മൃത്യുംജയം സമാരാധ്യ സര്വജ്ഞം സര്വദം സതാമ്
മരണത്തെ ജയിച്ചവനെയും, എല്ലാം അറിയുന്നവനെയും, സദ്ഗുണമുള്ളവർക്കെല്ലാം ദാനം ചെയ്യുന്നവനെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ—
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ജരിതൌ ദ്വിജദംപതീ 4.1.11.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പ്രായമായ ബ്രാഹ്മണ ദമ്പതികൾ—
അംധകം യസ്ത്രിശൂലാഗ്രപ്രോതം വര്ഷായുതം പുരാ 4.1.11.
ആന്ധകനെ ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പത്ത് ആയിരം വർഷം കുത്തിയവൻ—
തത്ര സ്നാത്വാ വിധാനേന ദൃഷ്ട്വാ വിശ്വേശ്വരം വിഭുമ്
അവിടെ വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്ത്, വിശ്വേശ്വരനെയും മഹത്വവാനായവനെയും കണ്ടു.
ആലോക്യാലോക്യ തല്ലിംഗം തുതോഷ ഹൃദയേ ബഹു 4.1.11.
ആ ലിംഗത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
വിശ്വേഷാം വിശ്വബീജാനാം കര്മാഖ്യാനാം ലയോ യതഃ 4.1.11.
സകല കര്മങ്ങളുടെയും, ലോകത്തിലെ വിത്തുകളുടെയും പേരുകളുടെയും ലയനം അതില്നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഉവാച മധുരം ധീരഃ കീരവന്മധുരാക്ഷരമ് 4.1.11.
ധീരനായവന് മധുരമായ, പാട്ടുപോലെയുള്ള മധുരാക്ഷരങ്ങളില് സംസാരിച്ചു.
പരിജ്ഞായ മഹാദേവം ഗുരുവാക്യത ആഗമാത് 4.1.11.
ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകളും ആചാരപരമ്പരയും കേട്ട് മഹാദേവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
തതഃ കാശീം പുനഃ പ്രാപ്യ കല്പാംതേ മോക്ഷമാപ്നുയാത് 4.1.11.
ശേഷം വീണ്ടും കാശിയില് എത്തുമ്പോള്, കാലാവസാനത്ത് മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ഗണാവൂചതുഃ ഇത്ഥമഗ്നിസ്വരൂപം തേ ശിവശര്മന്പ്രവര്ണിതമ്
ഗണങ്ങള് പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ അഗ്നിസ്വരൂപം ശിവശര്മന് നിന്നോട് വിശദീകരിച്ചു.
ശിവശര്മോവാച പുരുഷോത്തമപാദാബ്ജപരാഗോദ്ധൂസരാലകൌ
ശിവശര്മന് പറഞ്ഞു: പരമപുരുഷന്റെ പാദകമലത്തിലെ പൊടിപടര്ന്ന പൂമ്പൊടി അവരുടെ മുടിയില് പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഗണാവൂചതുഃ ദിക്പതേര്നിര്ഋതസ്യാസൌ പുണ്യാപുണ്യജനോഷിതാ
ഗണങ്ങള് പറഞ്ഞു: ദിശാപാലനായ നിരൃതിയുടെ ദേശം, പുണ്യവും പാപവും ഉള്ളവര് ഇവിടെ വസിക്കുന്നു.
രാക്ഷസാനിവസംത്യസ്യാമപരദ്രോഹിണഃ സദാ
ഇവിടെ എപ്പോഴും രാക്ഷസരും മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കുന്നവരും താമസിക്കുന്നു.
സ്മൃത്യുക്തശ്രുതിവര്ത്മാനോ ജാതവര്ണാവരേഷ്വപി
സ്മൃതി, ശ്രുതി എന്നിവയില് പറയുന്ന വഴി പിന്തുടരുന്നവര് താഴ്ന്ന ജാതിയില് ജനിച്ചാലും,
പരദാര പരദ്രവ്യ പരദ്രോഹപരാങ്മുഖാഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയില് നിന്നും സമ്പത്തില് നിന്നും ദ്രോഹത്തില് നിന്നും വിട്ടുനില്ക്കുന്നവര്,
ദ്വിജാതിഭക്ത്യുത്പന്നാര്ഥൈരാത്മാനം പോഷയംതി യേ
ദ്വിജന്മാരോടുള്ള ഭക്തിയിലൂടെ ലഭിച്ച സമ്പത്ത് കൊണ്ട് സ്വയം പോഷിപ്പിക്കുന്നവര്,
ആഹൂതാ വസ്ത്രവദനാ വദംതി ദ്വിജസംനിധൌ
ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള സ്ത്രീകള് വിളിക്കുമ്പോള് ദ്വിജന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തില് സംസാരിക്കുന്നു.
തീര്ഥസ്നാനപരാനിത്യം നിത്യം ദേവപരായണാഃ
തീർത്ഥസ്നാനത്തിൽ എപ്പോഴും താല്പര്യമുള്ളവരും ദൈവഭക്തിയിൽ സ്ഥിരമായവരുമാണ് ഇവര്.
ദമ ദാന ദയാ ക്ഷാംതി ശൌചേംദ്രിയ വിനിഗ്രഹാഃ
സ്വയംനിയന്ത്രണം, ദാനം, കരുണ, ക്ഷമ, ശുദ്ധി, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം —
ആവശ്യേഷു സദോദ്യുക്താ യേ ജാതാ യത്രകുത്രചിത് 4.1.12.
ഇവയില് എപ്പോഴും താല്പര്യമുള്ളവര് എവിടെയുണ്ടായാലും,
മ്ലേച്ഛാ അപി സുതീര്ഥേഷു യേ മൃതാനാത്മഘാതകാഃ
നല്ല തീര്ത്ഥങ്ങളില് മരിക്കുന്ന മ്ലേഛരും, ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവരും,
അംധം തമോ വിശേയുസ്തേ യേ ചൈവാത്മഹനോ ജനാഃ
അവര് അന്ധകാരത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു; ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവര്ക്കും അതുപോലെയാണ്.
ആത്മഘാതോ ന കര്തവ്യസ്തസ്മാത്ക്വാപി വിപശ്ചിതാ
അതിനാൽ, ഒരു ജ്ഞാനിയ്ക്ക് എവിടെയും സ്വയം ജീവഹത്യ ചെയ്യാൻ പാടില്ല.
യഥേഷ്ടമരണം കേചിദാഹുസ്തത്ത്വാവബോധകാഃ
ചിലർ സത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കിയവർ, ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം മരിക്കാമെന്ന് പറയുന്നു.
അംത്യജാ അപി യേ കേചിദ്ദയാധര്മാനുസാരിണഃ
ഏതെങ്കിലും അന്ത്യജന്മാരായിരുന്നാലും, അവർ ദയയും ധർമ്മവും പിന്തുടർന്നാൽ—
പല്ലീപതിരഭൂദുഗ്രഃ പിംഗാക്ഷ ഇതി വിശ്രുതഃ
ഒരു ഗ്രാമാധിപൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഉഗ്രനും പിംഗാക്ഷൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനുമായിരുന്നു.
ഘാതയേദ്ദൂരസംസ്ഥോപി യഃ പാംഥപരിപംഥിനഃ
അവൻ ദൂരെയായിരുന്ന യാത്രക്കാരെയും വഴിപ്പോക്കരെയും കൊല്ലാൻ ഉത്തരവിടുമായിരുന്നു.
ജീവേന്മൃഗയു ധര്മേണ തത്രാപി കരുണാപരഃ
അവൻ വേട്ടയാടിയാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്, എന്നാൽ ധർമ്മം പാലിച്ചും പ്രത്യേകമായ ദയയും കാണിച്ചുമായിരുന്നു.
ന തോയഗൃധ്നൂന്ന ശിശൂന്നാംതര്വര്ത്നിത്വലക്ഷണാന് 4.1.12.
അവൻ വെള്ളത്തിനും, കുട്ടികൾക്കും, അകത്തുള്ള വിളക്കുപോലെയുള്ളവർക്കും മോഹം കാണിച്ചില്ല.
ശ്രമാതുരേഭ്യഃ പാംഥേഭ്യഃ സ വിശ്രാമം പ്രയച്ഛതി
കഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രക്കാർക്ക് അവൻ വിശ്രമം നൽകുമായിരുന്നു.