സഹസ്രം സാധികം കിംചിത്ത്രികമൈതജ്ജപന്യമീ
ഇത് ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം, ആയിരം തവണയിലധികം ജപിക്കണം.
അത്യബ്ദമിതി യോഭ്യസ്യേത്പ്രതിഘസ്രമനന്യധീഃ
ആൾ ഒരു വർഷത്തേക്കാൾ അധികം, മനസ്സാക്ഷി ചിതറാതെ ഇതു അഭ്യസിച്ചാൽ—
ത്രിവര്ണമയമോംകാരം ഭൂര്ഭുവഃസ്വരിതി ത്രയമ്
ഭൂഃ, ഭുവഃ, സ്വഃ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു അക്ഷരങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് ത്രിവർണ്ണമായ ഓംകാരമെന്ന് പറയുന്നു.
ഏതദക്ഷരമേനാം ച ജപേദ്വ്യാഹൃതിപൂര്വികാമ്
വ്യാഹൃതികൾ ചേർത്ത് ഈ അക്ഷരവും ഗായത്രിയും ഒരുമിച്ച് ജപിക്കണം.
വിധിക്രതോര്ദശഗുണം ജപസ്യഫലമശ്നുതേ
വിധിപൂർവ്വം ചെയ്യുന്ന കര്മത്തേക്കാൾ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ ഫലം ജപത്തിന് ലഭിക്കും.
ഉപാംശുസ്തച്ഛതഗുണഃ സഹസ്രോ മാനസസ്തതഃ
മന്ദസ്വരത്തിൽ ജപിച്ചാൽ നൂറിരട്ടി ഫലവും, മനസ്സിൽ ജപിച്ചാൽ ആയിരം മടങ്ങ് ഫലവും ലഭിക്കും.
അധീത്യവേദാന്വേദൌ വാ വേദം വാ ശക്തിതോ ദ്വിജഃ 4.1.36.
ദ്വിജൻ വേദങ്ങൾ മുഴുവനോ, ഒരു വേദമോ, അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കാവുന്നത്ര ഭാഗമോ പഠിക്കണം.
ശ്രുതിമേവ സദാഭ്യസ്യേത്തപസ്തപ്തും ദ്വിജോത്തമഃ
ശ്രുതി പാരായണം എപ്പോഴും അഭ്യസിച്ച്, ഉത്തമ ദ്വിജൻ തപം നടത്തണം.
ഹിത്വാ ശ്രുതേരധ്യയനം യോന്യത്പഠിതുമിച്ഛതി
ശ്രുതിയുടെ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റെന്തെങ്കിലും പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ—
ഉപനീയ ച വൈ ശിഷ്യം വേദമധ്യാപയേദ്ദ്വിജഃ
ശിഷ്യനെ ഉപനയനം ചെയ്ത്, ദ്വിജൻ വേദം പഠിപ്പിക്കണം.
യോധ്യാപയേദേകദേശം ശ്രുതേരംഗാന്യഥാപി വാ
ശ്രുതിയുടെ ഒരു ഭാഗമോ അതിന്റെ ഉപാംഗങ്ങളോ ആവശ്യത്തിന് പഠിപ്പിക്കണം.
യഥാവിധി നിഷേകാദി യഃ കര്മ കുരുതേ ദ്വിജഃ
യഥാവിധി നിഷേകാദി കര്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ദ്വിജൻ—
അഗ്ന്യാധേയം പാകയജ്ഞാനഗ്നിഷ്ടോമാദികാന്മഖാന്
അഗ്നിഹോത്രം, പാകയജ്ഞങ്ങൾ, അഗ്നിഷ്ടോമം പോലുള്ള സോമയജ്ഞങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ആചരണം—
ഉപാധ്യായാദ്ദശാചാര്യ ആചാര്യാത്തു ശതം പിതാ
ഉപാധ്യായനിൽപോലെ പത്ത് ഗുണം, ആചാര്യനിൽനിന്ന് നൂറ് ഗുണം, അച്ഛനിൽനിന്ന്—
വിപ്രാണാം ജ്ഞാനതോ ജ്യൈഷ്ഠ്യം ബാഹുജാനാം തു വീര്യതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ മുതിർന്നതിന്റെ അളവ് ജ്ഞാനമാണ്; ക്ഷത്രിയന്മാരിൽ വീര്യമാണ് അതിന് അളവ്.
സ്വപ്നേ സിക്ത്വാ ബ്രഹ്മചാരീ ദ്വിജഃ ശുക്രമകാമതഃ 4.1.36.
ബ്രഹ്മചാരിയായ ദ്വിജൻ ആഗ്രഹമില്ലാതെ സ്വപ്നത്തിൽ ശുക്ലം സ്രവിച്ചാൽ—
സ്വധര്മനിരതാനാം ച വേദയജ്ഞക്രിയാവതാമ്
സ്വധർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, വേദയജ്ഞങ്ങളിലും കർമ്മങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക്—
അകൃത്വാ ഭൈക്ഷ്യചരണമസമിധ്യ ഹുതാശനമ്
ഭിക്ഷയെടുക്കാതെയും, അഗ്നി കത്തിക്കാതെയും—
യഥേഷ്ടചേഷ്ടോ നഭവേദ്ഗുരോര്നയനഗോചരേ
ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തനിക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ പെരുമാറരുത്.
ഗുരുനിംദാഭവേദ്യത്ര പരിവാദസ്തു യത്ര ച
ഗുരുവിനെ അപമാനിക്കുന്നതോ, കുറ്റം പറയുന്നതോ ഉള്ളിടത്ത്—
ഖരോ ഗുരോഃ പരീവാദാച്ഛ്വാ ഭവേദ്ഗുരുനിംദകഃ
ഗുരുവിനെ കുറ്റം പറയുന്നതിൽ നിന്ന് കഴുതയും, ഗുരുവിനെ നിന്ദിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് നായയും ജനിക്കുന്നു.
നാഭിവാദ്യാ ഗുരോഃ പത്നീ സ്പൃഷ്ട്വാംഘ്രീ യുവതീ സതീ
ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ യുവതിയും ശുദ്ധയുമാണെങ്കിൽ, അവളുടെ കാൽ സ്പർശിച്ചശേഷം അവളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യരുത്.
സ്വഭാവശ്ചംചലഃ സ്ത്രീണാം ദോഷഃ പുംസാമതഃ സ്മൃതഃ
സ്ത്രീകളുടെ സ്വഭാവം ചഞ്ചലമാണെന്നത് പുരുഷന്മാർക്ക് ഒരു ദോഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
വിദ്വാംസമപ്യവിദ്വാംസം യതസ്താധര്ഷയംത്യലമ്
അതുകൊണ്ട്, അവർ ജ്ഞാനികളെയും അജ്ഞാനികളെയും എളുപ്പത്തിൽ കീഴടക്കുന്നു.
ന മാത്രാ ന ദുഹിത്രാ വാ ന സ്വസ്രൈകാംതശീലതാ
തനിക്കു അമ്മയോ, മകളോ, സഹോദരിയോ ആയാൽ ഒരുപോലും ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കരുത്.
പ്രയത്നേന ഖനന്യദ്വദ്ഭൂമേര്വാര്യധിഗച്ഛതി 4.1.36.
ഭൂമിയിൽ കുഴിച്ചാൽ ജലമെത്തുന്നതുപോലെ, ശ്രമിച്ചാൽ—
ശയാനമഭ്യുദയതേ ബ്രധ്നശ്ചേദ്ബ്രഹ്മചാരിണമ്
ബ്രഹ്മചാരിയായവൻ കിടക്കുമ്പോൾ ശുക്ലം ഉയർന്നാൽ—
സുതസ്യ സംഭവേ ക്ലേശം സഹേതേ പിതരൌ ച യത്
മകനു ജനനം സംഭവിക്കുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കൾ അനുഭവിക്കുന്ന കഷ്ടം—
അതസ്തയോഃ പ്രിയം കുര്യാദ്ഗുരോരപി ച സര്വദാ
അതിനാൽ, അവർക്കും ഗുരുവിനും എപ്പോഴും ഇഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്യണം.
തേഷാം ത്രയാണാം ശുശ്രൂഷാ പരമം തപ ഉച്യതേ
ഈ മൂവർക്കും സേവനം ചെയ്യുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ തപസ്സെന്ന് പറയുന്നു.