ലയിത്വാ നിജമാസ്ഥായ രൂപമുത്കടസുന്ദരമ്
സ്വന്തം അത്യന്തം മനോഹരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അവൾ ആ നിലയിൽ ലയിച്ചു.
മാനാതിരേകാദപഹായ സര്വമൈശ്വര്യമേവം തപസി പ്രവൃത്താമ്
അവളെ അതിക്രമിച്ച അഭിമാനത്തിൽ നിന്ന്, എല്ലാ ഐശ്വര്യവും ഉപേക്ഷിച്ച്, കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ശക്രഃ പുലോമസുതയാ പരേ ദിക്പാലകാ അപി
ഇന്ദ്രനും പുലോമയുടെ മകളും, മറ്റു ദിക്കുപാലകരും,
ഗംധര്വാപ്സരസാം സംഘാ വസവോഽപി സുരാ അപി
ഗന്ധർവരും അപ്സരസ്സുമാരുടെയും കൂട്ടങ്ങൾ, വസുക്കളും മറ്റു ദേവന്മാരും,
ഏകാദശമഹാരുദ്രാ ആദിത്യാ ദ്വാദശാപി ച
പതിനൊന്ന് മഹാരുദ്രന്മാരും പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരും,
യക്ഷരക്ഷോരഗാ ഭൂതാ യേ ചാന്യേ ശിവകിംകരാഃ
യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ, ഭൂതങ്ങൾ, ശിവന്റെ മറ്റു സേവകരും,
പരിവാര്യ മഹേശാനം സമാജഗ്മുഃ സഹസ്രശഃ
അവരൊക്കെയും മഹേശാനനെ ചുറ്റി ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ ചേർന്നു.
അതീവ വിസ്മയം ഭേജുഃ സര്വേ കല്പാംതഭീഷണമ്
ലോകാന്ത്യഭയത്തെപ്പോലെ എല്ലാവർക്കും അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
ചിരരാത്രപ്രരൂഢാം ച തദ്വിയോഗവ്യഥാം ജഹൌ
അനേകം രാത്രികൾ നീണ്ടു നിന്നിരുന്ന വേർപാടിന്റെ വേദന അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പാദാംഗുലീഷു നയനേ വിനിവേശയതി സ്മ സാ സ്മിതശരീരകംഠശ്രീപ്രണയേനൈവമബ്രവീത്
അവൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ പാദാംഗുലികളിൽ പതിപ്പിച്ചു; പുഞ്ചിരിയോടെ, സ്നേഹപൂർവ്വം, മനോഹരമായ ശരീരത്തിലും കണ്ഠത്തിലും പ്രകാശം നിറച്ച് അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സര്വൈരാരാധനീയേതി മയാപി ഘടിതോംജലിഃ 1.3.2.21.
എല്ലാവരും ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്നു ഞാൻ പോലും കൈകൂപ്പി ആദരിക്കുന്നു.
അനാദിസിദ്ധം ദേവേശി തവേദം മൌഗ്ധ്യമീദൃശമ്
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, നിന്നിലെ ഈ ഭ്രമം ആദികാലം മുതൽ തന്നെയാണ്.
തപഃ സമാധയശ്ചേതി ക്വ കര്കശജനോചിതാഃ । നാരായണോഹം ലക്ഷ്മീസ്ത്വം ബ്രഹ്മാസ്മി ത്വം സരസ്വതീ
കഠിനഹൃദയർക്കു മാത്രം അനുയോജ്യമായ തപസ്സും ധ്യാനവും നമ്മിൽ എന്തിനാണ്? ഞാൻ നാരായണൻ, നീ ലക്ഷ്മി; ഞാൻ ബ്രഹ്മാവ്, നീ സരസ്വതി.
വാരുണീ ത്വം ഫണീംദ്രോഹം രോഹിണീ ത്വമഹം ശശീ
നീ വാരുണി, ഞാൻ പാമ്പുകളുടെ രാജാവ്; നീ രോഹിണി, ഞാൻ ചന്ദ്രൻ.
ജാഹ്നവീ ത്വം സമുദ്രോഽഹം മേരുരസ്മി ത്വമുര്വരാ
നീ ജാഹ്നവി, ഞാൻ സമുദ്രം; നീ മേരു, ഞാൻ ഭൂമി.
ബുദ്ധിസ്ത്വം രാജരാജോഹം ത്വം ശമാഽഹം സമീരണ
നീ ബുദ്ധി, ഞാൻ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ്; നീ ശമം, ഞാൻ കാറ്റ്.
വിദ്യാ ത്വം വേദിതവ്യോഽഹം വാക്ത്വമര്ഥോപി പാര്വതീ
നീ വിദ്യ, ഞാൻ അറിയപ്പെടേണ്ടവൻ; നീ വാക്ക്, ഞാൻ അർത്ഥം, പാർവതി.
സൃഷ്ടി സ്ഥിത്യുപസംഹാരവിധാനാനുഗ്രഹേശ്വരേ
സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയനം, അനുഗ്രഹം എന്നിവയിൽ ഞാൻ തന്നെ പ്രഭു.
ചിത്പ്രകാശാത്മനോര്ദേവി സ്വേച്ഛാധൃതശരീരയാ
സ്വച്ഛാനുസൃതമായ ശരീരത്തിൽ, നീ ചൈതന്യവും പ്രകാശവും ആയ ദേവിയാണു.
ദൃഷ്ടാപ്രതിക്രിയാ തസ്യ ക്രിയതേ യാധുനാ മയാ
മാർഗ്ഗമില്ലാത്തതിനെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ പരിഹരിക്കുന്നു.
ഗൌരീം സ്വകീയ ഏവാംഗേ ഗൂഹമാനാമിവ ഹ്രിയാ 1.3.2.21.
ഗൗരി, ലജ്ജയാൽ താന്റെ ശരീരത്തിനകത്ത് തന്നെ മറച്ചു.
അര്ഥദ്വയമിവാഹ്നായ സംനികര്ഷോപലംഭതഃ
രണ്ടർത്ഥങ്ങൾ അടുത്ത് ചേർന്നതുപോലെ അവർ ഒരുമിച്ചു.
തദ്വിചിത്രമഭൂദംഗം ശിവയോരേകതാം ഗതമ്
ശിവനും ശിവയും ഒന്നായ അത്ഭുതമായ രൂപം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അംഗാദര്ധേംദുചൂഡസ്യ വപുരര്ധേന്ദുകൂലിതമ്
ശരീരത്തിന്റെ പാതി ചന്ദ്രക്കലയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, മറ്റേ പാതി ചന്ദ്രപ്രകാശത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഏകപിംഗലസധ്രീചോ ഗാത്രമേകസ്തനം ബഭൌ
ശരീരം ഒറ്റ മഞ്ഞനിറത്തിൽ തിളങ്ങി, ഒരു മുള്ള് മാത്രം കാണപ്പെട്ടു.
അവകാശോ രുഷോ ദേവി മാ ഭൂരതഃ പരം തവ
ദേവിയേ, ഇനി നിന്നിൽ കോപത്തിന് സ്ഥാനം ഉണ്ടാകരുത്.
തദപീതസ്തനീനാമ്നാ നിവസാത്ര മമാംതികേ
എങ്കിലും, സ്തനമെന്ന പേരുള്ളവളേ, എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ താമസിക്കൂ.
ജനാഃ സര്വേ സമാരാധ്യ രമംതാം ഭോഗമോക്ഷയോഃ
എല്ലാവരും ആരാധിച്ച്, ഭോഗത്തിലും മോക്ഷത്തിലും ആനന്ദിക്കട്ടെ.
അത്രൈവ സന്നിധത്താം തു മംത്രസിദ്ധിപ്രദാ നൃണാമ്
മന്ത്രസിദ്ധി നൽകുന്ന അവൾ ഇവിടെയുണ്ടാകട്ടെ.
സര്വരോഗഹരം പുംസാമസ്തു സര്വാഘനാശനമ്
ഇത് മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ രോഗങ്ങളും ദുർഭാഗ്യങ്ങളും അകറ്റട്ടെ.