അഷ്ടാദശ സുവിദ്യാസു മീമാംസാതിഗരീയസീ
പതിനെട്ട് വിദ്യകളില് മിമാംസയാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
തതോപി ധര്മശാസ്ത്രാണി തേഭ്യോ ഗുര്വീ ശ്രുതിര്ദ്വിജ 4.1.9.
അതിനുശേഷം ധര്മ്മശാസ്ത്രങ്ങള്; അവയെക്കാള് മേല് വേദമാണ്, ദ്വിജന്.
ദുര്ലഭാ സര്വമംത്രേഷു ഗായത്രീ പ്രണവാന്വിതാ
എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളിലും പ്രണവം ചേർന്ന ഗായത്രീ ലഭിക്കുക വളരെ അപൂർവമാണ്.
ന ഗായത്രീ സമോ മംത്രോ ന കാശീ സദൃശീ പുരീ
ഗായത്രീക്ക് തുല്യമായ മന്ത്രമില്ല, കാശിക്ക് സമാനമായ നഗരവും ഇല്ല.
ഗായത്രീ വേദജനനീ ഗായത്രീ ബ്രാഹ്മണപ്രസൂഃ
ഗായത്രീ വേദങ്ങളുടെ മാതാവാണ്; ഗായത്രീ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഉത്ഭവവും ആകുന്നു.
വാച്യവാചകസംബംധോ ഗായത്ര്യാഃ സവിതുര്ദ്വയോഃ
ഗായത്രീക്കും സവിചുർദേവനും തമ്മിൽ പറയപ്പെടുന്നതും പറയുന്നവനും എന്ന ബന്ധമുണ്ട്.
പ്രഭാവേണൈവ ഗായത്ര്യാഃ ക്ഷത്രിയഃ കൌശികോ വശീ
ഗായത്രീയുടെ ശക്തിയാൽ കൌശികനായ ക്ഷത്രിയൻ വലിയ വശീകരണശക്തി നേടി.
സാമര്ഥ്യം പ്രാപ ചാത്യുച്ചൈരന്യദ്ഭുവനസര്ജനേ
അവൻ മറ്റൊരു ലോകം സൃഷ്ടിക്കാൻ അത്യുന്നതമായ കഴിവ് നേടി.
ന ബ്രാഹ്മണോ വേദപാഠാന്ന ശാസ്ത്രപഠനാദപി
വേദങ്ങൾ വായിച്ചാലോ ശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിച്ചാലോ ബ്രാഹ്മണൻ ആകാൻ കഴിയില്ല.
ഗായത്ര്യേവ പരം വിഷ്ണുര്ഗായത്ര്യേവ പരഃശിവഃ
ഗായത്രീ തന്നെ പരമമായ വിഷ്ണുവാണ്; ഗായത്രീ തന്നെ പരമശിവനാണ്.
ദേവത്രയം സ ഭഗവാനംശുമാലീ ദിവാകരഃ
കിരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഭഗവാൻ സൂര്യൻ തന്നെയാണ് ത്രിമൂർത്തി.
അര്കമുദ്ദിശ്യ സതതമസ്മല്ലോകനിവാസിനഃ 4.1.9.
നമ്മുടെ ലോകങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം.
ഏഷോ ഹ ദേവഃ പ്രദിശോനു സര്വാഃ പൂര്വോ ഹ ജാതഃ സ ഉ ഗര്ഭേ അംതഃ
ഈ ദേവൻ എല്ലാ ദിശകളിലും നിലകൊള്ളുന്നു; അവൻ എല്ലാറ്റിനും മുമ്പ് ജനിച്ചു; ഗർഭത്തിനുള്ളിലുമുണ്ട്.
സദൈവമുപതിഷ്ഠേരന്സൌരസൂക്തൈരതംദ്രിതാഃ
സൂര്യനു സമർപ്പിച്ച സ്തുതികളാൽ എപ്പോഴും ഉത്സാഹത്തോടെ ആരാധിക്കണം.
പുഷ്യാര്കേപ്യഥ ഹസ്താര്കേ മൂലാര്കേപ്യഥവാ ദ്വിജ
ദ്വിജന്മാരേ, പുഷ്യാർക്കയിലോ ഹസ്താർക്കയിലോ മൂലാർക്കയിലോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും സമയത്തോ,
പൌഷേ മാസ്യര്കദിവസേ യഃ സ്നാത്വാ ഭാസ്കരോദയേ
പൗഷമാസത്തിലെ സൂര്യദിവസത്തിൽ, സൂര്യോദയസമയത്ത് സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
ശ്രദ്ധാവാനേകഭക്തശ്ച കാമക്രോധവിവര്ജിതഃ
വിശ്വാസത്തോടെയും ഭക്തിയോടെയും, ആഗ്രഹവും കോപവും വിട്ട്,
അയനേ വിഷുവേ ചാപി ഷഡശീതിമുഖേഷു വാ
അയനാന്തരത്തിൽ, വിഷുവിനും, അല്ലെങ്കിൽ എൺപത്താറ് തിഥികളുടെ സംധികളിലോ,
തിലാഞ്ജുഹ്വതി സാജ്യാംശ്ച ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയംതി ച
എള്ളും നെയ്യും അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ,
മഹാപൂജാം ച യേ കുര്യുര്മഹാമംത്രാഞ്ജപംതി ച
വലിയ പൂജകളും മഹാമന്ത്രജപവും ചെയ്യുന്നവരും,
ന ദരിദ്രാ ന ച ദുഃഖാര്താ ന വ്യാധി പരിപീഡിതാഃ
അവിടെ ദാരിദ്ര്യവും ദു:ഖവും രോഗം കൊണ്ടുള്ള പീഡനവും ഒന്നുമില്ല.
സംക്രമേഷു ന യൈര്ദത്തം ന സ്നാതം തീര്ഥവാരിഷു 4.1.9.
സമയാന്തരങ്ങളിൽ ദാനം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും തീർത്ഥജലങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്തവർ—
തേ ദൃശ്യംതേ പ്രതിദ്വാരം വിഹീന നയനാനനാഃ
അവർ ഓരോ വാതിലിലും കണ്ണും മുഖവും ഇല്ലാതെ കാണപ്പെടുന്നു.
സമം കൃഷ്ണലകേനാപി യോ ദദ്യാത്കാംചനം കൃതീ
ആർക്കെങ്കിലും ഒരു കറുത്ത അരിക്കുരു പോലും ഭക്തിയോടെ ദാനം ചെയ്താൽ—
സര്വം ഗംഗാസമം തോയം സര്വേ ബ്രഹ്മസമാ ദ്വിജാഃ
എല്ലാ ജലവും ഗംഗാജലത്തോടു സമമാണ്; എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും ബ്രഹ്മാവിനോടു തുല്യരാണ്.
ദത്തം ജപ്തം ഹുതം സ്നാതം യത്കിംചിത്സദനുഷ്ഠിതമ്
ശുദ്ധമായി ചെയ്ത ദാനം, ജപം, ഹോമം, സ്നാനം—എന്തായാലും അതൊക്കെ ഫലപ്രദമാണ്.
രവിവാരേ സംക്രമശ്ചേദുപരാഗോഽഥവാഭവേത്
രവിവാരത്തിൽ സംക്രമം സംഭവിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രഹണം വന്നാലോ—
ഭാനുവാരോ യദാ ഷഷ്ഠ്യാം സപ്തമ്യാമഥ ജായതേ
രവിവാരം ആറാം അല്ലെങ്കിൽ ഏഴാം ചന്ദ്രദിനത്തിൽ വരുമ്പോൾ—
ഹംസോ ഭാനുഃ സഹസ്രാംശുസ്തപനസ്താപനോ രവി
അവനെ ഹംസൻ, ഭാനു, സഹസ്രാംശു, തപനൻ, താപനൻ, രവി എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു—
വിശ്വരൂപോ വിശ്വകര്താ മാര്തംഡോ മിഹിരോംഽശുമാന്
വിശ്വരൂപൻ, വിശ്വകർതാവ്, മാർതാണ്ഡൻ, മിഹിരൻ, അംശുമാൻ—