ആശ്വാസ്യ തൌ മഹാദേവഃ പ്രീതഃ പ്രണതവത്സലഃ
വന്ദിക്കുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്ന മഹാദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുവരെയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
മാന്യോഽധ്വരോസൌ ഭവതാ തഥാ ശതധൃതിസ്ത്വയമ്
'ഇവനെ നീ യജ്ഞപതി എന്ന നിലയിൽ ആദരിക്കണം; ഈ ഇന്ദ്രനെയും അങ്ങനെ തന്നെ.'
ബ്രഹ്മഹത്യാപനോദായ വ്രതം ലോകായ ദര്ശയന് ഇത്യുക്ത്വാംഽതര്ഹിതോ ദേവസ്തേജോരൂപസ്തദാ ശിവഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം മാറ്റാനായി ലോകത്തിന് ഒരു വ്രതം കാണിച്ചുകൊണ്ട്, അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ദേവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; അപ്പോൾ ശിവൻ തേജസ്സായി മാറി.
ഉത്പാദ്യ കന്യാമേകാം തു ബ്രഹ്മഹത്യേതി വിശ്രുതാമ്
അവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ ഒരു യുവതിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ദംഷ്ടാകരാലവദനാം ലലജ്ജിഹ്വാതിഭീഷണാമ്
അവളുടെ മുഖം കുരുളൻ പല്ലുകളും നീണ്ട നാവും കൊണ്ട് ഭയാനകമായിരുന്നു.
കര്ത്രീം കര്പരഹസ്താഗ്രാം സ്ഫുരത്പിംഗോഗ്രതാരകാമ്
അവളുടെ കൈകളിൽ ഒരു വെട്ടിക്കത്തി, ഒരു കപ്പാലം, കണ്ണുകളിൽ കറുത്ത കോപം നിറഞ്ഞ പ്രകാശം.
യാവദ്വാരാണസീം ദിവ്യാം പുരീമേഷ ഗമിഷ്യതി
ഈ യുവതി ദിവ്യമായ വാരാണസിയിലെത്തുന്നതുവരെ—
സര്വത്ര തേ പ്രവേശോസ്തി ത്യക്ത്വാ വാരാണസീം പുരീമ്
വാരാണസി നഗരം ഒഴികെ എല്ലായിടത്തും നിന്നെ പ്രവേശിപ്പിക്കും.
തത്സാന്നിധ്യാദ്ഭൈരവോപി കാലോഭൂത്കാലകാലതഃ
അവളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് ഭൈരവനും കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന കാലനായി.
കപാലപാണിര്വിശ്വാത്മാ ചചാര ഭുവനത്രയമ് 4.1.31.
കയ്യിൽ കപ്പാലം പിടിച്ച് ലോകങ്ങളുടെ ആത്മാവ് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
സത്യലോകേപി വൈകുംഠേ മഹേംദ്രാദി പുരീഷ്വപി
സത്യലോകത്തും വൈകുണ്ഠത്തും ഇന്ദ്രാദികളുടെ നഗരങ്ങളിലും—
പ്രതിതീര്ഥം ഭ്രമന്നാപി വിമുക്തോ ബ്രഹ്മഹത്യയാ
ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചിട്ടും ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചില്ല.
അനേനൈവാനുമാനേന മഹിമാ ത്വവഗമ്യതാമ്
ഇതുപോലെയുള്ള ഉദാഹരണത്തിലൂടെ അതിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കണം.
സംതി തീര്ഥാന്യനേകാനി ബഹൂന്യായതനാനി ച
അനവധി തീർത്ഥങ്ങളും അനേകം ക്ഷേത്രങ്ങളും ഉണ്ട്.
താവദ്ഗര്ജംതി പാപാനി ബ്രഹത്യാദികാന്യലമ്
ബ്രാഹ്മണഹത്യയുപോലെയുള്ള വലിയ പാപങ്ങൾ അപ്പോഴുവരെ നിലയ്ക്കാതെ ഉരുണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കും.
പ്രമഥൈഃ സേവ്യമാനോഽയം ത്രിലോകീം വിചരന്ഹരഃ
പ്രമഥന്മാർ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഹരൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
അഥായാംതം മഹാകാലം ത്രിനേത്രം സര്പകുംഡലമ്
പിന്നീട് മൂന്നു കണ്ണുള്ള മഹാകാലൻ പാമ്പ് കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ച് സമീപിച്ചപ്പോൾ—
പപാത ദംഡവദ്ഭൂമൌ ദൃഷ്ട്വാ തം ഗരുഡധ്വജഃ
അവനെ കണ്ടു ഗരുഡധ്വജൻ നിലത്ത് വീണു നമസ്കരിച്ചു.
നിപേതുഃ പ്രണിപത്യൈനം പ്രണതഃ കമലാപതിഃ
അവർ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു; കമലാപതിയും വിനയത്തോടെ തലവാഴ്ത്തി.
ക്ഷീരോദമഥനോ താം പ്രാഹ പദ്മാലയാം ഹരിഃ 4.1.31.
പാൽക്കടലിൽ ചുരണ്ടിയ ഹരിയും, താമരയിൽ വസിക്കുന്ന അവളോടു പറഞ്ഞു.
ധന്യോഽഹം ദേവി സുശ്രോണി യത്പശ്യാവോ ജഗത്പതിമ്
സുന്ദരമായ കമരം ഉള്ള ദേവി, ഞങ്ങൾ ലോകനാഥനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞത് എനിക്ക് വലിയ ഭാഗ്യമാണ്.
അനാദിഃ ശരണഃ ശാംതഃ പരഃ ഷഡ്വിംശസംമിതഃ
അവൻ ആദിയില്ലാത്തവൻ, അഭയം, ശാന്തൻ, പരമൻ, ഇരുപത്താറായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവൻ.
സര്വഭൂതാംതരാത്മാഽയം സര്വേഷാം സര്വദഃ സദാ
അവൻ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിലെ ആത്മാവാണ്, എല്ലാം എപ്പോഴും നൽകുന്നവൻ.
ധിയാ പശ്യംതി ഹൃദയേ സോയമദ്യ സമീക്ഷ്യതാമ്
മനസ്സുള്ളവർ അവനെ ഹൃദയത്തിൽ കാണുന്നു; ഇന്ന് അവനെ ഇവിടെ കാണട്ടെ.
യം ദൃഷ്ട്വാ ന പുനര്ജന്മ ലഭ്യതേ മാനവൈര്ഭുവി
അവനെ കണ്ടാൽ ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യർക്ക് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
സോയമായാതി ഭഗവാംസ്ത്ര്യംബകഃ ശശിഭൂഷണഃ
മൂന്നു കണ്ണുള്ള, ചന്ദ്രനെ അലങ്കരിച്ച ഭഗവാൻ ഇപ്പോൾ വരുന്നു.
ധിഗ്ധിക്പദം തു ദേവാനാം പരം ദൃഷ്ട്വാഽത്ര ശംകരമ്
ദേവന്മാരുടെ സ്ഥാനത്തിന് എന്ത് വില, ഇവിടെ പരമനായ ശങ്കരനെ കാണുമ്പോൾ.
ദേവത്വാദശുഭം കിംചിദ്ദേവലോകേ ന വിദ്യതേ
ദേവതകളുടെ ലോകത്ത്, ദേവി, ഒരു അശുഭവും ഇല്ല.
ഏവമുക്ത്വാ ഹൃഷീകേശഃ സംപ്രഹൃഷ്ടതനൂരുഹഃ 4.1.31.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഹൃഷീകേശന്റെ ശരീരം ആനന്ദത്തിൽ വിറകി.
കിമിദം ദേവദേവേന സര്വജ്ഞേന ത്വയാ വിഭോ
ദേവദേവനേ, സർവ്വജ്ഞനേ, മഹാശക്തനേ, നീ ചെയ്തതെന്താണ്?