തേന ബ്രഹ്മശിരോനാമ പരമാസ്ത്രം മഹാത്മനാ
അവൻ, മഹാത്മാവായവൻ, ബ്രഹ്മശിരസ് എന്ന പരമായായ ആയുധം ഉപയോഗിച്ചു.
തയോസ്തദ്യുദ്ധമഭവദ്ഘോരം വൈ താരകാമയമ്
അവർക്കിടയിൽ, താരയെ നേടാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
നിവാര്യ രുദ്രം സമരാത്സംവര്താനലവര്ചസമ് 4.1.15.
സംഹാരാഗ്നിപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള രുദ്രനെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
അഥാംതര്ഗര്ഭമാലോക്യ താരാം പ്രാഹ ബൃഹസ്പതിഃ
അപ്പോൾ താരയുടെ ഗർഭം കാണുമ്പോൾ ബൃഹസ്പതി അവളോട് പറഞ്ഞു.
ഇഷീകാസ്തംബമാസാദ്യ ഗര്ഭം സാ ചോത്സസര്ജ ഹ
ഇഷികാസ്തംഭം സമീപിച്ചപ്പോൾ, അവൾ ഗർഭം പുറത്തുവിട്ടു.
തതഃ സംശയമാപന്നാസ്താരാമൂചുഃ സുരോത്തമാഃ
അപ്പോൾ സംശയത്തോടെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ താരയോട് ചോദിച്ചു.
പൃച്ഛമാനാ യദാ ദേവൈ ര്നാഹ താരാഽതിസത്രപാ
ദേവന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, താര വളരെ ഭയപ്പെട്ട് ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
തം നിവാര്യ തദാ ബ്രഹ്മാ താരാം പപ്രച്ഛ സംശയമ്
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ തടഞ്ഞ് താരയോട് സംശയം ചോദിച്ചു.
തദാ സ മൂര്ധ്ന്യുപാഘ്രായ രാജാ ഗര്ഭം പ്രജാപതിഃ
അപ്പോൾ രാജാവായ പ്രജാപതി ആ കുഞ്ഞിന്റെ തലയിൽ നക്കിയുമണഞ്ഞു.
തതശ്ച സര്വദേവേഭ്യസ്തേജോരൂപബലാധികഃ
അതിനുശേഷം, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും അവൻ രൂപത്തിലും ശക്തിയിലും പ്രകാശത്തിലും ഉത്തമനായി.
ജഗാമ കാശീം നിര്വാണരാശിം വിശ്വേശപാലിതാമ്
അവൻ മോക്ഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ, വിശ്വേശ്വരൻ കാത്തിരിക്കുന്ന കാശിയിലേക്ക് പോയി.
തപശ്ചചാര ചാത്യുഗ്രമുഗ്രം സംശീലയന്ഹൃദി
അവൻ അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു, ഹൃദയത്തിൽ ആഴമായി ധ്യാനിച്ചു.
തതോ വിശ്വപതിഃ ശ്രീമാന്വിശ്വേശോ വിശ്വഭാവനഃ 4.1.15.
അതിനുശേഷം, മഹത്വമുള്ള വിശ്വപതി, വിശ്വേശ്വരൻ, സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഉവാച ച പ്രസന്നാത്മാ ജ്യോതീരൂപോ മഹേശ്വരഃ
പ്രസന്നമായ മനസ്സോടെ, പ്രകാശമുള്ള രൂപത്തിൽ മഹേശ്വരൻ സംസാരിച്ചു.
തവാനേനാതി തപസാ ലിംഗസംശീലനേന ച
നിന്റെ ഈ കഠിനമായ തപസ്സിനാലും ലിംഗധ്യാനത്താലുമാണ് ഇത് സാധിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചഃ സോഥ മേഘഗംഭീര നിഃസ്വനമ്
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഇടിമുഴക്കത്തോളം ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തോടെ,
ഉന്മീല്യലോചനേ യാവത്പുരഃ പശ്യതി ബാലകഃ
കുഞ്ഞ് കണ്ണുകൾ തുറന്ന ഉടനെ മുന്നോട്ട് നോക്കി.
ബുധ ഉവാച നമഃ പൂതാത്മനേ തുഭ്യം ജ്യോതീരൂപ നമോസ്തു തേ
ബുധൻ പറഞ്ഞു: ശുദ്ധാത്മാവേ, നിനക്കു വന്ദനം. പ്രകാശസ്വരൂപനേ, നിനക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമഃ സര്വാര്തി നാശായ പ്രണതാനാം ശിവാത്മനേ
എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നവനേ, അഭയം തേടുന്നവർക്കു ശുഭമായ ആത്മാവേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
കൃപാലവേ നമസ്തുഭ്യം ഭക്തിഗമ്യായ തേ നമഃ
ദയാലുവേ, നിനക്കു വന്ദനം. ഭക്തിയിലൂടെ പ്രാപ്യനാവുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
ശംഭോ ശിവശിവാകാംത ശാംതശ്രീ കംഠശൂലഭൃത്
ശംഭുവേ, ശിവന്റെ പ്രിയനേ, ശാന്തനും മഹിമയുള്ളവനുമായ കണ്ഠത്തിൽ ത്രിശൂലം ധരിക്കുന്നവനേ,
പിനാകപാണേ ഗിരിശ ശിതികംഠ സദാശിവ
പിണാകം കൈവശമുള്ളവനേ, പർവ്വതങ്ങളുടെ ഇശ്വരനേ, നീലകണ്ഠനേ, എപ്പോഴും ശുഭമായവനേ,
സ്തുതികര്തും ന ജാനാമി സ്തുതിപ്രിയ മഹേശ്വര 4.1.15.
എനിക്ക് നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ അറിയില്ല, സ്തുതിപ്രിയനായ മഹേശ്വരനേ.
അയമേവ വരോ നാഥ പ്രസന്നോസി യദീശ്വര
നാഥാ, ഈ ഒരു വരമേ എനിക്ക് മതിയാകട്ടെ — നീ സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതാണു.
തതഃ പ്രാഹ മഹേശാനസ്തത്സ്തുത്യാ പരിതോഷിതഃ
അപ്പോൾ ആ സ്തുതിയിൽ സന്തോഷിച്ച മഹേശാനൻ പറഞ്ഞു.
നക്ഷത്രലോകാദുപരി തവ ലോകോ ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ ലോകം നക്ഷത്രലോകത്തിന് മുകളിൽ ആയിരിക്കും.
ത്വയേദം സ്ഥാപിതം ലിംഗം സര്വേഷാം ബുദ്ധിദായകമ്
നീ സ്ഥാപിച്ച ഈ ലിംഗം എല്ലാവർക്കും ജ്ഞാനം നൽകുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ ഭഗവാഞ്ഛംഭുസ്തത്രൈവാംതരധീയത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഭഗവാൻ ശംഭു അവിടത്തുവെച്ച് അദൃശ്യനായി.
ഗണാവൂചതുഃ കാശ്യാം ബുധേശ്വരസമര്ചനലബ്ധബുദ്ധിഃ സംസാരസിംധുമധിഗമ്യ നരോ ഹ്യഗാധമ്
ഗണങ്ങൾ പറഞ്ഞു: കാശിയിൽ ബുധേശ്വരനെ ആരാധിച്ച് ജ്ഞാനം ലഭിച്ചവൻ, എത്രയെങ്കിലും താഴ്ന്നവനായാലും, സംസാരസമുദ്രം കടക്കുന്നു.
ചംദ്രേശ്വരാത്പൂര്വഭാഗേ ദൃഷ്ട്വാ ലിംഗം ബുധേശ്വരമ്
ചന്ദ്രേശ്വരനു കിഴക്കുഭാഗത്ത് ബുധേശ്വരലിംഗം കണ്ടാൽ—