യോഗേഷു വ്യതിപാതസ്ത്വം തൃണേഷു ഹി കുശോ ഭവാന് 4.1.21.
യോഗങ്ങളിൽ വ്യതിപാതം നീയാണു; പുല്ലുകളിൽ കുശപുല്ല് നീയാണു.
സര്വാസാമിഹ ബുദ്ധീനാം ധര്മബുദ്ധിര്ഭവാനജ
ഇവിടെ എല്ലാ ബുദ്ധികളിലും ധർമ്മബുദ്ധി നീയാണു, ജന്മമില്ലാത്തവനേ.
പ്രാണായാമോസി സര്വേപു സാധനേഷു ശുചിഷ്വഹോ
എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും പ്രാണായാമം നീയാണു; ശുദ്ധമായ പ്രവർത്തികളിൽ ഹോമവും നീയാണു.
മിത്രാണാം ഹി കലത്രം ത്വം ധര്മസ്ത്വം സര്വബംധുഷു
സുഹൃത്തുക്കളിൽ കല്യാണം നീയാണു; ബന്ധുക്കളിൽ ധർമ്മം നീയാണു.
ത്വമേവ മാതാ ത്വം താതസ്ത്വം സുതസ്ത്വം മഹാധനമ്
നീയാണ് അമ്മയും, നീയാണ് അച്ഛനും, നീയാണ് മകനും, നീയാണ് മഹാസമ്പത്തും.
സാ കഥാ യത്ര തേ നാമ തന്മനോ യത്ത്വദര്പിതമ്
നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ കഥ; നിനക്കു സമർപ്പിച്ച മനസ്സാണ് യഥാർത്ഥ മനസ്സ്.
തദ്ധനം ധനിനാം ശുദ്ധം യത്ത്വദര്ഥേ വ്യയീകൃതമ്
നിന്റെ പേരിൽ ചെലവഴിക്കുന്നതാണ് ധനികരുടെ ശുദ്ധമായ സമ്പത്ത്.
താവച്ച ജീവിതം ശ്രേയോ യാവത്ത്വം ഹൃദി വര്തസേ
നീ ഹൃദയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്രേയാണ് ജീവിതം ഭാഗ്യവാൻ.
മഹാപാപാനി ഗോവിംദ ബഹുജന്മാര്ജിതാന്യപി
ഗോവിന്ദാ, അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും—
അഹോ പുംസാം മഹാമോഹസ്ത്വഹോ പുംസാം പ്രമാദതാ
അയ്യോ, മനുഷ്യരെ എത്ര വലിയ മായ ചൂഷിക്കുന്നു! അയ്യോ, മനുഷ്യരുടെ അനാസക്തി എത്ര!
ഇദമേവ ഹി മാംഗല്യമിദമേവ ധനാര്ജനമ് 4.1.21.
ഇതാണു സത്യമായും ഭാഗ്യം; ഇതാണു സമ്പത്ത് നേടാനുള്ള മാർഗം.
അധോക്ഷജാത്പരോധര്മോ നാര്ഥോ നാരായണാത്പരഃ
പരമപുരുഷനോടുള്ള ധർമ്മത്തേക്കാൾ ഉയർന്നതൊന്നുമില്ല; നാരായണനേക്കാൾ വലിയ ലക്ഷ്യവും ഇല്ല.
ഇയമേവ പരാ ഹാനിരുപസര്ഗോ യമേവഹി
ഇതാണു ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം; ഇതാണു യഥാർത്ഥ ദു:ഖം.
ഹരേരാരാധനം പുംസാം കിം കിം ന കുരുതേ ബത
ഹരിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ സാധിക്കാത്തത് എന്താണു, പറയൂ?
ഹരത്യഘം ധ്വംസയതി വ്യാധീനാധീന്നിയച്ഛതി
അത് പാപം നീക്കം ചെയ്യുന്നു, ദുരിതങ്ങൾ അകറ്റുന്നു, രോഗങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
ഭഗവച്ചരണദ്വംദ്വം നിര്ദ്ദ്വംദ്വ ധ്യാനമുത്തമമ്
ഭഗവാന്റെ ഇരുകാലുകളിൽ, ഭേദഭാവം ഇല്ലാതെ, ധ്യാനം ചെയ്യുന്നതാണ് ഉത്തമമായ ധ്യാനം.
പാപിനാം യാനി പാപാനി മഹോപപദഭാംജ്യപി
പാപികൾ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും, അതിനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന വലിയ ഫലങ്ങൾ പോലും—
പ്രമാദാദപി സംസ്പൃഷ്ടോ യഥാഽനലകണോ ദഹേത്
അവയെ ഒറ്റത്തവണ സ്പർശിച്ചാലും, അഗ്നിക്കണി പോലെ അത് ദഹിപ്പിക്കും.
നിതാംതം കമലാകാംതേ ശാംതചിത്തം വിധായ യഃ
കമലയുടെ പ്രിയനായകനായ ഭഗവാനിൽ മനസ്സു പൂർണ്ണമായും ശാന്തമാക്കി ഭക്തിയോടെ ലയിക്കുന്നവൻ—
അയമേവ പരോധര്മസ്ത്വിദമേവ പരം തപഃ
ഇതാണു പരമധർമ്മം; ഇതാണു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ തപസ്സു.
തവോപഹാരം ഭക്ത്യായ സേവതേ യജപൂരുഷ 4.1.21.
യജ്ഞപതി, ഭക്തിപൂർവ്വം നിനക്കു സമർപ്പിച്ച് സേവനം ചെയ്യുന്നവൻ—
സ ചൈവാവഭൃഥസ്നാതഃ സ ച ഗംഗാജലാപ്ലുതഃ
അവൻ യജ്ഞാന്ത്യസ്നാനം ചെയ്തവനുപോലെയും, ഗംഗാജലത്തിൽ കുളിച്ചവനുപോലെയും വിശുദ്ധനാണ്.
ശാലഗ്രാമ ശിലാ യേന പൂജിതാ തുലസീ ദലൈഃ
ശാലഗ്രാമശിലയെ തുളസിയിലയാൽ ആരാധിക്കുന്നവൻ—
ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയോ വൈശ്യഃ ശൂദ്രോ വാ യദി വേതരഃ
ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരായാലും—
ശംഖചക്രാംകിതതനുഃ ശിരസാം മംജരീധരഃ
ശംഖവും ചക്രവും അടയാളമായുള്ള ശരീരം, തലയിൽ പൂമഞ്ഞരി ധരിച്ചവൻ—
പ്രത്യഹം ദ്വാദശശിലാഃ ശാലഗ്രാമസ്യ യോഽര്ചയേത്
ദിവസേന പന്ത്രണ്ട് ശാലഗ്രാമശിലകൾ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നവൻ—
തുലസീ യസ്യ ഭവനേ പ്രത്യഹം പരിപൂജ്യതേ
തുളസി വീടുകളിൽ ദിവസേന ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ—
ഹരിനാമാക്ഷരമുഖം ഭാലേ ഗോപീമൃദാംകിതമ്
ഹരിയുടെ നാമാക്ഷരങ്ങൾ വായിൽ, കറുത്ത ഗോപികാമണ്ണിന്റെ ചോറ് നെറ്റിയിൽ ചാർത്തിയവൻ—
ഗോപീമൃത്തുലസീ ശംഖഃ ശാലഗ്രാമഃ സചക്രകഃ
ഗോപികമാർ, മണ്ണ്, തുളസിയില, ശംഖ്, ചക്രം കൂടിയ ശാലഗ്രാമശില — ഇവയൊക്കെയും.
യേ മുഹൂര്താഃ ക്ഷണാ യേ ച യാ കാഷ്ഠാ യേ നിമേഷകാഃ
എല്ലാ മുഹൂർത്തങ്ങൾ, നിമിഷങ്ങൾ, സമയത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ, കണ്ണ് പിളർക്കുന്ന നേരം —