അയമേവ പരോയോഗസ്ത്വിദമേവ പരം തപഃ
ഇതാണ് പരമമായ യോഗം; ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ തപസ്സ്.
യൈര്ലിംഗം സകൃദപ്യത്ര പൂജിതം പാര്വതീപതേഃ
പാർവതീപതിയുടെ ലിംഗം ഒരിക്കൽപോലും ആരാധിച്ചവർ—
സര്വം പരിത്യജ്യ രവേ യോ ലിംഗം ശരണം ഗതഃ
എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, രവിയുടെ ലിംഗത്തിൽ ആശ്രയം തേടുന്നവൻ—
ലിംഗാര്ചനേ ഭവേദ്വൃദ്ധിസ്തേഷാമേവാത്ര ഭാസ്കര
ഭാസ്കരാ, ലിംഗാരാധനയിലൂടെ വളർച്ച അവർക്കു മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.
ന ലിംഗാരാധനാത്പുണ്യം ത്രിഷുലോകേഷു ചാപരമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ലിംഗാരാധനയെ തുല്യമായ മറ്റൊരു പുണ്യവും ഇല്ല.
തസ്മാല്ലിംഗം ത്വമപ്യര്ക സമര്ചയ മഹേശിതുഃ 4.2.51.
അതിനാൽ, നീയും അർക്കാ, മഹേശ്വരന്റെ ലിംഗം ആരാധിക്കണം.
ഇതി ശ്രുത്വാ ഹരേര്വാക്യം തദാരഭ്യ സഹസ്രഗുഃ
ഹരിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ആ സമയത്തുനിന്ന് സഹസ്രഗു—
ഗുരുത്വേന തദാകല്യ വിവസ്വാനാദികേശവമ്
അവൻ ഗുരുവായി കണക്കാക്കി, ആദ്യം കേശവനെയും പിന്നീട് വിവസ്വാനെയും അംഗീകരിച്ചു.
അതഃ സ കേശവാദിത്യഃ കാശ്യാം ഭക്തതമോനുദഃ
അതിനാൽ കാശിയിൽ ഭക്തരുടെ മനസ്സിലെ ഇരുണ്ടത അകറ്റുന്നവനാണ് കെശവാദിത്യൻ.
കേശവാദിത്യമാരാധ്യ വാരാണസ്യാം നരോത്തമഃ
വാരാണസിയിൽ കെശവാദിത്യനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, മഹാനായ മനുഷ്യനേ,
തത്ര പാദോദകേ തീര്ഥേകൃതസര്വോദകക്രിയഃ
അവിടെ, അവന്റെ പാദജലത്തിൽ എല്ലാ നിർദ്ദേശിച്ച ജലകർമ്മങ്ങളും ചെയ്താൽ,
അഗസ്തേ രഥസപ്തമ്യാം രവിവാരോ യദാപ്യതേ
അഗസ്ത്യാ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം ദിവസം ഞായറാഴ്ചയുമായി കൂടുമ്പോൾ,
സ്നാത്വോഷസി നരോ മൌനീ കേശവാദിത്യപൂജനാത്
പ്രഭാതത്തിൽ കുളിച്ച്, മൗനമായി, കെശവാദിത്യനെ പൂജിച്ചാൽ,
യദ്യജ്ജന്മകൃതം പാപം മയാ സപ്തസു ജന്മസു
എന്റെ ജനനത്തിൽ നിന്ന് ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും,
ഏതജ്ജന്മകൃതം പാപം യച്ച ജന്മാംതരാര്ജിതമ്
ഈ ജന്മത്തിൽ ചെയ്തതും, മുമ്പത്തെ ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ചതുമായ പാപങ്ങൾ,
ഇതി സപ്തവിധം പാപം സ്നാനാന്മേ സപ്തസപ്തികേ 4.2.51.
ഇങ്ങനെയുള്ള ഏഴുതരം പാപങ്ങൾ, ഏഴുതവണ കുളിച്ചാൽ അകന്നു പോകും.
ഏതന്മംത്രത്രയം ജപ്ത്വാ സ്നാത്വാ പാദോദകേ നരഃ
ഈ മൂന്നു മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച്, പാദജലത്തിൽ കുളിച്ചാൽ,
കേശവാദിത്യമാഹാത്മ്യം ശൃണ്വഞ്ശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
കെശവാദിത്യന്റെ മഹത്വം വിശ്വാസത്തോടെ കേൾക്കുമ്പോൾ,
ഹരികേശവനേ രമ്യേ വാരാണസ്യാം വ്യവസ്ഥിതമ്
വാരാണസിയിൽ മനോഹരമായ ഹരികേശവവനത്തിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.
ഉച്ചദേശേഭവത്പൂര്വം വിമലോ നാമ ബാഹുജഃ
അവിടെ, ഉയർന്ന സ്ഥലത്ത്, പഴയകാലത്ത്, 'വിമലൻ' എന്ന അനേകം കൈകളുള്ള ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുഷ്ഠരോഗമവാപ്യോച്ചൈസ്ത്യക്ത്വാ ദാരാന്ഗൃഹം വസു
കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച विमലൻ ഭാര്യയെയും വീടിനെയും സമ്പത്തിനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടെ താമസിച്ചു.
കരവീരൈര്ജപാഭിശ്ച ഗംധകൈഃ കിംശുകൈഃ ശുഭൈഃ
കരവീരം, ചമ്പകം, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, ശുഭമായ കിംശുകപൂക്കൾ എന്നിവകൊണ്ട്,
വിചിത്രരചനൈര്മാല്യൈഃ പാടലാചംപകോദ്ഭവൈഃ
പാടലയും ചമ്പകപൂക്കളും ചേർത്ത് വിവിധ രൂപത്തിലുള്ള പുഷ്പമാലകൾ അണിയിച്ചു,
ദേവമോഹനധൂപൈശ്ച ബഹ്വാമോദതതാംബരൈഃ
ദേവന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ധൂപവും, വളരെ സുഗന്ധമുള്ള ചുവപ്പു വസ്ത്രവും ഉപയോഗിച്ചു,
അര്ഘദാനൈശ്ച വിധിവത്സൌരേഃ സ്തോത്രജപൈരപി
നിയമപ്രകാരം അർഘ്യം നൽകി, സൂര്യഭഗവാന്റെ സ്തോത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു,
ഉവാച ച വരം ബ്രൂഹി വിമലാമലചേഷ്ടിത 4.2.51.
വിശുദ്ധമായ പ്രവർത്തികളുള്ള വിമലനോട്, 'നിനക്ക് എന്ത് വരം വേണം?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
ആകര്ണ്യ വിമലശ്ചേത്ഥമാലാപം രശ്മിമാലിനഃ ।। പ്രണതോ ദംഡവദ്ഭൂമൌ സംപ്രഹഷ്ടതനൂരുഹഃ
പ്രഭയുടെ കിരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ ഇങ്ങനെ കേട്ടു, വിമലൻ ഭൂമിയിൽ മുഴുവൻ വീണു നമസ്കരിച്ചു, ആനന്ദത്തിൽ ശരീരമുല്ല് പൊങ്ങി.
ശനൈര്വിജ്ഞാപയാംചക്ര ഏകചക്രരഥം രവിമ്
അവൻ പതുക്കെ ഒരുചക്രരഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൂര്യനോട് അഭിവാദ്യമായി പറഞ്ഞു.
യദി പ്രസന്നോ ഭഗവന്യദി ദേയോ വരോ മമ
പ്രഭുവേ, നിങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ—
അന്യേപി രോഗാ മാ സംതു മാസ്തു തേഷാം ദരിദ്രതാ
മറ്റു രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകരുത്, അവർക്കിടയിൽ ദാരിദ്ര്യവും വരരുത്.