പുരാവിദഃ പ്രശംസംതി ത്വാം മഹാമോഹഹാരിണീമ്
പഴയ ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവർ, നിന്നെ മഹാമോഹം അകറ്റുന്നവളെന്നു പുകഴുന്നു.
പ്രേഷയിഷ്യാമ്യഹം സര്വാന്ഭവതീ മോഹയിഷ്യതി
ഞാൻ അവരെല്ലാവരെയും അയക്കും; നീ അവരെ മോഹിപ്പിക്കും.
തഥാപി പ്രേഷയിഷ്യാമി യാവാന്മേസ്തി പരിച്ഛദഃ
എങ്കിലും, എനിക്ക് എത്രയോ സേവകർ ഉണ്ടോ അവരെല്ലാം ഞാൻ അയക്കും.
നോദ്യമാദ്വിരതിഃ കാര്യാ ക്വാപി കാര്യേ വിചക്ഷണൈഃ
ഏതൊരു കാര്യത്തിലും, ബുദ്ധിമാന്മാർ ഒരിക്കലും പരിശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
ശീതോഷ്ണഭാനൂ സ്വര്ഭാനു ഗ്രസ്താവപി നഭോംഗണേ
ആകാശത്ത് സൂര്യനും ചന്ദ്രനും രാഹുവാൽ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ടാലും,
ദൈവം പൂര്വകൃതം കര്മ കഥ്യതേ നേതരത്പുനഃ 4.2.53.
ദൈവം എന്നത് മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മഫലമാണ്; അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.
ഭാജനോപസ്ഥിതം ദൈവാദ്ഭോജ്യം നാസ്യം സ്വയം വിശേത്
ഭാഗ്യവശാൽ പാത്രത്തിൽ ലഭിച്ച അന്നം സ്വയം വായിൽ പ്രവേശിക്കില്ല.
ഇത്യുദ്യമം സമര്ഥ്യേശോ നിശ്ചിതം ദൈവജിത്വരമ്
അതുകൊണ്ട്, കഴിവിന്റെ അധിപൻ ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: പരിശ്രമം ദൈവത്തെക്കാൾ ഉന്നതമാണ്.
സോമനംദീ നംദിഷേണഃ കാലപിംഗലകുക്കുടാഃ
സോമാനന്ദി, നന്ദിശേണൻ, കാലപിംഗളൻ, കുക്കുടൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ—
തേപി സ്വനാമ്നാ ലിംഗാനി ശംഭുസംതുഷ്ടി കാമ്യയാ
ഈവർതാനും തങ്ങളുടെ പേരിൽ തന്നെ, ശംഭുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
സോമനംദീശ്വരം ദൃഷ്ട്വാ ലിംഗം നംദവനേ പരമ്
നന്ദവനത്തിൽ സോമാനന്ദീശ്വരമെന്ന മഹത്തായ ലിംഗം കണ്ടശേഷം,
തദുത്തരേ വിലോക്യാഥ നംദിഷേണേശ്വരം നരഃ
അതിനോട് വടക്കോട്ട്, നന്ദിശേണേശ്വര ലിംഗം മനുഷ്യൻ കാണുന്നു.
കാലേശ്വരം മഹാലിംഗം ഗംഗായാഃ പശ്ചിമോത്തരേ
ഗംഗയുടെ പടിഞ്ഞാറ് വടക്കോട്ട് വലിയ കാലേശ്വര ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
പിംഗലേശ്വരമഭ്യര്ച്യ കാലേശാത്കിംചിദുത്തരേ
കാലേശ്വരത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ച് വടക്കോട്ട് പോയാൽ, പിംഗലേശ്വരത്തെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ,
കുക്കുടേശ്വര ലിംഗസ്യ യേത്ര ഭക്തിം വിതന്വതേ
കുക്കുടേശ്വര ലിംഗത്തിൽ എവിടെയായാലും ഭക്തി അർപ്പിക്കുന്നിടത്ത്,
ആനംദകാനനം പ്രാപ്യ സ്ഥിതേഷു സ്ഥാണുരബ്രവീത് ।। 4.2.53.
ആനന്ദകാനനം എന്ന ആ തോട്ടത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അവർ നില്ക്കുമ്പോൾ, സ്ഥാണു这样 പറഞ്ഞു.
കാര്യമസ്മാകമേവൈതദ്യദി സമ്യഗ്വിമൃശ്യതേ
ഈ കാര്യം നന്നായി ആലോചിച്ചാൽ, അതു നമ്മുടെ തന്നെ കടമയാണ്.
പ്രമഥേഷു പ്രവിഷ്ടേഷു മായാവീര്യമഹത്സ്വപി
പ്രമഥന്മാർ, മഹത്തായ മായാവീര്യശാലികൾ, അകത്തു കടന്നപ്പോൾ പോലും,
ക്രമേണ പ്രേഷയിഷ്യാമി യോസ്തി മേ സ്വപരിച്ഛദഃ
എന്റെ അനുചരന്മാരിൽ ആരാണോ അവരെ ഞാൻ ക്രമമായി അയയ്ക്കും.
സംപ്രധാര്യേതി ഹൃദയേ ദേവദേവേന ശൂലിനാ
ഇങ്ങനെ ഹൃദയത്തിൽ ഉറപ്പാക്കി, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ത്രിശൂലധാരി,
കുംഡോദരോ മയൂരാഖ്യോ ബാണോ ഗോകര്ണ ഏവ ച
കുണ്ടോദരൻ, മയൂരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, ബാണൻ, ഗോകർണ്ണൻ ഇവരും—
കൃത്വോപായശതം തൈസ്തു ദിവോദാസസ്യ സംഭ്രമേ യദൈകോപി സമര്ഥോ ന തദാ തത്രൈവ സംസ്ഥിതമ്
ദിവോദാസന്റെ ആശങ്കയിൽ, അവർ നൂറു വഴികൾ ശ്രമിച്ചിട്ടും, ഒരാളും വിജയിച്ചില്ല; അതിനാൽ അവിടെ തന്നെയാണ് അവർ നില്ക്കുന്നത്.
അപരാധശതേഷ്വീശഃ കേന തുഷ്യതി കര്മണാ
നൂറുകണക്കിന് പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും, ഏത് പ്രവൃത്തിയാൽ ആണ് ഈശ്വരൻ സന്തോഷിക്കുന്നത്?
ഏകസ്മിഞ്ശാംഭവേ ലിംഗേ വിധിനാത്ര സമര്ചിതേ
ശംഭുവിന്റെ ഒരു ലിംഗം പോലും ഇവിടെ വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ചാൽ,
ന തുഷ്യതി തഥാ ശംഭുര്യജ്ഞദാനതപോവ്രതൈഃ
യാഗം, ദാനം, തപസ്സ്, വ്രതം എന്നിവയാൽ ശംഭു അത്ര സന്തോഷിക്കുന്നില്ല.
ലിംഗാര്ചനവിധാനജ്ഞോ ലിംഗാര്ചനരതഃ സദാ 4.2.53.
ലിംഗാർച്ചനയുടെ വിധി അറിയുകയും, എപ്പോഴും അതിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—
ന ഗോശതപ്രദാനേന ന സ്വര്ണശതദാനതഃ
നൂറ് പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്താലും, നൂറ് പൊന്നു നാണയങ്ങൾ നൽകിയാലും,
അശ്വമേധാദിഭിര്യാഗൈര്ന തത്ഫലമവാപ്യതേ
അശ്വമേധം പോലെയുള്ള യാഗങ്ങൾകൊണ്ടും ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.
സ്നാപയിത്വാ വിധാനേന യോ ലിംഗസ്നപനോദകമ്
ആചാരപ്രകാരം ശിവലിംഗത്തെ വെള്ളത്തിൽ കഴുകുന്നവൻ,
ലിംഗ സ്നപനവാര്ഭിര്യഃ കുര്യാന്മൂര്ധ്ന്യഭിഷേചനമ്
ലിംഗം കഴുകിയ വെള്ളം തലയിൽ ഒഴിക്കുന്നവൻ,