ഏകതസ്തിമിരാന്നൈശാദേകതസ്തു ദിവാതപാത്
ഒരു വശത്ത് രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ടതയും, മറുവശത്ത് പകൽവെപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇതി വ്യാകുലിതേ ലോകേ സുരാസുരനരോരഗേ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും പാമ്പുകളും ഉൾപ്പെടെ ലോകം മുഴുവൻ അലമുറയിലായി.
തതഃ സര്വേ സമാലോക്യ ബ്രഹ്മാണം ശരണം യയുഃ
അത് കണ്ടതോടെ എല്ലാവരും ബ്രഹ്മാവിനോടു അഭയം തേടി.
നമോ ഹിരണ്യരൂപായ ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മരൂപിണേ 4.1.2.
സ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള രൂപമുള്ള ബ്രഹ്മാവേ, ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവനേ, നമസ്കാരം.
യന്ന ദേവാ വിജാനംതി മനോ യത്രാപി കുംഠിതമ്
ദേവന്മാർക്കു പോലും ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തവനേ, മനസ്സും എത്തിപ്പെടാൻ കഴിയാത്തവനേ.
യോഗിനോ യം ഹൃദാകാശേ പ്രണിധാനേന നിശ്ചലാഃ
അചഞ്ചലമായ യോഗികൾ ഹൃദയാകാശത്തിൽ ധ്യാനത്തിലൂടെ കാണുന്നവനേ.
കാലാത്പരായ കാലായ സ്വേച്ഛയാപുരുഷായ ച
കാലത്തിനപ്പുറത്തുള്ളവനേ, കാലത്തിന്റെ അധിപനേ, സ്വച്ഛന്ദനായ പരമപുരുഷനേ.
വിഷ്ണവേ സത്ത്വരൂപായ രജോരൂപായ വേധസേ
സത്ത്വസ്വഭാവമുള്ള വിഷ്ണുവിനും, രജോഗുണമുള്ള സ്രഷ്ടാവിനും നമസ്കാരം.
നമോ ബുദ്ധിസ്വരൂപായ ത്രിധാഹംകൃതയേ നമഃ
ബുദ്ധിസ്വരൂപനായവനേ, മൂന്നു വിധം അഹങ്കാരത്തിനുള്ള ആധാരമായവനേ, നമസ്കാരം.
നമോ ബ്രഹ്മാംഡരൂപായ തദംതര്വര്തിനേ നമഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡരൂപനായവനേ, അതിനുള്ളിൽ വസിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
അനിത്യനിത്യരൂപായ സദസത്പതയേ നമഃ
അസ്ഥിരവും ശാശ്വതവുമായ രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, സതും അസതും എല്ലാം അധിപനായവനേ, നമസ്കാരം.
തവ നിഃശ്വസിതം വേദാസ്തവ സ്വേ ദോഖിലം ജഗത്
വേദങ്ങൾ നിന്റെ ശ്വാസമാണ്; ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിന്റെ സ്വത്താണ്.
നാഭ്യാ ആസീദംതരിക്ഷം ലോമാനി ച വനസ്പതിഃ 4.1.2.
നിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നാണ് ആകാശം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്; നിന്റെ രോമങ്ങളിൽ നിന്നാണ് മരങ്ങളും ചെടികളും ജനിച്ചത്.
ത്വമേവ സര്വം ത്വയി ദേവ സര്വം സ്തോതാ സ്തുതിഃ സ്തവ്യ ഇഹ ത്വമേവ
സകലവും നീയാണു; ദേവാ, എല്ലാം നിനക്കുള്ളതാണു—സ്തോത്രക്കാരനും, സ്തുതിയും, സ്തുത്യർഹനും എല്ലാം ഇവിടെ നീയാണു.
ഇതി സ്തുത്വാ വിധിം ദേവാ നിപേതുര്ദംഡവത്ക്ഷിതൌ
ഇങ്ങനെ സ്രഷ്ടാവിനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം ദേവന്മാർ നിലത്തു വീണ് ദണ്ഡ്വത്പ്രണാമം ചെയ്തു.
ഉത്തിഷ്ഠത പ്രസന്നോസ്മി വൃണുധ്വം വരമുത്തമമ്
എല്ലാവരും എഴുന്നേൽക്കൂ! ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വരം ചോദിക്കൂ.
യഃ സ്തോഷ്യത്യനയാ സ്തുത്യാ ശ്രദ്ധാവാന്പ്രത്യഹം ശുചിഃ
ആർ ഈ സ്തുതിയോടെ വിശ്വാസപൂർവ്വം, ശുദ്ധിയോടെ, ദിവസേന എന്നെ സ്തുതിക്കുമോ,
ദാസ്യാമഃ സകലാന്കാമാന്പുത്രാന്പൌത്രാന്പശൂന്വസു
അവർക്കു ഞാൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും—മക്കളും മുമ്മക്കളും പശുക്കളും സമ്പത്തും—നൽകും.
ഐഹികാമുഷ്മികാന്ഭോഗാനപവര്ഗം തഥാഽക്ഷയമ്
ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ലഭിക്കുന്ന സുഖങ്ങളും മോക്ഷവും അതിനപ്പുറമുള്ള ശാശ്വതമായതും ഇവയൊക്കെയും ലഭിക്കും.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന പഠിതവ്യഃ സ്തവോത്തമഃ
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഈ ഉത്തമസ്തുതി പാരായണം ചെയ്യണം.
പുനഃ പ്രോവാച താന്വേധാഃ പ്രണിപത്യോത്ഥിതാന്സുരാന്
അവൻ വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്ത് എഴുന്നേറ്റ ദേവന്മാരോട് സ്രഷ്ടാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏതേ വേദാ മൂര്തിധരാ ഇമാ വിദ്യാസ്തഥാഖിലാഃ
ഇവയാണ് രൂപംകൊണ്ട വേദങ്ങൾ; ഇവയൊക്കെയും വിവിധ വിദ്യകളാണ്.
ബ്രഹ്മചര്യമിദം ചൈഷാ കരുണാ ഭാരതീത്വിയമ് 4.1.2.
ഇതാണ് ബ്രഹ്മചര്യം, ഇതാണ് കരുണ, ഇതാണ് വാക്ക് തന്നേ.
നേഹ ക്രോധോ ന മാത്സര്യം ലോഭഃ കാമോഽധൃതിര്ഭയമ്
ഇവിടെ കോപമോ അസൂയയോ ലാഭമോ കാമമോ അശാന്തതയോ ഭയമോ ഒന്നുമില്ല.
യേ ബ്രാഹ്മണാ ബ്രഹ്മരതാസ്തപോനിഷ്ഠാസ്തപോധനാഃ
ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന, തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ
പാതിവ്രത്യരതാ നാര്യോ യേ ചാന്യേ ബ്രഹ്മചാരിണഃ
പതിവ്രതയിലേർപ്പെട്ട സ്ത്രീകളും ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മറ്റുള്ളവരും
മാതാപിത്രോരമീ ഭക്താ അമീ ഗോഗ്രഹണേ ഹതാഃ
അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ഭക്തിയോടെ പെരുമാറുന്നവരും പശുക്കളെ രക്ഷിക്കാൻ ജീവൻ കൊടുത്തവരും
തീര്ഥേ തപസ്യുപകൃതൌ സദാചാരാദികര്മണി
തീർത്ഥയാത്രയിൽ, തപസ്സിൽ, സേവനത്തിൽ, നല്ല ആചാരങ്ങളിൽ
ഗായത്രീ ജാപ്യനിരതാ അഗ്നിഹോത്ര പരായണാഃ
ഗായത്രി ജപത്തിൽ നിരതരായവരും അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവരും
നിസ്പൃഹാഃ സോമപാ യേ വൈ ദ്വിജപാദോദപാശ്ച യേ
ആശകളില്ലാതെ സോമപാനം ചെയ്യുന്നവരും ദ്വിജന്മാരുടെ പാദം കഴുകുന്നവരും