യ ഇദം ശ്രാവയേദ്വിദ്വാന്മഹാമാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
ആ മഹാമാഹാത്മ്യത്തെ ഒരു പണ്ഡിതന് മറ്റുള്ളവര്ക്ക് കേള്ക്കുവാന് ഇടയാക്കുന്നവന്—
ഗുപ്തക്ഷേത്രസ്യ മാഹാത്മ്യം സകലം ശ്രാവയേദ്യദി
ഗുപ്തക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുഴുവന് മഹത്വവും മറ്റുള്ളവര്ക്ക് കേള്ക്കുവാന് ഇടയാക്കുന്നവന്—
കോടിതീര്ഥസ്യ മാഹാത്മ്യം മഹീനഗരകസ്യ ച
കോടിതീര്ഥത്തിന്റെയും ഭൂമിയിലെ നഗരത്തിന്റെയും മഹത്വം—
കോടിതീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ പ്രയത്നതഃ 1.2.66.
കോടിതീര്ഥത്തില് സ്നാനം ചെയ്ത് ശ്രാദ്ധം ഭക്തിയോടെ ചെയ്യുന്നവന്—
സ്വര്ഗപാതാലമര്ത്യേഷു യാനി തീര്ഥാനി സന്തി വൈ
സ്വര്ഗ്ഗത്തിലും പാതാളത്തിലും ഭൂമിയിലും എത്ര തീര്ഥങ്ങള് ഉണ്ടോ—
അശ്വമേധാദിഭിര്യജ്ഞൈരിഷ്ടൈശ്ചൈവാപ്തദക്ഷിണൈഃ
അശ്വമേധം പോലുള്ള യാഗങ്ങള് ഉചിതമായ ദാനങ്ങളോടെ ചെയ്താല് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം—
തത്പുണ്യം പ്രാപ്യതേ വിപ്രാഃ കോടിതീര്ഥേ ന സംശയഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ പുണ്യം കോടിതീര്ഥത്തില് ഉറപ്പായും ലഭിക്കും; ഇതില് സംശയമില്ല.
ഇദം പവിത്രം ഖലു പുണ്യദം സദാ യശസ്കരം പാപഹരം പരാത്പരമ്
ഇത് ശുദ്ധവും പുണ്യഫലദായകവും എന്നും പ്രശസ്തിയും പാപനാശവും നല്കുന്ന പരമോന്നതമായതുമാണ്.
ധന്യം യശസ്യം നിയതം സുപുണ്യം സ്വര്മോക്ഷദം പാപഹരം നരാണാമ്
ഇത് ഭാഗ്യകരവും പ്രശസ്തിയുള്ളതും നിര്ബന്ധമായും മഹാപുണ്യവും സ്വര്ഗ്ഗവും മോക്ഷവും നല്കുന്നതും മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങള് നീക്കുന്നതുമാണ്.
ശ്രീഗണേശായ നമഃ തം മന്മഹേ മഹേശാനം മഹേശാനപ്രിയാര്ഭകമ്
ശ്രീഗണേശായ നമസ്കാരം. മഹേശാനന്റെ പ്രിയപുത്രനായ ആ മഹേശാനത്തെ ഞാന് സ്മരിക്കുന്നു.
ഭൂമിഷ്ഠാപി ന യാത്രഭൂസ്ത്രിദിവതോപ്യുച്ചൈരധഃസ്ഥാപി യാ യാ ബദ്ധാ ഭുവി മുക്തിദാസ്യുരമൃതം യസ്യാം മൃതാ ജംതവഃ
ഭൂമിയില് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നെങ്കിലും തീര്ത്ഥമല്ലെങ്കിലും, സ്വര്ഗ്ഗത്തില് ഉയരത്തിലായാലും താഴെയായാലും, ഭൂമിയില് മരിക്കുന്നവര്ക്ക് മോക്ഷവും അമൃതവും നല്കുന്ന സ്ഥലമാണ് അത്.
നമസ്തസ്മൈ മഹേശായ യസ്യ സംധ്യാത്ത്രയച്ഛലാത്
മൂന്നു സന്ധ്യകളും അവന്റെ മായയാല് നിലനില്ക്കുന്നു; ആ മഹേശായന് നമസ്കാരം.
അഷ്ടാദശപുരാണാനാം കര്ത്താ സത്യവതീസുതഃ
പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങള്ക്കും രചയിതാവായി സത്യവതിയുടെ മകനാണ്.
ശ്രീവ്യാസ ഉവാച കദാചിന്നാരദഃ ശ്രീമാന്സ്നാത്വാ ശ്രീനര്മദാംഭസി
ശ്രീവ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, മഹത്വമുള്ള നാരദൻ ശ്രീനർമദാനദിയിൽ കുളിച്ച്,
വ്രജന്വിലോകയാംചക്രേ പുരോവിംധ്യം ധരാധരമ്
യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ, പുരോവിന്ദ്യ എന്ന പർവ്വതത്തെ നോക്കി.
ദ്വൈരൂപ്യേണാപി കുര്വംതം സ്ഥാവരേണ ചരേണ ച
അത് ഇരട്ട രൂപത്തിൽ, അചഞ്ചലമായതായും സഞ്ചരിക്കുന്നതായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് അവൻ കണ്ടു.
രസാലയം രസാലൈസ്തൈരശോകൈഃ ശോകഹാരിണാമ്
ആ സ്ഥലത്ത് മാവിൻ മരങ്ങളും ദുഃഖം നീക്കുന്ന അശോകമരങ്ങളും നിറഞ്ഞ മാവുനിലവാരമായിരുന്നു.
ഖപുരൈഃ ഖപുരാകാരം ശ്രീഫലം ശ്രീഫലൈഃ കില
തെങ്ങുകളും അതിലെ കൊക്കുകളും നിറഞ്ഞു, എല്ലായിടത്തും കൊക്കനിറപ്പായിരുന്നു.
വനശ്രിയഃ കുചാകാരൈര്ലകുചൈശ്ച മനോഹരമ് 4.1.1.
കുചാകൃതിയിലുള്ള ലകുചമരങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ വനശോഭ മനോഹരമായിരുന്നു.
സുരംഗൈശ്ചാപി നാരംഗൈരംഗമംഡപവച്ഛിയഃ
മധുരമായ നാരങ്ങകളും മത്തളങ്ങളും കൊണ്ടു ആ തോട്ടം ആനന്ദമണ്ഡപംപോലെ തിളങ്ങി.
അനിലാലോല കംകോല വല്ലീഹല്ലീ സകായിതമ്
കാറ്റിൽ ആടുന്ന കങ്കോളവള്ളികളും അതിന്റെ കൊടികളുമായി ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരുന്നു.
മംദാംദോലിതകര്പൂര കദലീദല സംജ്ഞയാ
മന്ദമായി ആടുന്ന കർപ്പൂരമരങ്ങൾ വാഴയിലപോലെയുള്ള ഇലകളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
പുന്നാഗമിവ പുന്നാഗപല്ലവൈഃകരപല്ലവൈഃ
പുന്നാഗമരം തന്റെ ഇളം ഇലകളും കൊമ്പുകളുടെ ഇലകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വിദീര്ണദാഡിമൈഃ സ്വാംതം ദര്ശയംതം തു രാഗവത്
പൊട്ടിത്തുറക്കുന്ന മാതളനാരങ്ങകൾ സ്വന്തം ഉള്ളിലെ ചുവപ്പ് കാണിച്ചു.
ഉദുംബരൈരംബരഗൈരനംതഫലമാലിതൈഃ
ഉദുംബരവും ജാമ്പൂമരങ്ങളും അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
പനസൈര്വനാസാഭൈഃ ശുകനാസൈഃ പലാശകൈഃ
പഴംചക്ക, വനാസ, ശുകനാസ, പലാശമരങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കദംബവാദിനോ നീപാന്ദൃഷ്ട്വാ കംടകിതൈരിവ
കദംബവും നീപമരങ്ങളും, മുള്ളുപോലെ നിറഞ്ഞതുപോലെയാണ് കാണാൻ.
നമേരുഭിശ്ച മേരൂച്ചശിഖരൈരിവ രാജിതമ്
നമേരുമരങ്ങൾ, മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ ഉയർന്ന ശിഖരങ്ങൾപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
തടേതടേപടുവടൈരുച്ചൈഃപടകുടീ വൃതമ് 4.1.1.
ഓരോ തീരത്തും ഉയർന്ന വറ്റമരങ്ങൾ വലിയ ഇലകളാൽ കുടിലുകൾ പോലെ കെട്ടിയിരുന്നു.
കരമര്ദൈഃ കരീരൈശ്ച കരജൈശ്ചകരംബകൈഃ
കരമര, കരീര, കരമ്പകമരങ്ങൾ അവയുടെ ഫലങ്ങൾ ധരിച്ച് നിലകൊണ്ടിരുന്നു.