ്രമഥൈര്നാഹം സദ്യോ ദൃഗ്ഗോചരീകൃതഃ
അവിടെ കാവലിരിക്കുന്ന പ്രമഥന്മാർക്ക് ഞാൻ ഉടൻ കാണപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു.
അംതര്ഗേഹസ്യ സീമാനം പ്രാപ്തസ്തേന സഹാധുനാ 4.2.54.
ഇപ്പോൾ അവനോടൊപ്പം ഞാൻ ആ അകത്തെ വീടിന്റെ അതിരിൽ എത്തി.
ആത്മാനം ബഹുമന്യേഹം ത്വാം വിലോക്യാധുനാ മുനേ
മഹർഷേ, ഇപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ ഭാഗ്യവാനെന്ന് കരുതുന്നു.
ഇതി പ്രേതവചഃ ശ്രുത്വാ സ കൃപാലുസ്തപോധനഃ
അങ്ങനെ പ്രേതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദയയുള്ള ആ തപസ്വി
സ്വോദരം ഭര യഃ സര്വേ പശുപക്ഷിമൃഗാദയഃ
എല്ലാ ജീവികളും — മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ — തങ്ങളുടെ വയറു നിറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
തപസാദ്യ നിജേനാഹം പ്രേതമേതമഘാതുരമ്
എന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ ഈ പാപബാധിതനായ പ്രേതനെ മോചിപ്പിക്കും.
വിമൃശ്യേതി സ വൈ ചിത്തേ പിശാചം പ്രാഹ സത്തമഃ
അങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചശേഷം, ആ മഹാത്മാവ് പിശാചിനോട് പറഞ്ഞു.
പിശാച തേ പിശാചത്വം തീര്ഥസ്യാസ്യ പ്രഭാവതഃ
പിശാചേ, ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു നിന്നിലെ പിശാചത്വം അകറ്റപ്പെടും.
ശ്രുത്വേതി സ മുനേര്വാക്യം പ്രേതഃ പ്രാഹ പ്രണമ്യ തമ്
മുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പ്രേതൻ അവനോട് വണങ്ങി പറഞ്ഞു.
പാനീയം പാതുമപി നോ ലഭേയം മുനിസത്തമ । സ്നാനസ്യ കാ കഥാ നാഥ രക്ഷേയുര്ജലദേവതാഃ
മഹർഷി, ഞാൻ കുടിക്കാൻ വെള്ളം പോലും ലഭിക്കുന്നില്ല; കുളിക്കാനുള്ളതിനെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതില്ല, ജലദേവതകൾ അതിനെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
പാനസ്യാപ്യത്ര കാ വാര്താ ജലസ്പര്ശോപി ദുര്ലഭഃ
ഇവിടെ വെള്ളം തൊടാനേ കഷ്ടമാണ്, കുടിക്കാൻ എന്ത് പറയാനാണ്?
ഉവാച ച തപസ്വീ തം ജഗദുദ്ധരണക്ഷമഃ 4.2.54.
ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ള ആ തപസ്സുകാരൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
അസ്മാദ്വിഭൂതിമാഹാത്മ്യാത്പ്രേത കോപി ന കുത്രചിത്
ഈ വിശേഷിച്ച വിശുദ്ധഭസ്മത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, എവിടെയും departed ആത്മാക്കൾക്ക് കഷ്ടം ഉണ്ടാകില്ല.
ഭാലം വിഭൂതിധവലം വിലോക്യ യമകിംകരാഃ
ഭസ്മം പുരട്ടിയ വെളുത്ത നെറ്റി കണ്ടപ്പോൾ, യമന്റെ ദൂതന്മാർ