ഇദം ചരാചരം വിശ്വം യോ ബഭാര സ്വലീലയാ
ഈ ചലനസ്ഥിരമായ സകല ജഗത്തെയും തന്റെ ലീലയിൽ കൊണ്ട് ഭരിക്കുന്നവനാണ് അവൻ.
തസ്യേക്ഷണേ സമീക്ഷേതേ നാന്യദ്വിപ്ണുപദാദൃതേ
അവന്റെ ഒരു കണികണ ദർശനത്തിൽ എല്ലാം കാണപ്പെടുന്നു; അവന്റെ കമലപാദങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നുമില്ല.
നാന്യ ശബ്ദഗ്രഹൌ തസ്യ ജാതൌ ശബ്ദഗ്രഹാവപി
അവനിൽ ശബ്ദം ഗ്രഹിക്കലും അതിന്റെ ഉത്ഭവവും ഇല്ല.
ഗോവിംദചരണാര്ഥാര്ചാം തത്പ്രിയംകര്മവൈ വിനാ
ഗോവിന്ദന്റെ പാദാര്ചന പോലുള്ള അവനിഷ്ടമായ കർമ്മങ്ങൾ ഇല്ലാതെ,
നിര്ദ്വംദ്വചരണദ്വംദ്വം തന്മനോ മനുതേ ഹരേഃ
ഹരിയുടെ പാദദ്വന്ദത്തിൽ എല്ലാ ദ്വന്ദങ്ങളും വിട്ട് മനസ്സ് ലയിക്കുന്നു.
ചരണൌ വിഷ്ണുശരണൌ ഹിത്വാ നാരായണാംഗണമ്
മറ്റെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് നാരായണന്റെ ആശ്രയമായ വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ അഭയം തേടുന്നു.
വാണീപ്രമാണീ ക്രിയതേ ഗോവിംദഗുണവര്ണനേ
ഗോവിന്ദന്റെ ഗുണങ്ങൾ വണങ്ങുമ്പോൾ വാക്ക് പ്രാമാണികമാകുന്നു.
നിതാംതകമലാകാംത നാമധേയസുധാരസമ്
കമലയുടെ പ്രിയനെന്ന നാമത്തിന്റെ അമൃതം അത്യന്തം മധുരമാണ്.
ശ്രീമുകുംദ പദദ്വംദ്വ പദ്മാമോദപ്രമോദിതമ്
ശ്രീമുകുന്ദന്റെ പാദദ്വന്ദം കമലത്തിന്റെ സുഗന്ധത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
ത്വഗിംദ്രിയം മധുരിപോഃ പരിസ്പൃശ്യ പദദ്വയമ് 4.1.20.
മധുവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ പാദദ്വന്ദം സ്പർശേന്ദ്രിയം കൊണ്ട് സ്പർശിക്കുമ്പോൾ,
ശബ്ദാദിവിഷയാധാരം സാരം ദാമോദരം പരമ്
ശബ്ദാദിവിഷയങ്ങൾക്കു അടിസ്ഥാനവും സാരവും പരമനായ ദാമോദരനാണ്.
ലുപ്താനി സര്വതേജാംസി തത്തപസ്തപനോദയേ
അവന്റെ തപസ്സിന്റെ പ്രകാശം ഉദയിക്കുമ്പോൾ മറ്റെല്ലാ ശക്തികളും അപ്രഭയാകും.
ഇംദ്ര ചംദ്രാഗ്നി വരുണ സമീരണ ധനാധിപാഃ
ഇന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി, വരുണൻ, വായു, ധനാധിപൻ,
വൈമാനികാസ്തഥാഽന്യേപി വസുമുഖ്യാ ദിവൌകസഃ
വിമാനങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവതകളും, സ്വർഗ്ഗവാസികളിൽ പ്രധാനമായ വസുക്കളും,
യത്ര യത്ര ധ്രുവഃ പാദം മിനോതി പൃഥിവീതലേ
ഏതു സ്ഥലത്താണെങ്കിലും, ആ അചഞ്ചലനായവൻ തന്റെ കാൽ ഭൂമിയിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ,
അഹോ തദംഗസംഗീനി ത്യക്ത്വാ ജാഡ്യം ജലാന്യപി
അവന്റെ ശരീരത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നവർ, മന്ദത്വം ഉപേക്ഷിച്ച്, വെള്ളംപോലും,
യാവംതി വിഷ്വക്തേജാംസി സിദ്ധരൂപഗുണാനി ച
എത്രയോ പ്രകാശമുള്ള ശക്തികളും, സിദ്ധരായ ഗുണങ്ങളും,
അഹോ നിജഗുണസ്പര്ശഃ സതതം മാതരിശ്വനാ
അവന്റെ സ്വന്തം ഗുണങ്ങളുടെ സ്പർശം എപ്പോഴും വായുവിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്നു,
വ്യോമ്നാപി ശബ്ദഗുണിനാ ധ്രുവാരാധനബുദ്ധിനാ
ശബ്ദഗുണമുള്ള ആകാശത്തിലൂടെയും, ധ്രുവനെ ആരാധിക്കുന്ന മനസ്സോടെ,
ആരാധിതോഽനുദിവസം സഭൂതൈരപി പംചഭിഃ 4.1.20.
ഉണ്ടായ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളാലും, അവൻ ഓരോ ദിവസവും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
കൌസ്തുഭോദ്ഭാസിതഹൃദഃ പീതകൌശേയവാസസഃ
കൗസ്തുഭം കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്ന ഹൃദയവും, മഞ്ഞ് പീതാംബരം ധരിച്ചവനും,
മരുത്വതാതിമഹതീ ചിംതാഽപ്താ തത്തപോഭയാത്
വായുദേവനിൽ നിന്നു, വലിയൊരു ചിന്ത ആ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായി,
സമര്ഥസ്ത്വപ്സരോവര്ഗോ നിയംതും യമിനാം യമാന്
സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ, അപ്സരസുകളുടെ സംഘം കഴിവുള്ളവരാണ്,
തപസ്വിനാം തപോ ഹംതും ദ്വൌ മത്സാഹായ്യകാരിണൌ
തപസ്സുകാരുടെ തപസ്സ് നശിപ്പിക്കാൻ, രണ്ട് പേർ എനിക്ക് സഹായകരരാകും,
ഏക ഏവ കിലോപായോ ബാലേ മേ പ്രഭവിഷ്യതി
ഈ ബാലന് വേണ്ടി ഒരൊറ്റ മാർഗം മാത്രമേ ഫലപ്രദമാവുകയുള്ളൂ.
ബാലത്വാദ്ഭീഷിതോ ഭൂതൈസ്തപസ്ത്യക്ഷ്യത്യസൌ ധ്രുവമ്
ബാല്യകാലം കൊണ്ടു, ഭൂതങ്ങളെ ഭയന്ന്, അവൻ തീർച്ചയായും തപസ്സ് ഉപേക്ഷിക്കും.
ഭല്ലൂകാകാരസര്വാംഗ ഉഷ്ട്രലംബശിരോധരഃ
കരടിയുടെ രൂപം മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും, ഒട്ടകത്തിന്റെ തല താഴ്ത്തിയ നിലയിൽ,
തം വ്യാഘ്രവദനഃ കശ്ചിദ്വ്യാദായ വികടാനനമ്
ആർക്കോ കടുവയുടെ മുഖം, ഭയാനകമായ വായ തുറന്ന്,
രയാത്തു മാംസകം ഭുംജന്കശ്ചിദ്വികടദംഷ്ട്രകഃ
മറ്റൊരാൾ, ഭയങ്കരമായ പല്ലുകളോടെ, ശരീരത്തിൽ നിന്നു മാംസം തിന്നുന്നു,
അതിതീക്ഷ്ണൈര്വിഷാണാഗ്രൈസ്തടാനുച്ചാന്വിദാരയന് 4.1.20.
വളരെ മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുകളുടെ അഗ്രം കൊണ്ട് അവന്റെ അവയവങ്ങൾ പൊട്ടിച്ച് ഉയർത്തുന്നു,