സപ്തധാതുമയീ ഭൂതതനൌ പാപാനി യാനി വൈ
ഏഴു ഘടകങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളും
പുണ്യരാശിം ച വിപുലം പുണ്യാന്ഭോഗാന്യഥേപ്സിതാന് 4.1.22.
അവൻ വലിയൊരു പുണ്യപിണ്ഡവും ആഗ്രഹിച്ച പുണ്യഫലങ്ങളും നേടുന്നു.
സ്നായാദ്യോഭിലഷന്മോക്ഷം കാമാനന്യാന്വിഹായ ച
അവിടെ കുളിച്ച് മോക്ഷം ആഗ്രഹിച്ച് മറ്റു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ
തീര്ഥരാജം പരിത്യജ്യ യോഽന്യസ്മാത്കാമമിച്ഛതി
തീർത്ഥരാജനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊന്നിൽ ആഗ്രഹം കാണുന്നവൻ
സത്യലോകേ പ്രയാഗേ ച നാംതരം വേദ്മ്യഹം ദ്വിജ
സത്യലോകത്തും പ്രയാഗത്തിലും ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു, ദ്വിജൻ.
തീര്ഥാഭിലാഷിഭിര്മര്ത്യൈസ്സേവ്യം തീര്ഥാംതരം നഹി
തീർത്ഥങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് മറ്റേതെങ്കിലും തീർത്ഥം അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല.
യഥാംതരം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ഭൂപേത്വിതരസേവകേ
എങ്ങനെ രാജാവിനും അവന്റെ മറ്റു സേവകരുമിടയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടോ, അതുപോലെയാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
യഥാകഥംചിത്തീര്ഥേഽസ്മിന്പ്രാണത്യാഗം കരോതി യഃ
ഈ തിരുത്തലിൽ ആരെങ്കിലും എങ്ങിനെയായാലും ജീവൻ വിട്ടാൽ,
യസ്യ ഭാഗ്യവതശ്ചാത്ര തിഷ്ഠംത്യസ്ഥീന്യപി ദ്വിജ
ഭാഗ്യവാനായ ഒരാൾക്ക് ഇവിടെ അവന്റെ അസ്ഥികളും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ പോലും, ദ്വിജനേ,
ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപാനാം പ്രായശ്ചിത്തം ചികീര്ഷുണാ
ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങൾക്കു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു,
കിം ബഹൂക്തേന വിപ്രേംദ്ര മഹോദയമഭീപ്സുനാ
വലിയ പുണ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനോട്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല.
പ്രയാഗതോപി തീര്ഥേശാത്സര്വേഷു ഭുവനേഷ്വപി 4.1.22.
പ്രയാഗയിൽ നിന്നോ തിരുത്തലുകളുടെ അധിപന്മാരിൽ നിന്നോ, ഏതു ലോകങ്ങളിലും വന്നാലും,
പ്രയാഗാദപി വൈ രമ്യമവിമുക്തം ന സംശയഃ
പ്രയാഗയെക്കാളും അവിമുക്തം കൂടുതൽ മനോഹരമാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അവിമുക്താന്മഹാക്ഷേത്രാദ്വിശ്വേശ സമധിഷ്ഠിതാത്
വിശ്വേശ്വരൻ സ്ഥാപിച്ച മഹാക്ഷേത്രം തന്നെയാണ് അവിമുക്തം.
അവിമുക്തമിദം ക്ഷേത്രമപി ബ്രഹ്മാംഡമധ്യഗമ്
ഈ അവിമുക്തക്ഷേത്രം ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ നടുവിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
യഥായഥാ ഹി വര്ധേത ജലമേകാര്ണവസ്യ ച
ഏകസമുദ്രത്തിലെ ജലം എങ്ങനെ ക്രമേണ വർധിക്കുമോ,
ക്ഷേത്രമേതത്ത്രിശൂലാഗ്രേ ശൂലിനസ്തിഷ്ഠതി ദ്വിജ
ഈ ക్షേത്രം ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ, ത്രിശൂലധാരിയായവൻ നിലകൊള്ളുന്നിടത്താണ്, ദ്വിജനേ.
സദാ കൃതയുഗം ചാത്ര മഹാപര്വസദാഽത്ര വൈ
ഇവിടെ എപ്പോഴും കൃതയുഗമാണ്; ഇവിടെ എപ്പോഴും മഹോത്സവം നടക്കുന്നു.
സദാ സൌമ്യായനം തത്ര സദാ തത്ര മഹോദയഃ
അവിടെ എപ്പോഴും സുഖകരമായ മാർഗ്ഗവും, എപ്പോഴും മഹാപുണ്യവും ഉണ്ട്.
യഥാഭൂമിതലേ വിപ്ര പുര്യഃ സംതി സഹസ്രശഃ
ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ ആയിരക്കണക്കിന് നഗരങ്ങൾ ഉണ്ട്, ദ്വിജനേ,
മയാ സൃഷ്ടാനി വിപ്രേംദ്ര ഭുവനാനി ചതുര്ദശ
ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, പതിനാലു ലോകങ്ങൾ.
പുരാ യമസ്തപസ്തപ്ത്വാ ബഹുകാലം സുദുഷ്കരമ് 4.1.22.
പഴയകാലത്ത് യമൻ വളരെക്കാലം ദുർലഭമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
ചരാചരസ്യ സര്വസ്യ യാനി കര്മാണി താനി വൈ
ചലനമുള്ളതും അചലമായതുമായ എല്ലായിടത്തെയും എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും,
പ്രവേശോ യമദൂതാനാം ന കദാചിദ്ദ്വിജോത്തമ
യമന്റെ ദൂതന്മാർക്ക് ഇവിടെ ഒരിക്കലും പ്രവേശനം ഇല്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
സ്വയം നിയംതാ വിശ്വേശസ്തത്ര കാശ്യാം തനുത്യജാമ്
സകലത്തിന്റെയും നാഥൻ, സ്വയം നിയന്ത്രകൻ, അവിടെ കാശിയിൽ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
തത്ര പാപം ന കര്തവ്യം ദാരുണാ രുദ്രയാതനാ
അവിടെ പാപം ചെയ്യരുത്; ഭയങ്കരമാണ് രുദ്രന്റെ ശിക്ഷകൾ.
പാപമേവ ഹി കര്തവ്യം മതിരസ്തി യദീദൃശീ
അങ്ങനെയൊരു മനസ്സുള്ളവർക്ക് പാപം മാത്രമേ ചെയ്യാൻ തോന്നൂ.
അപി കാമാതുരോ ജംതുരേകാം രക്ഷതി മാതരമ്
വാശിയിൽ ആകെയുള്ള ജീവിയും തന്റെ അമ്മയെ മാത്രം സംരക്ഷിക്കും.
പരാപവാദശീലേന പരദാരാഭിലാഷിണാ
മറ്റുള്ളവരെ അപവാദം പറയാനും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കാനും ഇഷ്ടമുള്ളവൻ,
അഭിലഷ്യംതി യേ നിത്യം ധനം ചാത്ര പ്രതിഗ്രഹൈഃ
ഇവിടെ സമ്മാനങ്ങളിലൂടെ സമ്പത്ത് എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും,