തതോ മഹാംതം തം വീക്ഷ്യ മഹാമഹിമഭൂഷണമ്
ശേഷം, പരമ മഹിമയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ മഹാനെ കണ്ടു.
തവ നിഃശ്വസിതം വേദാസ്തേഭ്യഃ സര്വമവൈഷ്യസി
വേദങ്ങൾ നിന്റെ ശ്വാസമാണ്; അവയിൽ നിന്നാണ് നീ എല്ലാം അറിയുക.
ഇത്യുക്ത്വാ തം മഹേശാനോ ബുദ്ധിതത്ത്വസ്വരൂപിണമ് 4.1.26.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹത്തായ ജീവികളുടെ നാഥനായ, ബുദ്ധിയുടെ സാരമായവനോട് പറഞ്ഞു.
തതഃ സ ഭഗവാന്വിഷ്ണുര്മൌലാവാജ്ഞാം നിധായ ച
ശേഷം, ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ആജ്ഞ തലയിൽ വെച്ചു.
ഖനിത്വാ തത്ര ചക്രേണ രമ്യാം പുഷ്കരിണീം ഹരിഃ
അവിടെ ചക്രം കൊണ്ട് കുഴിച്ച് ഹരി മനോഹരമായ താമരക്കുളം ഉണ്ടാക്കി.
സമാഃ സഹസ്രം പംചാശത്തപ ഉഗ്രം ചചാര സഃ
അവൻ അയ്യായിരം അഞ്ഞൂറ്റു വർഷം കടുത്ത തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
തതഃ സ ഭഗവാനീശോ മൃഡാന്യാ സഹിതോ മൃഡഃ
ശേഷം, ഭഗവാൻ ഈശ്വരൻ, മൃദനും മറ്റുള്ളവരും കൂടെ.
തമുവാച ഹൃഷീകേശം മൌലിമാംദോലയന്മുഹുഃ
അവൻ ഹൃഷീകേശനോട്, തല വീണ്ടും വീണ്ടും ആടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അഹോ അനിംധനോ വഹ്നിര്ജ്വലത്യേഷ നിരംതരമ്
അയ്യോ! ഇന്ധനം ഇല്ലാതെ ഈ അഗ്നി എപ്പോഴും കത്തുന്നു.
മൃഡസ്യാമ്രോഡിതമിദം പ്രത്യഭിജ്ഞായ ഭാഷിതമ്
ഇത് മൃദന്റെ വാക്കാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവൻ പറഞ്ഞു.
ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച യദി പ്രസന്നോ ദേവേശ ദേവദേവ മഹേശ്വര
ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, മഹേശ്വരനേ, നിങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
സര്വകര്മസു സര്വത്ര ത്വാമേവ ശശിശേഖര
എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും, എല്ലായിടത്തും ഞാൻ കാണുന്നത് നിങ്ങൾ മാത്രമാണ്, ശശിശേഖരനേ.
ത്വദീയ ചരണാംഭോജ മകരംദമധൂത്സുകഃ 4.1.26.
നിങ്ങളുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അമൃതം പോലെ മധുരം ഉള്ളതിന്റെ ആസ്വാദനത്തിനായി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവമസ്തു ഹൃഷീകേശ യത്ത്വയോക്തം ജനാര്ദന
ഹൃഷീകേശാ, ജനാർദ്ദനാ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാകട്ടെ.
ത്വദീയസ്യാസ്യ തപസോ മഹോപചയ ദര്ശനാത്
നിങ്ങളുടെ ഈ മഹത്തായ തപസ്സിന്റെ സമാഹാരത്തെ കണ്ടതുകൊണ്ടാണ്,
തദാംദോലനതഃ കര്ണാത്പപാത മണികര്ണികാ
കാത് ഇളകിയപ്പോൾ മാണിക്യകുണ്ഡലം അവിടെ നിന്ന് വീണു.
ചക്രപുഷ്കരിണീ തീര്ഥം പുരാഖ്യാതമിദം ശുഭമ്
ഈ പുണ്യസ്ഥലം മുമ്പ് ചക്രപുഷ്കരിണി തീർഥം എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മമ കര്ണാത്പപാതേയം യദാ ച മണികര്ണികാ
എന്റെ കാതിൽ നിന്ന് ഈ മാണികർണിക വീണപ്പോൾ,
തീര്ഥാനാം പരമം തീര്ഥം മുക്തിക്ഷേത്രമിഹാസ്തു വൈ
തീർഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും, മോക്ഷം ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലവുമാകട്ടെ ഇതു.
കാശതേഽത്ര യതോ ജ്യോതിസ്തദനാഖ്യേയമീശ്വരഃ
ഇവിടെ പ്രകാശം തെളിയുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്, ഈശ്വരനേ.
അന്യം വരം വരേ ദേവ ദേയഃ സോപ്യവിചാരിതമ്
മറ്റൊരു വരം ചോദിക്കൂ ദേവനേ, ആലോചനയില്ലാതെ തന്നെ അതു നൽകും.
ആബ്രഹ്മസ്തംബപര്യംതം യത്കിംചിജ്ജംതുസംജ്ഞിതമ്
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ, ജീവി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാം,
അസ്മിംസ്തീര്ഥവരേ ശംഭോ മണിശ്രവ ണഭൂഷണേ തര്പണ പിംഡദാനം ച ദേവതാനാം ച പൂജനമ് ।। 4.1.26.
ശംഭുവേ, മാണിക്യകുണ്ഡലധാരിയായ ഈ ഉത്തമതീർഥത്തിൽ, ജലാർപ്പണം, പിണ്ഡദാനം, ദേവതാപൂജ എന്നിവയും,
ഗോഭൂതിലഹിരണ്യാശ്വദീപാന്നാംബരഭൂഷണമ്
പശു, നിലം, പൊന്നു, കുതിര, വിളക്ക്, അന്നം, വസ്ത്രം, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയും,
വ്രതോത്സര്ഗം വൃഷോത്സര്ഗം ലിംഗാദി സ്ഥാപനം തഥാ
വ്രതനിശ്ചയം, കാളകളെ വിടൽ, ലിംഗാദി പ്രതിഷ്ഠ എന്നിവയും,
വിപത്തിം വിപുലാം ചാപി സംപത്തിമതിഭംഗുരാമ്
വലിയ ദുർഭാഗ്യവും, ധനസമ്പത്ത് എത്രയൊക്കെ ഉണ്ടായാലും അതിന്റെ അസ്ഥിരതയും,
അന്യച്ചാപി ശുഭം കര്മ യദത്ര ശ്രദ്ധയായുതമ്
ഇവിടെ വിശ്വാസത്തോടെ ചെയ്യുന്ന മറ്റെന്തെങ്കിലും ശുഭകരമായ പ്രവർത്തിയും,
നൈഃശ്രേയസ്യാഃ ശ്രിയോ ഹേതുസ്തദസ്തു ജഗദീശ്വര
അവയെല്ലാം, ലോകനാഥനേ, പരമശ്രേയസ്സിന്റെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും കാരണമാകട്ടെ.
തദിഹാക്ഷയതാമേതു തസ്യേശ ത്വദനുഗ്രഹാത്
ഇവിടെ അതിന് അക്ഷയത്വം ലഭിക്കട്ടെ, ദൈവമേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ.
യദസ്തി യദ്ഭവിഷ്യച്ച യദ്ഭൂതം ച സദാശിവ
സദാശിവാ, എന്ത് ഉണ്ട്, എന്ത് വരാനുണ്ട്, എന്ത് കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട് —