സൌംദര്യശാലിനീരാത്മപരിവാരവരാംഗനാഃ
അവന്റെ അനുയായികളായ സുന്ദരികളാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
അഥാഗതേനാഗസ്ത്യേന ലോപാമുദ്രാസഖേന സഃ
അപ്പോൾ അഗസ്ത്യൻ, ലോപാമുദ്രാ എന്ന സുഹൃത്തിനൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
പ്രത്യഹം നവതീര്ഥാഖ്യേ സരസി സ്നാനമാചരന്
അവൻ ഓരോ ദിവസവും നവതീർഥം എന്ന തടാകത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു.
മഹിഷാസുരസംഹാരകാരിണീ മാനവേശ്വരഃ
മഹിഷാസുരനെ സംഹരിച്ച മനുഷ്യരുടെ അധിപൻ,
പ്രതിക്ഷണം ബ്രഹ്മവിഷ്ണുപൂജ്യസ്യ ലിംഗരൂപിണഃ
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ആരാധിക്കുന്ന ലിംഗസ്വരൂപത്തെ ഓരോ നിമിഷവും ആരാധിച്ചു.
പ്രത്യുഷസ്യുത്ഥിതഃ സ്നാതഃ പാദാഭ്യാമേവ പാര്ഥിവഃ
പ്രഭാതത്തിൽ രാജാവ് എഴുന്നേറ്റ്, സ്നാനം ചെയ്ത്, സ്വന്തം കാലുകളാൽ,
പൌര്ണമാസ്യാം സ കാര്ത്തിക്യാം പാര്വതീവല്ലഭപ്രിയമ്
കാർത്തിക മാസത്തിലെ പൗർണമി, പാർവതീപ്രിയനു പ്രിയമായ ദിവസം,
സുഗംധസാരകഹ്ലാരകര്പൂരജലപൂരിതഃ
സുഗന്ധമുള്ള ചന്ദനം, കഹ്ലാരപൂവ്, കർപ്പൂരജലം എന്നിവ കൊണ്ട് അവൻ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
പ്രതിമാസധ്വജാരോഹപൂര്വം തീര്ഥോത്സവാദികമ് 1.3.2.24.
പ്രതിമാസം പതാക ഉയർത്തൽ തുടങ്ങിയ തീർത്ഥോത്സവങ്ങൾക്ക് മുമ്പായി,
അംഗം പ്രദക്ഷിണം ചാസ്യ വിദധേ വിശദാശയഃ
ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിന് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
അരുണാചലനാഥേതി കരുണാമൃതസാഗരഃ
അവനെ അരുണാചലനാഥാ, കരുണാമൃതസാഗരാ എന്നു വിളിച്ചു.
സംലിപ്യ വിവിധൈര്ദ്രവ്യൈര്നിത്യം പംചാമൃതാദിഭിഃ
പഞ്ചാമൃതം മുതലായ വിവിധ ദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ പ്രതിദിനം അഭിഷേകം ചെയ്തു.
അപൂജയത കല്ഹാരൈഃ സ്രവന്മൃഗമദദ്രവൈഃ
കഹ്ലാരപൂവുകളും ഒഴുകുന്ന കസ്തൂരി ദ്രവവും കൊണ്ട് അവൻ പൂജ ചെയ്തു.
ഇതി വര്ഷത്രയം തസ്യ വശിനോ വരിവസ്യയാ
ഇങ്ങനെ, മൂന്നു വർഷം, ആത്മസംയമനം പാലിച്ച് ഭക്തിയോടെ സേവനം നടത്തി.
നീഹാരാചലസംകാശമാരൂഢോ വൃഷപുംഗവമ്
മൂടൽമലപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, ഊന്നനായ കാളയിൽ കയറിയിരിക്കുന്നവനെ അവൻ കണ്ടു.
ബ്രഹ്മര്ഷിഭിര്വസിഷ്ഠാദ്യൈര്നാരദാദ്യൈര്മഹര്ഷിഭിഃ
വസിഷ്ഠൻ തുടങ്ങിയ ബ്രഹ്മർഷിമാരും നാരദൻ തുടങ്ങിയ മഹർഷിമാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കരുണാസിംധുകല്ലോലൈഃ കമലാവാസവേശ്മഭിഃ
കരുണയുടെ തിരമാലകളും താമരയുടെ സുഗന്ധവും നിറഞ്ഞതായാണ് ഇവിടെ.
ദൃഷ്ട്വാ ച ദേവദേവം തമഷ്ടാംഗം ന്യസ്യ ഭൂതലേ
ദേവദേവനെ കണ്ടു, അവൻ തന്റെ എട്ടു അവയവങ്ങളും നിലത്ത് വച്ചു നമസ്കരിച്ചു.
വ്യജ്ഞാപയച്ച ഭൂപാലോ മൌലീകൃതശതാംജലിഃ 1.3.2.24.
രാജാവ് തലയിൽ കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു.
അചാരിഷം സ ഏകോഽയം ക്ഷമ്യതാം മേ വ്യതിക്രമഃ
ഇത് ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്തതാണ്; എന്റെ പിഴവ് ക്ഷമിക്കണമേ.
ഇതിവാദിനമത്യംതം ദീനമേവ ദയാനിധിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വളരെ വിനയത്തോടെ, കരുണയുടെ സമുദ്രം,
താഃ സര്വാഃ സര്വജംതൂനാമത്യര്ഥം പരികല്പിതാഃ
അവയെല്ലാം എല്ലാ ജീവികൾക്കും വളരെ ഉചിതമായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
പുരാ പുരംദരസ്ത്വം ഹി കൈലാസശിഖരേ സ്ഥിതമ്
പണ്ടൊരിക്കൽ, പുരന്ദരാ, നീ കൈലാസശിഖരത്തിൽ വസിച്ചിരുന്നു.
ക്ഷണം ഗലിതഗര്വസ്ത്വം സ്തംഭനാ വ്രീഡിതസ്തദാ
ഒരു നിമിഷം, നിന്റെ അഭിമാനം അകന്നു, നിയന്ത്രണത്തിൽ നീ ലജ്ജിച്ചു.
ആദിഷ്ടസ്ത്വം മയാ വജ്രിന്നവതീര്യാവനിം ഭവാന്
വജ്രധാരിയായ നീ, ഞാൻ കല്പിച്ചതു പോലെ ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു.
ജാതം തതഃ പ്രഭാവേണ ക്ഷേത്രമേതന്മദാസ്പദമ്
അപ്പോൾ ആ ശക്തിയാൽ ഈ സ്ഥലം എന്റെ വാസസ്ഥലമായി മാറി.
അധുനാതിസപര്യാഭിസ്ത്വത്കൃതാഭിരഹര്നിശമ്
ഇപ്പോൾ, നിന്റെ അഹോരാത്രം പൂജകളാൽ,
ഖം വായുരനലോ വാരി ഭൂഃ സൂര്യ ശശിനൌ പുമാന്
ആകാശം, കാറ്റ്, അഗ്നി, വെള്ളം, ഭൂമി, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, മനുഷ്യൻ,
കാലോ ഹി കാലയാമ്യര്ഥാന്സത്ത്വാനധ്വന ഏവ ച 1.3.2.24.
കാലം സകല ജീവികളെയും, വസ്തുക്കളെയും, വഴികളെയും മാറ്റുന്നു.
അപര്യംതചിദാനംദസിംധോര്മേ കേചിദൂര്മയഃ
എന്റെ അകമ്പടിയില്ലാത്ത ചൈതന്യാനന്ദസമുദ്രത്തിൽ ചില തിരകൾ ഉയരുന്നു.