ദഗ്ധോസാവഗ്നിനാ സൌരേ ശ്വഭിശ്ച കവലീകൃതഃ
അവന് അഗ്നിയില് കത്തിക്കളയപ്പെട്ടു, നായ്ക്കള് തിന്നുകയും സൂര്യന് ചൂടിച്ചെരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദംദശൂകൈര്ഭൃശം ദഷ്ടോ ദുഷ്ടഃ ശിഷ്ടൈര്വിഗര്ഹിതഃ
അവന് വിഷമുള്ള ജീവികള് കടിച്ചുതിന്നു, നല്ലവരില് നിന്ന് അപമാനിതനായി, സദാചാരികള് അവനെ നിരസിച്ചു.
ആസ്ഫാലിതം ശിരോനേനാസകൃച്ചാപി ദുരാത്മനാ
അവ ദുഷ്ടന് തന്റെ തല പലതവണ അടിച്ചു.
അസൌ ഹി ബ്രാഹ്മണോ മംദോ ഗായത്രീമപിവേദന
അവന് മണ്ടനായ ബ്രാഹ്മണന് ഗായത്രി മന്ത്രം കുടിച്ചു.
ആത്മാര്ഥം പായസമസൌ പര്യപാക്ഷീദനേകധാ
സ്വന്തം ആവശ്യത്തിന് അവന് പലതവണ പായസം വേവിച്ചു.
വിഷലോഹായുധാനാം ച ദാസീഗോവാജിനാമപി 4.1.28.
അവന് വിഷം കലർന്ന ഇരുമ്പായുധങ്ങളും ദാസിമാരും പശുക്കളും കുതിരകളും സ്വന്തമാക്കി.
ശൂദ്രാന്ന പരിപുഷ്ടാംഗഃ പര്വണ്യഹനി മൈഥുനീ
അവന് ശൂദ്രന്മാരുടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വളര്ന്നു, ഉത്സവദിവസങ്ങളില് ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലേര്പ്പെട്ടു.
പക്ഷിണോ ഘാതിതാനേന മൃഗാശ്ചാപി പരഃ ശതമ്
അവന് പക്ഷികളെ കൊന്നു, നൂറിലധികം മൃഗങ്ങളെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
അദത്തദാനഃ പിശുനഃ ശിശ്നോദരപരായണഃ
അവന് ദാനം നല്കാതെയും, മറ്റുള്ളവരെ അപവാദം പറയുന്നതിലും, ലൈംഗികതയിലും അഹാരാസക്തിയിലും മുഴുകിയവനായിരുന്നു.
രൌരവേപ്യംധതാമിസ്രേ കുംഭീപാകേഽതിരൌരവേ
അവന് റൗരവം, അന്ധതാമിസ്രം, കുംബീപാകം, അതിരൗരവം എന്നിങ്ങനെയുള്ള നരകങ്ങളില് തള്ളപ്പെട്ടു.
അസിപത്രവനേ ഘോരേ യംത്രപീഡേ സുദംഷ്ട്രകേ
ഭയങ്കരമായ അസിപത്രവനം, യന്ത്രപീഡനം, മൂര്ച്ഛയുള്ള മൃഗങ്ങള്ക്കിടയില്—
സൂചീഭേദ്യേഽഥ സംദംശേ ലാലാപേ ക്ഷുരധാരകേ
സൂചികുത്തല്, പ്ളയര് കൊണ്ട് പീഡനം, ലാളാപം, കത്തി വെട്ടുന്ന സ്ഥലം—
ധര്മരാജഃ സമാകര്ണ്യ ചിത്രഗുപ്തമുഖാദിതി
ധര്മരാജാവ് ഇത് ചിത്രഗുപ്തന് മുഖാന്തിരം കേട്ടപ്പോള്—
ഭ്രൂ സംജ്ഞയാ ഹൃതൈര്നീതഃ സ ബദ്ധ്വാ നിരയാലയമ്
കണ്ണ് കയറ്റി ഇശാര നല്കിയതോടെ, അവനെ കെട്ടി നരകലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
തത്കാലപുണ്യഫലദേ ഗാങ്ഗേയാംഭസി നിര്മലേ ।। 4.1.28.
അന്നേരം, തന്റെ പുണ്യഫലത്താൽ, അവൻ ഗംഗയുടെ ശുദ്ധജലത്തിൽ വീണു.
പതിതം തദ്ധി ഗൃധ്രാസ്യാദ്വാഹീകസ്യ ദ്വിജന്മനഃ
ആ ദ്വിജന്റെ വാഹകനായ ഗൃധ്രത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീണത്,
ഘംടാവലംബിതം ദിവ്യം ദിവ്യസ്ത്രീശതസംകുലമ്
ഘണ്ടകൾ തൂങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദിവ്യമായതും, നൂറുകണക്കിന് ദിവ്യസ്ത്രികൾ നിറഞ്ഞതുമായതും ആയിരുന്നു.
വീജ്യമാനോഽപ്സരോവൃംദൈര്ദിവ്യഗംധാനുലേപനഃ
അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടം വീശി ശീതളമാക്കുകയും, ദിവ്യസുഗന്ധങ്ങൾ പുരട്ടുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
സ്കംദ ഉവാച വസ്തുശക്തിവിചാരോയമദ്ഭുതഃ കോപി കുംഭജ
സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: കുംഭജനേ, ഈ വസ്തുവിന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമത്രേ അത്ഭുതകരമാണ്.
കരുണാമൃതപൂര്ണേന ദേവദേവേന ശംഭുനാ
കരുണയുടെ അമൃതം നിറഞ്ഞ ദേവദേവനായ ശംഭുവാൽ,
യഥാന്യാഃ സരിതോ ലോകേ വാരിപൂര്ണാഃ സഹസ്രശഃ
ലോകത്തിലെ അനേകം നദികൾ വെള്ളം നിറഞ്ഞതുപോലെ,
ശ്രുത്യക്ഷരാണി നിശ്ചിത്യ കാരുണ്യാച്ഛംഭുനാ മുനേ
ശംഭു കരുണകൊണ്ടു വേദത്തിലെ അക്ഷരങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചു, മഹർഷേ,
യോഗോപനിഷദാമേതം സാരമാകൃഷ്യ ശംകരഃ
ശങ്കരൻ യോഗോപനിഷത്തുകളിൽ നിന്നുള്ള സാരാംശം എടുത്തു,
അകലാനിധയോ രാത്ര്യോ വിപുഷ്പാശ്ചൈവ പാദപാഃ
കലകളില്ലാത്ത രാത്രികളും, പൂക്കളില്ലാത്ത വൃക്ഷങ്ങളും,
അനയാഃ സംപദോ യദ്വന്മഖാ യദ്വദദക്ഷിണാഃ 4.1.28.
ഇതിൽ നിന്നുള്ള സമ്പത്തും, യാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ദക്ഷിണയും പോലെ,
വ്യോമാംഗണമനര്കം ച നക്തേഽദീപം യഥാ ഗൃഹമ
നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത ആകാശംപോലെയും, രാത്രിയിൽ വിളക്കില്ലാത്ത വീട് പോലെയും,
ചാംദ്രായണസഹസ്രം തു യഃ കുര്യാദ്ദേഹശോധനമ്
ആയിരം ചാന്ദ്രായണവ്രതങ്ങൾ ചെയ്തതുപോലുള്ള ശരീശുദ്ധി ആരെങ്കിലും ചെയ്താൽ,
പാദേനൈകേന യസ്തിഷ്ഠേത്സഹസ്രം ശരദാം ശതമ്
ഒരു കാലിൽ നിൽക്കവെ, ആയിരം ശരദ്കാലങ്ങൾ ആരെങ്കിലും കഴിയിച്ചാൽ,
അവാക്ഛിരാഃ പ്രലംബേദ്യഃ ശതസംവത്സരാന്നരഃ
തലകീഴായി നൂറുവർഷം ആരെങ്കിലും തൂങ്ങി കഴിയിച്ചാൽ,
പാപതാപാഭിതപ്താനാം ഭൂതാനാമിഹ ജാഹ്വവീ
പാപതാപത്തിൽ കത്തുന്ന ജീവികൾക്കായി, ജാഹ്നവേ,