ഊര്ജേ യവാന്നമശ്നീയാദേകാന്നമഥവാ പുനഃ
ഊർജ്ജമാസത്തിൽ യവം ചേർത്ത ഭക്ഷണം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
കാര്തികേ വര്ജയേത്തൈലം കാര്തികേ വര്ജയേ ന്മധു
കാർത്തികത്തിൽ എണ്ണയും തേനും ഉപേക്ഷിക്കണം.
കാര്തികേ മൌനനിയമേ ഘംടാം ചാരു പ്രദാപയേത 4.1.4.
കാർത്തികത്തിൽ മൗനവ്രതം ആചരിക്കുമ്പോൾ മനോഹരമായ ഒരു മണി ദാനം ചെയ്യണം.
ഭൂമിശയ്യാവ്രതേ ദേയാ ശയ്യാ ശ്ലക്ഷ്ണാ സതൂലികാ
ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്ന വ്രതം ആചരിക്കുമ്പോൾ തൂക്കമുള്ള മൃദുവായ കിടക്ക ദാനം ചെയ്യണം.
ധാന്യത്യാഗേ ച തദ്ധാന്യമഥവാ ശാലയഃ സ്മൃതാഃ
അന്നം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ ആ ധാന്യവും അല്ലെങ്കിൽ അരിയും ദാനം ചെയ്യണം.
ഏകതഃ സര്വദാനാനി ദീപദാനം തഥൈകതഃ
ഒരുവശത്ത് എല്ലാ ദാനങ്ങളും, മറുവശത്ത് വിളക്ക് ദാനം.
കിംചിദഭ്യുദിതേ സൂര്യേ മാഘസ്നാനം സമാചരേത്
സൂര്യൻ ഉദയിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മാഘസ്നാനം നടത്തണം.
പക്വാന്നൈര്ഭോ ജയേദ്വിപ്രാന്യതിനോപി തപസ്വിനഃ
പാകം ചെയ്ത അന്നം ഉപയോഗിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പ്രത്യേകിച്ച് തപസ്സുകാരെയും ഭക്ഷിപ്പിക്കണം.
ഘൃതപക്വൈഃ സമീരചൈഃ ശുചികര്പൂരവാസിതൈഃ
നെയ്യിൽ പാകം ചെയ്ത വിഭവങ്ങൾ, സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റ്, ശുദ്ധമായ കപൂർവാസന എന്നിവയോടെ.
ശുഷ്കേംധനാനാം ഭാരാംശ്ച ദദ്യാച്ഛീതാപനുത്തയേ
തണുപ്പ് അകറ്റാൻ ഉണക്കിയ ഇന്ധനക്കൊമ്പുകൾ ദാനം ചെയ്യണം.
മംജിഷ്ഠാ രക്തവാസാംസി തഥാ തൂലവതീം പടീമ്
മഞ്ജിഷ്ഠാ, ചുവപ്പു വസ്ത്രങ്ങൾ, അതുപോലെ തൂവാലിൽ നിന്നുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും.
കംബലാനി വിചിത്രാണി നിര്വാതാനി ഗൃഹാണി ച
വിവിധതരം കംബളികൾ, നന്നായി വായുവേൽക്കിയവ, കൂടാതെ വീടുകളും.
ഘൃതകംബലപൂജാഭിര്മഹാസ്നാനപുരഃസരമ് 4.1.4.
വലിയ സ്നാനങ്ങൾക്കു ശേഷം, നെയ്യും കംബളികളും ഉപയോഗിച്ച് ആരാധന നടത്തണം.
ഇദം പാതിവ്രതം തേജോ ബ്രഹ്മതേജോ ഭവാന്പരമ് 4.1.4.
ഇത് പതിവ്രതയുടെ ശക്തിയാണ്; നീ പരമമായ ബ്രഹ്മതേജസ് ഉള്ളവളാണ്.
സാധയിഷ്യാമി വഃ കാര്യം വിസര്ജ്യേതി ദിവൌകസഃ 4.1.4.
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ സാധിപ്പിക്കും; ഇതു പറഞ്ഞ് ദേവന്മാർ തിരിച്ചു പോയി.
വേദവ്യാസ ഉവാച ഇമം പതിവ്രതാധ്യായം ശ്രുത്വാ സ്ത്രീപുരുഷോപിവാ
വേദവ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഈ പതിവ്രതാധ്യായം സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആരായാലും കേട്ടാൽ,
പരാശര ഉവാച തതോ ധ്യാനേന വിശ്വേശമാലോക്യ സ മുനീശ്വരഃ
പരാശരൻ പറഞ്ഞു: പിന്നീട്, ധ്യാനത്തിലൂടെ ആ മഹർഷി വിശ്വേശ്വരനെ ദർശിച്ചു.
അയി പശ്യ വരാരോഹേ കിമേതത്സമുപസ്ഥിതമ്
സുന്ദരിയായവളേ, നോക്കു—ഇവിടെ എന്താണ് പ്രത്യക്ഷമായത്?
യേന ഗോത്രഭിദാ ഗോത്രാ വിപക്ഷാ ഹേലയാ കൃതാഃ
ആ വംശഹന്താവ്, എതിരാളികളെ അവഗണനയോടെ നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
കല്പവൃക്ഷോംഽഗണേ യസ്യ കുലിശം യസ്യ ചായുധമ്
ആയാള്ക്ക് ഇഷ്ടവൃക്ഷങ്ങൾ അനേകം ഉണ്ട്; ആയുധം വജ്രമാണ്.
ക്രിയംതേ വ്യാകുലാഃ ശൈലാ അഹോ ദാവാഗ്നിനാ പ്രിയേ
കാട്ടുതീ കൊണ്ട്, പ്രിയേ, പർവതങ്ങൾ പോലും കലങ്ങുന്നു.
നിയന്താ സര്വഭൂതാനാം യോസൌ ദണ്ഡധരഃ പ്രഭുഃ
സകലഭൂതങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, ശിക്ഷാസ്ഥം ധരിക്കുന്ന പ്രഭു ആണവൻ.
ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാസ്തുഷിതാഃ സ മരുദ്ഗണാഃ
ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, തുഷിതർ, മരുത്ഗണങ്ങൾ—
യേഷാം ദൃക്പാതമാത്രേണ പതംതി ഭുവനാന്യപി
അവരുടെ ഒരു കണികാഴ്ചയാൽ പോലും ലോകങ്ങൾ വീഴുന്നു.
ആജ്ഞാതം കാരണം തച്ച സ്മൃതം വാക്യം സുഭാഷിതമ്
കാരണം മനസ്സിലായി; ആ നല്ല വാക്കുകൾ ഓർമ്മയിൽ ഉണ്ട്.
അവിമുക്തം ന മോക്തവ്യം സര്വഥൈവ മുമുക്ഷുഭിഃ 4.1.5.
മുക്തിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് അവിമുക്തം ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
ഉപസ്ഥിതോയം കല്യാണി സോംഽതരായോ മഹാനിഹ
നല്ലവളേ, ഇവിടെ വലിയൊരു തടസ്സം ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു.
കാശീദ്വിജാശീര്ഭിരഹോ യദാപ്താ കസ്താം മുമുക്ഷുര്യദിവാമുമുക്ഷുഃ
കാശിയിലെ ബ്രാഹ്മണരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാൽ, ആരാണ് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കാത്തത്, അല്ലെങ്കിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
അഹോ ജനാ ബാലിശവത്കിമേതാം കാശീം ത്യജേയുഃ സുകൃതൈകരാശിമ്
അയ്യോ, കുട്ടികളെപ്പോലെ ചിലർ ഈ കാശി എന്ന സകല സത്കർമ്മങ്ങളുടെ നിധിയെ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കും!
ഭവാംതരാ വര്ജിത പുണ്യരാശിം കൃച്ഛൈര്മഹദ്ഭിര്ഹ്യവഗമ് യകാശീമ്
ജന്മാന്തരങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത, മഹത്തായ പുണ്യങ്ങളുടെ കൂമ്പാരമായ കാശി വലിയ പ്രയത്നത്താലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.