ഇതി സംഹൃഷ്ടതനൂരുഹഃ സ വിപ്രോ ഭഗവത്തദ്ഗണവക്ത്രതോ നിശമ്യ
ഭഗവാന്റെ അനുചിതിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശരീരം ആനന്ദത്തിൽ വിറയച്ചു.
മായാപുര്യാം കൃതപ്രാണത്യാഗ പുണ്യബലേന ച
മായാപുരിയിൽ തന്റെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച്, സുകൃതഫലത്താൽ—
വൈകുംഠലോകാദാഗത്യ പത്തനേ നംദിവര്ധനേ
വൈകുണ്ഠലോകത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, നംദിവർദ്ധന എന്ന പട്ടണത്തിൽ എത്തി—
തേഷു രാജ്യം വിനിക്ഷിപ്യ പ്രാപ്യ വാരാണസീം പുരീമ്
അവർക്കു രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം, വാരാണസി നഗരത്തിലെത്തിച്ചു—
ഏതത്പുണ്യതമാഖ്യാനം വിപ്രസ്യ ശിവശര്മണഃ
ഇതാണ് ശിവശർമ എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ ഏറ്റവും പുണ്യമായ കഥ—
യാമാകര്ണ്യ നരോ ഭൂയാദ്വിരജാ ജ്ഞാനഭാജനമ്
ഈ കഥ കേട്ടാൽ, മനുഷ്യൻ പാപരഹിതനായി, ജ്ഞാനത്തിന് യോഗ്യനായവനാകും—
ഗിരിം പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ ശ്രീസംജ്ഞം കലശോദ്ഭവഃ
പർവ്വതം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തശേഷം, കലശത്തിൽ ജനിച്ച ശ്രീ എന്നവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു—
സര്വര്തം കുസുമാഢ്യം ച രസവത്ഫലപാദപമ്
എല്ലാ ঋതുക്കളും നിറഞ്ഞു, പൂക്കളാൽ സമൃദ്ധമായും, രസമുള്ള പഴങ്ങൾ കായുന്ന വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമാണ് അതു—
നിവീതശ്വാപദഗണം സസരിത്പല്വലാവൃതമ്
കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ വസിക്കുന്നതും, നദികളും ചതുപ്പുകളും നിറഞ്ഞതുമാണ്—
നാനാപതത്രിസംഘുഷ്ടം നാനാമുനിജനോഷിതമ്
വിവിധതരം പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നതും, പലവിധ മുനികൾ താമസിക്കുന്നതുമാണ്—
ലോഹിതോ നാമ തത്രാസ്തി ഗിരിഃ സ്വര്ണഗിരിപ്രഭഃ
അവിടെ ലോഹിതം എന്നൊരു പർവ്വതം ഉണ്ട്, അതിന്റെ പ്രകാശം പൊന്നുപർവ്വതംപോലെയാണ്—
കൈലാസസ്യൈകശകലം കര്മഭൂമാവിഹാഗതമ്
അത് കൈലാസിന്റെ ഒരു ഭാഗം പ്രവർത്തിഭൂമിയിൽ എത്തിയതാണ്—
തത്രാദ്രാക്ഷീന്മുനിശ്രേഷ്ഠോഽഗസ്ത്യഃ സാക്ഷാത്ഷഡാനനമ്
അവിടെ, മുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യൻ നേരിട്ട് ആറുമുഖനേ കണ്ട്—
തുഷ്ടാവ ഗിരിജാസൂനും സൂക്തൈഃ ശ്രുതിസമുദ്ഭവൈഃ
അവൻ ഗിരിജയുടെ പുത്രനേ, വേദങ്ങളിൽ നിന്നു ഉദിച്ച സ്തുതികളാൽ പുകഴ്ത്തി—
അഗസ്തിരുവാച നമോസ്തു വൃംദാരകവൃംദവംദ്യ പാദാരവിംദായ സുധാകരായ 4.1.25.
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ദേവകുമാരന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന കമലപാദങ്ങളുള്ളവനേ, അവരിൽ ചന്ദ്രനുപോലുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമോസ്തു തുഭ്യം പ്രണതാര്തിഹംത്രേ കര്ത്രേ സമസ്തസ്യ മനോരഥാനാമ്
നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു, നമസ്കരിക്കുന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവനേ.
അമൂര്തമൂര്തായ സഹസ്രമൂര്തയേ ഗുണായ ഗുണ്യായ പരാത്പരായ
രൂപമില്ലാത്തവനും രൂപമുള്ളവനും ആയവനേ, ആയിരം രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവനേ, ഗുണവും ഗുണങ്ങളുടെ ഉടമയും ആയവനേ, അതിമഹത്തായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമോസ്തു തേ ബ്രഹ്മവിദാംവരായ ദിഗംബരായാംബര സംസ്ഥിതായ
ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കി ആകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
തപഃസ്വരൂപായ തപോധനായ തപഃഫലാനാം പ്രതിപാദകായ
തപസ്സാണ് സ്വരൂപമായവനേ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായവനേ, തപസ്സിന്റെ ഫലം നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
നമോസ്തു തുഭ്യം ശരജന്മനേ വിഭോ പ്രഭാതസൂര്യാരുണദംതപംക്തയേ
ബലവാനായവനേ, അമ്പിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനേ, ഉദയസൂര്യന്റെ ചുവന്ന കിരണങ്ങൾപോലുള്ള പല്ലുകൾ ഉള്ളവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
മീഢുഷ്ടമായോത്തരമീഢുഷേ നമോ നമോ ഗണാനാം പതയേ ഗണായ
ഏറ്റവും ഉദാരനായവനേ, പരമദാനിയായവനേ, ഗണങ്ങളുടെ അധിപനായവനേ, ഗണനായകനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
സര്വസ്യ നാഥസ്യ കുമാരകായ ക്രൌംചാരയേ താരകമാരകായ
എല്ലാവരുടെയും നാഥനായ ബാലനായവനേ, ക്രൗഞ്ചനെ സംഹരിച്ചവനേ, താരകാസുരനെ നശിപ്പിച്ചവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
ഇത്ഥം പരിഷ്ടുത്യ സ കാര്തികേയം നമോ നമസ്ത്വിത്യഭിഭാഷമാണഃ
ഇങ്ങനെ കാർത്തികേയനെ സ്തുതിച്ചശേഷം, 'നമസ്കാരം, നമസ്കാരം' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടു അഗസ്ത്യൻ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ജാനേ ത്വാമിഹ സംപ്രാപ്തം തഥാ വിംധ്യാചലോന്നതിമ്
നീ ഇവിടെ എത്തിയതും, വിന്ധ്യപർവതത്തിന്റെ മഹത്വവും ഞാൻ അറിയുന്നു.
അവിമുക്തേ മഹാക്ഷേത്രേ ക്ഷേമം ത്ര്യക്ഷേണ രക്ഷിതേ 4.1.25.
അവിമുക്തം എന്ന മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നിടത്ത്, സുഖവും സുരക്ഷയും ഉണ്ട്.
ഭൂര്ഭുവഃ സ്വസ്തലേ വാപി ന പാതാലതലേ മലമ്
ഭൂമിയിൽ ആയാലും, അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആയാലും, സ്വർഗത്തിൽ ആയാലും, അല്ലെങ്കിൽ പാതാളത്തിലും ആയാലും, അശുദ്ധി ഇല്ല.
അഹമേകചരോപ്യത്ര തത്ക്ഷേത്രപ്രാപ്തയേ മുനേ
ഞാൻ ഒരുവൻ മാത്രമായിട്ടും, ആ മഹാക്ഷേത്രം കാണാനായി ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു, മഹർഷേ.
ന തത്പുണ്യൈര്ന തദ്ദാനൈര്ന തപോഭിര്ന തജ്ജപൈഃ
അത് സാദ്ധ്യമാകുന്നത് പുണ്യങ്ങൾകൊണ്ടും, ദാനങ്ങൾകൊണ്ടും, തപസ്സുകൊണ്ടും, ജപങ്ങൾകൊണ്ടും അല്ല.
ഈശ്വരാനുഗ്രഹാദേവ കാശീവാസഃ സുദുര്ലഭഃ
ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു മാത്രമേ കാശിയിൽ വാസം ലഭിക്കൂ; അതി ദുർലഭമാണ്.
അന്യൈവ കാചിത്സാ സൃഷ്ടിര്വിധാതുര്യാഽതിരേകിണീ
സ്രഷ്ടാവിന് മറ്റൊരു സൃഷ്ടി ഉണ്ട്; അത്ഭുതകരമായതും വ്യത്യസ്തവുമാണ് അത്.