തവോപഹാരം ഭക്ത്യായ സേവതേ യജപൂരുഷ 4.1.21.
യജ്ഞപതി, ഭക്തിപൂർവ്വം നിനക്കു സമർപ്പിച്ച് സേവനം ചെയ്യുന്നവൻ—
സ ചൈവാവഭൃഥസ്നാതഃ സ ച ഗംഗാജലാപ്ലുതഃ
അവൻ യജ്ഞാന്ത്യസ്നാനം ചെയ്തവനുപോലെയും, ഗംഗാജലത്തിൽ കുളിച്ചവനുപോലെയും വിശുദ്ധനാണ്.
ശാലഗ്രാമ ശിലാ യേന പൂജിതാ തുലസീ ദലൈഃ
ശാലഗ്രാമശിലയെ തുളസിയിലയാൽ ആരാധിക്കുന്നവൻ—
ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയോ വൈശ്യഃ ശൂദ്രോ വാ യദി വേതരഃ
ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരായാലും—
ശംഖചക്രാംകിതതനുഃ ശിരസാം മംജരീധരഃ
ശംഖവും ചക്രവും അടയാളമായുള്ള ശരീരം, തലയിൽ പൂമഞ്ഞരി ധരിച്ചവൻ—
പ്രത്യഹം ദ്വാദശശിലാഃ ശാലഗ്രാമസ്യ യോഽര്ചയേത്
ദിവസേന പന്ത്രണ്ട് ശാലഗ്രാമശിലകൾ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നവൻ—
തുലസീ യസ്യ ഭവനേ പ്രത്യഹം പരിപൂജ്യതേ
തുളസി വീടുകളിൽ ദിവസേന ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ—
ഹരിനാമാക്ഷരമുഖം ഭാലേ ഗോപീമൃദാംകിതമ്
ഹരിയുടെ നാമാക്ഷരങ്ങൾ വായിൽ, കറുത്ത ഗോപികാമണ്ണിന്റെ ചോറ് നെറ്റിയിൽ ചാർത്തിയവൻ—
ഗോപീമൃത്തുലസീ ശംഖഃ ശാലഗ്രാമഃ സചക്രകഃ
ഗോപികമാർ, മണ്ണ്, തുളസിയില, ശംഖ്, ചക്രം കൂടിയ ശാലഗ്രാമശില — ഇവയൊക്കെയും.
യേ മുഹൂര്താഃ ക്ഷണാ യേ ച യാ കാഷ്ഠാ യേ നിമേഷകാഃ
എല്ലാ മുഹൂർത്തങ്ങൾ, നിമിഷങ്ങൾ, സമയത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ, കണ്ണ് പിളർക്കുന്ന നേരം —
ക്വ ദ്വയക്ഷരം ഹരേര്നാമ സ്ഫുലിംഗസദൃശം ജ്വലേത 4.1.21.
ഹരിയുടെ രണ്ട് അക്ഷരമുള്ള നാമം, തീപ്പൊരിയെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്നതെവിടെയാണ് —
ഗോവിംദ പരമാനംദം മുകുംദം മധുസൂദനമ
ഗോവിന്ദൻ, പരമാനന്ദം, മുകുന്ദൻ, മധുവിനെ സംഹരിച്ചവൻ —
ന നമാമി ന ച സ്തൌമി ന പശ്യാമീഹ ചക്ഷുഷാ
ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നില്ല, സ്തുതിക്കുന്നില്ല, കണ്ണുകൊണ്ട് ഇവിടെ കാണുന്നുമില്ല —
ജലേ സ്ഥലേ ച പാതാലേപ്യനിലേ ചാനലേഽചലേ
ജലത്തിൽ, നിലത്തും, പാതാളത്തും, വായുവിലും, അഗ്നിയിലും, പർവതങ്ങളിലും —
തൃണേസ്ത്രൈണേ ച പാഷാണേ തരുഗുല്മലതാസു ച
പുല്ലിൽ, മാൻമരങ്ങളിൽ, കല്ലുകളിൽ, വൃക്ഷങ്ങളിൽ, കാടിലും, വള്ളികളിലും —
സര്വേഷാം ഹൃദയാവാസഃ സാക്ഷാത്സാക്ഷീ ത്വമേവ ഹി
എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനും നേരിട്ട് സാക്ഷിയായവനും നീയത്രേ.
ഇത്യുക്ത്വാ വിരരാമാസൌ ശിവശര്മന്ധ്രുവസ്തദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശിവശർമൻ അപ്പോൾ മൗനത്തിലായി.
പരിജ്ഞാതോ മയാ സമ്യക്തവഹൃത്സ്ഥോ മനോരഥഃ
നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ള ആഗ്രഹം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കി.
അന്നാദ്ഭവംതി ഭൂതാനി വൃഷ്ടേരന്നസമുദ്ഭവഃ
ഭക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ഉണ്ടാകുന്നു; മഴയിൽ നിന്ന് അന്നം ജനിക്കുന്നു.
ജ്യോതിശ്ചക്രസ്യ സര്വസ്യ ഗ്രഹര്ക്ഷാദേഃ സമംതതഃ
ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും എല്ലാം ചുറ്റും പ്രകാശചക്രം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
മേഢീഭൂതസ്തു വൈ സര്വാന്വായുപാശൈര്നിയംത്രിതാന് 4.1.21.
എല്ലാവരും വായുവിന്റെ കയറുകളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട് ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുന്നു.
ആരാധ്യ ശ്രീ മഹാദേവം പുരാപദമിദം മയാ
മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഈ സ്ഥാനം ലഭിച്ചത്.
കേചിച്ചതുര്യുഗം യാവത്കേചിന്മന്വംതരം ധ്രുവ
ചിലർ നാലു യുഗം മുഴുവൻ, ചിലർ ഒരു മന്വന്തരം വരെ നിലനിൽക്കുന്നു, ധ്രുവ.
മനുനാപി ന യത്പ്രാപി കിമന്യൈര്മാനവൈര്ധ്രുവ
മനുവിനും ലഭിക്കാത്തത്, മറ്റുള്ള മനുഷ്യർക്കെന്ത് ലഭിക്കും, ധ്രുവ.
അന്യാന്വരാന്പ്രയച്ഛാമി സ്തവേനാനേന തോഷിതഃ
ഈ സ്തുതിയാൽ സന്തോഷം ലഭിച്ചിട്ടു ഞാൻ മറ്റു വരങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ഇദം സ്തോത്രവരം യസ്തു പഠിഷ്യതി സമാഹിതഃ
ആർക്കാരെങ്കിലും ഈ ഉത്തമസ്തോത്രം ഏകാഗ്രതയോടെ വായിച്ചാൽ —
ന തസ്യ സദനം ലക്ഷ്മീഃ പരിത്യക്ഷ്യത്യസംശയമ്
അവന്റെ വീടിനെ ശ്രീദേവി ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ലെന്ന് സംശയമില്ല.
ധ്രുവസ്തുതിരിയം പുണ്യാ മഹാപാതകനാശിനീ
ഈ ധ്രുവസ്തുതി പുണ്യകരവും മഹാപാപങ്ങൾ പോലും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
മഹാപുണ്യസ്യ ജനനീ മഹാസംപത്തിദായിനീ ൮൮ !। യസ്യാഽസ്തിപരമാ ഭക്തിര്മയി നിര്മലചേതസഃ
ശുദ്ധമായ മനസ്സും പരമഭക്തിയും ഉള്ളവർക്കു ഇത് വലിയ പുണ്യത്തിന്റെ മാതാവും മഹാസമ്പത്തിന്റെ ദായകയും ആകുന്നു.
സമസ്ത തീര്ഥസ്നാനേന യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ 4.1.21.
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും കുളിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ നേടുന്ന ഫലം—