ഏകേന സാരഥിം രഥ്യാനഷ്ടഭിഃ കാര്മുകം ത്രിഭിഃ
ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് സാരഥിയെ, എട്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ട് രഥത്തെ, മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വില്ലിനെ ദൈത്യൻ അടി നൽകി.
പദാതിരഥ ദൈത്യേംദ്രഃ ശതഘ്നീം ജ്വലദാകൃതിമ്
പടയിലും രഥത്തിലും ദൈത്യാധിപൻ നൂറു പാളികളുള്ള ജ്വലിക്കുന്ന ആയുധം കൈവശം എടുത്തു.
ഹാഹാകുര്വസ്തു ദേവേഷു വിദ്രാണേ മാതൃമംഡലേ 1.3.2.19.
ദേവന്മാർ ഭയത്തോടെ നിലവിളിച്ചു, മാതൃമണ്ഡലവും ഭയപ്പെട്ടു.
കൃപാണമംകുശം പാശം ഭുശുംഡീം കരവാലികാമ്
വാൾ, ആനക്കൊമ്പ്, കയറു, ദണ്ഡം, ആയുധങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടം—
പരശ്വധം ഭിംഡിപാലം പട്ടിശം ലഗുഡം ച സഃ
കുതാരം, ദണ്ഡം, കുന്തം, ഗദ—ഇവയെല്ലാം ദൈത്യൻ എടുത്തു.
ആപതംത്യേവ ശസ്ത്രാണി ക്ഷിപ്താന്യാദായ വൈരിണാമ്
ശത്രുക്കൾ എറിയുന്ന ആയുധങ്ങൾ അവളെ향െ ഓടിയെത്തുമ്പോൾ അവൾ അവയെ പിടിച്ചു.
ദുര്ഗോപവാഹ്യഃ സിംഹോഽപി ലാംഗൂലാഗ്രേണ മുദ്രിതമ്
ദുർഗ്ഗയുടെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന സിംഹത്തെയും അവളുടെ വാലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തി.
ക്ഷണം സിംഹഃ ക്ഷണം ക്രോഡഃ ക്ഷണം വ്യാഘ്രഃ ക്ഷണം ഗജഃ
ഒരു നിമിഷം സിംഹം, മറ്റൊരു നിമിഷം പന്നി, പിന്നെ ഒരു നിമിഷം കടുവ, പിന്നെ ഒരുപാട് നിമിഷം ആനയായി മാറി.
മഹിഷോഽഥ വിഷാണാഭ്യാം തീക്ഷ്ണാഭ്യാമത്യമര്ഷിതഃ
പിന്നീട്, കൂരമായ കൊമ്പുകളുള്ള മഹിഷനായി, അത്യന്തം കോപത്തോടെ മാറി.
ക്ഷണം ഗഗനമധ്യസ്ഥഃ ക്ഷണം പ്രാപ്തോ മഹീതലേ
ഒരു നിമിഷം ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ, മറ്റൊരു നിമിഷം ഭൂമിയിൽ എത്തി.
പ്രാര്ഥിതാ മാതൃചക്രേണ ദുര്ഗാ മഹിഷദാനവമ്
മാതാക്കളുടേയും പ്രാർത്ഥന കേട്ട് ദുർഗ്ഗ മഹിഷാസുരനെ ആക്രമിച്ചു.
മുക്തഘര്ഘരനിര്ഘോഷോ യാവത്പതതി ദാനവഃ
അസുരൻ വീഴുമ്പോൾ വലിയ ഒരു ഗർജ്ജനശബ്ദം പുറത്ത് വന്നു.
കംഠപീഡനതോ യാതജീവിതസ്യാമരദ്രുഹഃ 1.3.2.19.
കണ്ഠം ഞെരിച്ച് അമരന്മാരുടെ ശത്രു ജീവൻ വിട്ടു.
ഇതി ദുര്ഗയാ സമിതി കാസരാസുരേ ദലിതേ സമസ്തഭുവനൈകകംടകേ
ഇങ്ങനെ, ദുർഗ്ഗ കാശരാസുരനെ, ലോകങ്ങളിലെ ഏക ശല്യം ആയവനെ, സംഹരിച്ചു.
അഹോ ദുരിതഹാരിണ്യാ ദുര്ഗായാശ്ച പരാക്രമഃ
അയ്യോ, ദുർഗ്ഗയുടെ വീര്യം എത്ര അത്ഭുതകരമാണ്! അവൾ ദു:ഖങ്ങൾ നീക്കുന്നവളാണ്.
ഏവം തയാ ഭദ്രകാല്യാ നിഹതേ മഹിഷാസുരേ
ഇങ്ങനെ ഭദ്രകാളി മഹിഷാസുരനെ കൊല്ലുമ്പോൾ,
നനാമ ഗൌരീമന്യേന പാണിനാ ഖങ്ഗധാരിണാ
ഗൗരി, മറ്റൊരു കൈയിൽ വാൾ പിടിച്ച്, നമസ്കരിച്ചു.
അഥ ഹര്ഷേണ നൃത്യംതീം താമാലോക്യ ദയാര്ദ്രയാ
പിന്നീട്, സന്തോഷത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ദുർഗ്ഗയെ കണ്ട്, കരുണയോടെ,
ത്വയാതിദുഷ്കരം കര്മ നിര്മിതം വിംധ്യവാസിനി
വിന്ദ്യപർവതത്തിൽ വസിക്കുന്നവളേ, നീ വളരെ പ്രയാസമുള്ള ഒരു കാര്യം ചെയ്തു.
അഥൈതന്മാഹിഷം ശീര്ഷമപവിത്ര ഭയംകരമ്
ഇപ്പോൾ, ഈ മഹിഷന്റെ അശുദ്ധവും ഭയങ്കരവുമായ തല നീക്കിക്കൊൾക.
ഇതി ഗൌര്യോദിതാ ദുര്ഗാ ജുഗുപ്സാകുലമാനസാ
ഗൗരിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുർഗ്ഗയുടെ മനസിൽ വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞു.
തീര്ഥമുത്പാദ്യതാം ദേവി നവം പാപവിനാശനമ്
ദേവിയേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന പുതിയ ഒരു തീർത്ഥം സൃഷ്ടിക്കണം.
ഇതീരിതാ ഗൌതമേന ദുര്ഗാ ദുരിതശംകിനീ
ഗൗതമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദുർഗ്ഗ ദു:ഖം ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ഭയപ്പെട്ടു.
പാതാലാവധി നിര്ഭിന്നാത്പാഷാണതലതസ്തതഃ 1.3.2.20.
അപ്പോൾ, പാറയുടെ മേൽതലത്തിൽ നിന്ന് പാതാളം വരെ പൊട്ടി.
മമജ്ജ സാപി ഗംഭീരേ തസ്മിന്നംഭസി പാവനേ
അവളും ആ ആഴത്തിലുള്ള വിശുദ്ധമായ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി.
താവന്മഹിഷകംഠസ്ഥം ലിംഗം തദ്ഗലിതം തലേ
അപ്പോൾ മഹിഷന്റെ കഴുത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ലിംഗം നിലത്തേക്ക് വീണു.
ഉന്മമജ്ജ തതോ ദുര്ഗാ തീര്ഥാംഭോധൂതകല്മഷാ
ശുദ്ധമായ തീർത്ഥജലത്തിൽ പാപങ്ങൾ കഴുകി ദുർഗ്ഗാ പുറത്തു വന്നു.
കൃതപ്രദക്ഷിണാ നത്വാ പാപനാശനമീശ്വരമ്
അവൾ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈശ്വരനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു നമസ്കരിച്ചു.
ഏവം പ്രത്യക്ഷനിരതപാപാം താം വീക്ഷ്യ പാര്വതീ
അങ്ങനെ അവളെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതയാകുന്നത് പാർവതി നേരിട്ട് കണ്ടു.
മഹിഷാസുരസംഹാരേംഽജസാ സ്വനുമതിഃ കൃതാ
മഹിഷാസുരനെ വധിക്കാൻ വൈകാതെ അനുമതി നൽകി.