മ്ലേച്ഛാ അപി സുതീര്ഥേഷു യേ മൃതാനാത്മഘാതകാഃ
നല്ല തീര്ത്ഥങ്ങളില് മരിക്കുന്ന മ്ലേഛരും, ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവരും,
അംധം തമോ വിശേയുസ്തേ യേ ചൈവാത്മഹനോ ജനാഃ
അവര് അന്ധകാരത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു; ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവര്ക്കും അതുപോലെയാണ്.
ആത്മഘാതോ ന കര്തവ്യസ്തസ്മാത്ക്വാപി വിപശ്ചിതാ
അതിനാൽ, ഒരു ജ്ഞാനിയ്ക്ക് എവിടെയും സ്വയം ജീവഹത്യ ചെയ്യാൻ പാടില്ല.
യഥേഷ്ടമരണം കേചിദാഹുസ്തത്ത്വാവബോധകാഃ
ചിലർ സത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കിയവർ, ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം മരിക്കാമെന്ന് പറയുന്നു.
അംത്യജാ അപി യേ കേചിദ്ദയാധര്മാനുസാരിണഃ
ഏതെങ്കിലും അന്ത്യജന്മാരായിരുന്നാലും, അവർ ദയയും ധർമ്മവും പിന്തുടർന്നാൽ—
പല്ലീപതിരഭൂദുഗ്രഃ പിംഗാക്ഷ ഇതി വിശ്രുതഃ
ഒരു ഗ്രാമാധിപൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഉഗ്രനും പിംഗാക്ഷൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനുമായിരുന്നു.
ഘാതയേദ്ദൂരസംസ്ഥോപി യഃ പാംഥപരിപംഥിനഃ
അവൻ ദൂരെയായിരുന്ന യാത്രക്കാരെയും വഴിപ്പോക്കരെയും കൊല്ലാൻ ഉത്തരവിടുമായിരുന്നു.
ജീവേന്മൃഗയു ധര്മേണ തത്രാപി കരുണാപരഃ
അവൻ വേട്ടയാടിയാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്, എന്നാൽ ധർമ്മം പാലിച്ചും പ്രത്യേകമായ ദയയും കാണിച്ചുമായിരുന്നു.
ന തോയഗൃധ്നൂന്ന ശിശൂന്നാംതര്വര്ത്നിത്വലക്ഷണാന് 4.1.12.
അവൻ വെള്ളത്തിനും, കുട്ടികൾക്കും, അകത്തുള്ള വിളക്കുപോലെയുള്ളവർക്കും മോഹം കാണിച്ചില്ല.
ശ്രമാതുരേഭ്യഃ പാംഥേഭ്യഃ സ വിശ്രാമം പ്രയച്ഛതി
കഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രക്കാർക്ക് അവൻ വിശ്രമം നൽകുമായിരുന്നു.
മൃഗത്ത്വചോതിമൃദുലാ വിവസ്ത്രേഭ്യാതിസര്ജതി
വസ്ത്രമില്ലാത്തവർക്കു അവൻ ഏറ്റവും മൃദുവായ മൃഗത്വക്ക് വസ്ത്രമായി കൊടുക്കുമായിരുന്നു.
ന ജിഘൃക്ഷതി തേഭ്യോര്ഥമഭയം ചേതി യച്ഛതി
അവരിൽ നിന്ന് ധനം എടുക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചില്ല, അവർക്കു ഭയം ഇല്ലാതിരിക്കാൻ ഉറപ്പു നൽകി.
നിത്യം കാര്പടികാന്സര്വാന് സ പുത്രേണ പ്രപശ്യതി
അവൻ തന്റെ മകനോടൊപ്പം എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ഭിക്ഷുക്കളെയും ശ്രദ്ധിച്ചുപോരുന്നു.
ഇതി തിഷ്ഠതി പിംഗാക്ഷേ സാടവീ നഗരായിതാ
ഇങ്ങനെ പിംഗാക്ഷൻ കാടിനെ ഒരു നഗരമാക്കി മാറ്റി അവിടെ തുടരുകയായിരുന്നു.
കദാചിത്തത്പിതൃവ്യേണ സമീപ ഗ്രാമവാസിനാ
ഒരു ദിവസം അവന്റെ പിതാവിന്റെ സഹോദരൻ, ഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചവൻ, അടുത്തെത്തി.
ലുബ്ധകസ്തദ്ധനേ ലുബ്ധഃ ക്ഷുദ്രസ്തന്നിധനോദ്യതഃ
അവിടെ ഒരു വേട്ടക്കാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ആധനം കിട്ടാൻ അത്യന്തം മോഹിയായും, കൊല ചെയ്യാൻ തയ്യാറായും.
തദാ യുപ്യസ്യശേഷേണ പിംഗാക്ഷോ മൃഗയാം ഗതഃ
അപ്പോൾ പിംഗാക്ഷൻ യാഗശേഷിച്ച യൂപത്തിന്റെ ഭാഗം എടുത്ത് വേട്ടയാടാൻ പോയി.
പരപ്രാണദ്രുഹാം പുംസാം ന സിദ്ധ്യേയുര്മനോരഥാഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനെ ഹാനിപ്പെടുത്തുന്നവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഫലിക്കില്ല.
ന ചിംതയേദനിഷ്ടാനി തസ്മാത്കൃഷ്ടിഃ കദാചന 4.1.12.
അതിനാൽ, ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കരുത്; അതുകൊണ്ട് കൃഷി ചെയ്യരുത്.
തസ്മാദാത്മസുഖംപ്രേപ്സു രിഷ്ടാനിഷ്ടം ന ചിംതയേത്
അതിനാൽ, സ്വന്തം സന്തോഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നല്ലതോ ചീത്തയോ ചിന്തിക്കരുത്.
വ്യുഷ്ടായാമഥയാമിന്യാമഭൂത്കോലാഹലോ മഹാന്
രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വലിയ ഒരു കലഹം ഉണ്ടായി.
മാ മാരയധ്വം ത്രായധ്വം ഭടാഃ കാര്പടികാ വയമ്
"ഞങ്ങളെ കൊല്ലരുത്, രക്ഷിക്കൂ, ഭടന്മാരേ! ഞങ്ങൾ ഭിക്ഷാടകർ ആണ്."
വയം പാംഥാ അനാഥാഃ സ്മോ വിശ്വനാഥപരായണാഃ
ഞങ്ങൾ യാത്രക്കാരാണ്, ആരും ഇല്ലാത്തവർ, വിശ്വനാഥനിൽ ഭക്തിയുള്ളവർ.
വയം പിംഗാക്ഷവിശ്വാസാദസ്മിന്മാര്ഗേഽകുതോഭയാഃ
പിംഗാക്ഷനിൽ വിശ്വാസം വെച്ചുകൊണ്ട്, ഈ വഴിയിൽ ഞങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ നടക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാഽഥ പിംഗാക്ഷോ ഭടഃ കാര്പടികേരിതമ
ഇങ്ങനെ ഭിക്ഷാടകർ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ, പിംഗാക്ഷൻ എന്ന ഭടൻ—
തത്കര്മസൂത്രൈരാകൃഷ്ടോ ഭില്ലഃകാര്പടികപ്രിയഃ
ഭിക്ഷാടകർക്ക് പ്രിയനായ ഭില്ലൻ, തന്റെ കര്ത്തവ്യത്തിന്റെ കയറിൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു.
കോയംകോയം ദുരാചാരഃ പിംഗാക്ഷേ മയി ജീവതി
"ഞാൻ പിംഗാക്ഷൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഈ ദുഷ്ടൻ ആരാണ്?"
ഇതി തദ്വാക്യമാകര്ണ്യ താരാക്ഷസ്തത്പിതൃവ്യകഃ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ അമ്മാവനായ താരാക്ഷൻ—
കുലധര്മം വ്യപാസ്യൈഷ വര്തതേ കുലപാംസനഃ 4.1.12.
കുടുംബധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഈയാൾ കുടുംബത്തിന് അപമാനമായി പെരുമാറുന്നു.
വിചാര്യേതി സ ദുഷ്ടാത്മാ ഭൃത്യാനാജ്ഞാപയത്ക്രുധാ
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച ദുഷ്ടഹൃദയൻ, കോപത്തോടെ തന്റെ സേവകരോട് കല്പിച്ചു.